Emmenaar Frank Vingerhoed arriveerde na een detentie van vijf weken in Texas zaterdagochtend in zijn gevangeniskloffie op Schiphol.

Vrijdagavond laat kreeg Caroline Vingerhoed onverwacht bericht van haar broer. Na vijf weken gevangenschap in El Paso, Texas werd hij subiet vrijgelaten en meteen op het vliegtuig naar Nederland gezet.

‘Je wordt behandeld als stalvee’

Zaterdagochtend stapte ze met haar man meteen in haar woonplaats Beilen op de trein naar de luchthaven. Vannacht heeft ze al even met haar broer Frank kunnen appen. ,,Het eerste wat hij schreef was: het is hier verschrikkelijk. Je wordt behandeld als stalvee.’’ Hij schreef dat hij 7 kilo was kwijtgeraakt. ,,Ik schijn hem straks niet meer te herkennen.’’

Staande bij platform 3 popelt ze om hem weer te zien. Drie maanden geleden was Frank naar Mexico vertrokken. Op 18 november was er in Amerika een rechtszaak over de voogdij van zijn drie dochters. Die verblijven bij zijn ex en haar man op een onbekende plaats in Amerika, Caroline vermoedt in Las Vegas, de woonplaats van de ‘steenrijke Amerikaan’.

Bizar avontuur, dat schreeuwt om een verfilming

Er was Frank veel aan gelegen de rechtszaak bij te wonen, maar hij mocht vanwege corona Amerika niet in. Vandaar dat hij vanuit Mexico probeerde de grens over te steken. Wat volgde was een bizar avontuur, dat schreeuwt om een verfilming.

Het wachten bij platform 3 wordt niet beloond. Er komt van alles uit de gate, maar niet haar broer. Maar dan krijgt Caroline het verlossende telefoontje. Frank is via een geheime uitgang al lang op Schiphol Plaza beland. Als ze elkaar zien vliegen ze elkaar in de armen en omhelzen elkaar langdurig. Frank houdt het niet meer, zo blij is hij om haar weer terug te zien en op Nederlandse bodem te zijn.

Verslaggever Mannus van der Laan ving Vingerhoed op bij aankomst op Schiphol

loading

In gevangeniskloffie op vliegtuig gezet

Hij draagt een grijs sweatshirt, een donkerblauwe joggingbroek en knaloranje crocs. Zijn gevangeniskloffie uit El Paso. Daarmee is hij vrijdagavond op het vliegtuig gezet, de rest van zijn bezittingen is weggegooid. Een bewaker die hem in het vliegtuig vergezelde heeft hem overgeleverd aan de Nederlandse marechaussee.

Frank is zichtbaar blij dat hij weer vrij is om te gaan en staan waar hij wil. ,,Het was een pittige tijd; dat is wel het understatement van het jaar’’, zo steekt hij van wal. Hij heeft eerst acht weken in Mexico geprobeerd ‘om door de Amerikaanse bureaucratie heen te beuken’. ,,Elke dag naar de ambassade en naar de grens. Smeken om het land binnengelaten te worden. Toen dat niet lukte, moest het via een andere weg.’’

Rio Grande is wel wat anders dan de Drentse Aa

Daarmee bedoelt hij de oversteek van de grensrivier Rio Grande. Zwemmend. Dat is wel even wat anders dan de Drentse Aa. ,,Ja, even wat breder, wat dieper en het water stroomt wat sneller. Eerst dacht ik dat het meeviel, maar ik ging toch kopje onder. Toch heb ik het gered, door me aan een tak vast te pakken. Daarna heb ik nog vijf uur door de woestijn gelopen, totdat ik door de grenspolitie werd opgepakt. Ik was ook op. Fysiek kon ik niet meer verder.’’

De echte ontberingen moesten toen nog beginnen, in de beruchte gevangenis van El Paso. ,,Je moet je voorstellen: met 47 Zuid-Amerikanen in één ruimte, waar je slaapt, eet, naar de toilet gaat, doucht en recreëert. Het zijn geen lekkere jongens. Slapen was vervelend; je ligt op een soort kinderbedje. Je wordt langzaam gesloopt. Ik ben er net op tijd uit. Het had niet nog een paar weken langer moeten duren.’’

‘Lang en taai gevecht’

Ondertussen zitten zijn drie tienerdochters Annabelle, Isabelle en Julia nog in Amerika bij zijn ex-vrouw en haar man. Hij heeft al heel lang niks van hen gehoord. Dan schiet hij weer vol. ,,Het gaat niet om mij. Het gaat om die meiden. Niemand weet waar ze zijn. Het is in Amerika heel vervelend en duur procederen. Ik moet even goed nadenken wat de volgende stap is. Het wordt een heel lang, taai gevecht.’’

Zich hernemend: ,,Het is prima als ze daar gelukkig zijn. Als ze af en toe bellen, is het top. Maar zo lang er een dodelijke stilte is, zal ik voor ze blijven vechten. Altijd.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe