'Een gans met een chique kop heeft gewoon uitstraling'

,,Een gans met een chique kop heeft gewoon meer uitstraling"

'Een gans met een chique kop heeft gewoon uitstraling' Marjolein Knol

Veren en haren hebben de overhand in de TT Hall. Ruim 9000 kleindieren verblijven daar tijdens de Noordshow. Ieder beestje wordt tot in detail bestudeerd en gekeurd.

Puntenaantallen en namen van konijnenrassen schallen uit de geluidsboxen tijdens de eindjurering van de Noordshow. Luid boven de kakofonie van dierengeluiden uit. Zodra de speaker zijn zegje heeft gedaan, is het weer de beurt aan de dieren. Vooral hanen doorbreken luidkeels de stilte in de TT Hall.

Geborduurde eend
Keurmeester Joop van Riessen (78) trekt zich er niets van aan. Hij loopt in zijn groene jas van de bond Kleindier Liefhebbers Nederland(KLN) tussen de rijen met kooien door. Nog net steekt zijn groene stropdas boven de jas uit, met de daarop geborduurde eend. ,,Een keurmeester moet er netjes bijlopen”, vindt hij.

loading

Al 56 jaar is Van Riessen keurmeester. Om zes uur ging zijn wekker en in alle vroegte reed hij vanuit het Friese Morra over de gladde wegen naar Assen. Vol enthousiasme vertelt hij over zijn vak. ,,Kijk”, zegt hij terwijl hij naar een gans wijst. ,,Deze hier ziet er goed uit. Hij heeft een mooie breedte en de bolling van de kop is goed.” Het zijn enkele criteria waarop hij de ganzen keurt. ,,Je hebt dieren met domme koppen en dieren met chique koppen. Een gans met een chique kop heeft gewoon uistraling.”

'Mijn konijn schoot in de verharing, anders had ik gewonnen'

Nederlandse muskuseend
Enkele kooien verderop staat zijn collega. Nico van Wijk (60) bekijkt aandachtig een Nederlandse muskuseend . Dat zijn de grootste eenden op deze grootste kleindierenshow van Nederland. Een meter lang kunnen ze worden. ,,Van snavel tot staart gemeten dan, hè”, zegt Van Wijk. ,,En alleen de mannetjes worden zo groot.” De bruinkleurige vrouwtjesmuskuseend is inderdaad een stuk kleiner.

De keurmeesters hebben plezier in hun vak. Of tenminste. Hobby, noemen ze het. ,,Want we krijgen niet echt betaald hoor. Een kleine vergoeding”, vertelt Van Wijk. Als keurmeester maakte de zestigjarige al behoorlijk wat mee. Zo moest hij eens een goudfazant keuren, die niet in zijn hok zat. Tenminste, dat dacht Van Wijk. Want het beestje zat eigenlijk verstopt tussen de warmtelamp en het doek erachter. ,,Tja, foutje. Kan gebeuren”, zegt hij glimlachend.

Eindjurering
Ondertussen gaat de eindjurering van de konijnen en hazen door in het midden van de hal. Een Belgische haas wordt door een jurylid op zijn rug geblazen. Op die manier ziet hij de grondkleur van het beestje. De Zuid-Hollandse broers Henk en André Groen bekijken de keuring gelaten toe. ,,Mijn zwarte tan-konijn heeft net niet gewonnen”, zucht hij. ,,Hij schoot in de verharing, anders had ik gewonnen. Maar ja, het is een jurysport. Net als skispringen en boksen.”

loading

Ook de konijnen van Frans Pongers zitten er niet bij. Erg vindt hij dat niet: ,,Ik kom vooral voor de gezelligheid.” Tijdens de kleindierenshows ziet Pongers altijd weer bekenden terug met wie hij ideeën kan uitwisselen. Zijn vrouw is er echter bijna nooit bij. ,,Die vindt dat niets. Ze helpt me wel eens als de hokken moeten worden verschoond, maar het heeft niet echt haar interesse.”

Pongers’ vader fokte al Duitse hangoorkonijnen. ,,Die had kippen, duiven en oh, van alles!”, vertelt hij. ,,Mijn zonen hebben ook Duitse hangoorkonijnen, allebei twee. Maar die zijn om te knuffelen, voor de kinderen. Daar zijn ze ook best geschikt voor.”

menu