Jelle Tadema toont een mooi exemplaar van de plaat Voodoo Lounge Uncut.

Een deel van de verzameling van Jelle Tadema (67) uit Meppel schittert in de Rolling Stones tentoonstelling in het Groninger Museum: 'Kippenvel, nog steeds'

Jelle Tadema toont een mooi exemplaar van de plaat Voodoo Lounge Uncut. Foto: Wim Goedhart

Als een jongen van 13, 14 lag hij onder de dekens te luisteren naar Radio Luxemburg, naar The Rolling Stones. We hebben het over de jaren zeventig. „Zo is het begonnen. Op m’n zolderkamertje heb ik, net als iedereen, veel platen van The Rolling Stones geluisterd.”

Op de zolderkamer, daar gebeurt het, pakweg 54 jaar later, nog steeds. „Het krijgt je steeds meer te pakken en dat heeft geresulteerd in heel veel spullen, platen, cd’s, ruim honderd t-shirts en herinneringen aan veel concerten in binnen- en buitenland”, vertelt Jelle Tadema. Vanaf 14 november vormt een klein deel van zijn verzameling onderdeel van de internationale tentoonstelling Unzipped in het Groninger Museum.

Tadema is een van de drie Nederlanders die een bijdrage mag leveren aan de, verder door het management van de Stones vormgegeven, tentoonstelling

Een superfan, zo mag je Jelle Tadema (67) uit Meppel gerust noemen. „Ik ben elke dag wel een paar uur met de Stones bezig.” Rangschikken van spullen uit zijn verzameling, praten met fans, dingen uitzoeken en natuurlijk de muziek zelf. „Ik hoor de muziek iedere dag. Het bezorgt me kippenvel, nog steeds. Voor elke stemming is er een soort muziek.”

De teller voor bezochte concerten staat inmiddels op het respectabele aantal van 33. Soms met zijn vrouw of zoon, soms met leden van de fanclub en soms alleen. En als het even kan in het eerste vak. Wil je dicht bij Keith Richards staan, de lievelingsplek van Tadema, dan hou je rechts aan, kies je voor de stunts van Ron Wood, dan sta je links. „Het kippenvelmoment begint al bij het bemachtigen van een kaartje, dan de reis er naartoe, zo’n hele dag leef je naar dat concert toe en dan begint het: ‘Ladies and gentlemen…’ En dan het gejoel en gejuich. Dat is ook de kick, om dat gevoel steeds weer te krijgen. Het is een mengelmoes van herinneringen en actualiteit”, legt Tadema uit.

De vergeelde hand van Keith Richards

Al die belevenissen leveren veel anekdotes en herinneringen op. Bijvoorbeeld van dat moment in Rotterdam, toen Tadema met familieleden naast een limousine reed. Vermoedelijk met leden van de Stones erin. „We zwaaiden en toen ging het achterraampje open en kwam er een vergeelde hand uit, dat moest de hand van Keith Richards zijn en dat bleek later ook zo te zijn.” Ook het flesje water uit het hotel in Copacabana waar de heren van The Rolling Stones verbleven, zorgt voor warme herinneringen en dat doet ook de foto uit Rio de Janeiro, waarop Jelle Tadema te zien is met een meisje dat de setlist had bemachtigd.

Al die memorabilia, tastbaar of niet, worden zorgvuldig bewaard. Dat geldt met name voor alle platen – „de platen uit de jaren zeventig heb ik gelukkig allemaal nog” – en bijzondere boxen. „Van platen koop ik er meestal twee. Eén om te draaien en één laat ik in de verpakking. Ik ben veel te bang dat er iets mee gebeurt.”

Combinatie

Waarom zijn de Stones zo belangrijk in zijn leven? Hij vraagt het zichzelf ook wel eens af. „Het is de hele sfeer eromheen”, denkt de Meppeler. „De combinatie van die mannen, de extraverte Mick Jagger, Ron Wood, de clown en geliefd bij het publiek, de bescheiden drummer Charlie Watts, die op de achtergrond met zijn ritme steun van toeverlaat is van de band en Keith Richards, die muzikaal gezien de belangrijkste man is geweest voor de band en er na een leven vol drugs en alcohol nog steeds staat. Daar kijk je een beetje tegenop. En samen vormen ze de grootste rock ’n rollband van de wereld”, concludeert hij.

„De muziekstijl is ook heel bijzonder. Ze hebben alles gespeeld, van rock tot blues, en allerlei verschillende dingen gedaan. Die combinatie maakt het heel bijzonder om naar te luisteren.” Maar pas op, hier spreekt niet de kritiekloze fan die met alles wegloop. Ook Jelle Tadema heeft zo z’n voorkeuren. Het veel gedraaide Satisfaction heeft hij wel iets te vaak gehoord, maar van nummers als Midnight Rambler , Gimme Shelter en Jumpin’ Jack Flash zal hij nooit genoeg krijgen.

Groninger Museum

Jelle Tadema volgt alles wat er gebeurt rond de Stones en zo viel zijn oog op de documentaire Waar was jij op 2 juni 1999 van Nick Landman. „Ik was zo nieuwsgierig dat ik contact zocht met Nick Landman en hij heeft mij in contact gebracht met het Groninger Museum.” Tadema is een van de drie Nederlanders die een bijdrage mag leveren aan de, verder door het management van de Stones vormgegeven, tentoonstelling Unzipped .

Wat er uit zijn verzameling precies te zien is, wil hij liever nog even voor zich houden. „Het is heel bijzonder om mee te mogen doen. Op 13 november is er een preview voor genodigden, daar ben ik ook voor uitgenodigd.” In de Der Aa-kerk in Groningen wordt gelijktijdig een satelliet-tentoonstelling gehouden met foto’s, het is mogelijk dat Jelle Tadema ook daar een bijdrage aan mag leveren.

loading

Foto’s, daar heeft Jelle Tadema er vele van. Ze zorgen ervoor dat hij de concerten achteraf nóg een keer kan beleven. Meest bijzondere is de plaat die hij op anderhalve meter afstand maakte van Keith Richards. Hij hangt uitvergroot op canvas in huis. „Die man in trance, met z’n gitaar. Er zijn heel veel dingen die ik koester. Albums waar er maar duizend van zijn uitgegeven, krenten in de pap.” Maar toch, uiteindelijk, zit het ‘m in de muziek. „Je kunt van alles verzamelen, maar de muziek pakt je, dat is waar het mee is begonnen. Ik vind het heerlijk. Even naar zolder, raam open, luidsprekers op luid en dan lekker in m’n fauteuil zitten. Dan droom ik even weg.”

Unzipped is een tentoonstelling met ruim 400 attributen kleding, gitaren, muziek en zelfs een nagebouwde studio. De tentoonstellingen in het Groninger Museum en de Der Aa-kerk zijn te zien van 14 november tot en met 28 februari 2021.

menu