In Assen lag man maandenlang dood in huis. Extreme eenzaamheid komt steeds vaker voor.

In Assen lag man maandenlang dood in huis. 'Extreem eenzame mensen zijn moeilijk te bereiken'

In Assen lag man maandenlang dood in huis. Extreme eenzaamheid komt steeds vaker voor. foto: DVHN

In Assen werd deze week een man gevonden die vermoedelijk maandenlang dood in huis lag. De groep mensen die door niemand wordt gemist, wordt steeds groter.

Dat zegt Fred Beekers, kwartiermeester van de Nationale Coalitie tegen Eenzaamheid. Namens het Ministerie van Volksgezondheid probeert deze landelijke coalitie eenzaamheid onder met name ouderen terug te dringen.

‘Het raakte me iedere keer weer’

„Het blijven opzienbarende verhalen”, zegt hij. „Mensen die weken of maanden dood in huis liggen, zonder dat ze door iemand worden gemist. Je leest er geregeld over in de krant en het raakt me wel weer, iedere keer. Want wat voor droevige situatie is daaraan voorafgegaan? Achter al die verhalen zit zeer waarschijnlijk een hoop verdriet.”

Volgens Beekers zijn in Nederland ongeveer 200.000 mensen extreem eenzaam. Het gaat om mensen die alleen voor het hoognodige buiten de deur komen en verder met niemand contact hebben, behalve misschien de huisarts. Dat ook de gevonden man in Assen maandenlang door niemand werd gemist, doet vermoeden dat hij in deze categorie viel.

Fysieke problemen

Mensen kunnen op verschillende manieren in zo’n isolement terechtkomen, legt Beekers uit. „Bijvoorbeeld door ruzie met familie, of door fysieke problemen. Maar er zijn ook mensen die zich bewust afkeren van hun omgeving, bijvoorbeeld doordat ze veel teleurstellingen te verwerken hebben gehad. Maar uiteindelijk wil niemand écht eenzaam zijn. Ook niet de persoon die er min of meer voor kiest om teruggetrokken te leven.”

Het aantal mensen dat zich eenzaam voelt, neemt toe, zegt Beekers. „Je moet in onze samenleving steeds meer zelf uitzoeken, we kijken minder naar elkaar om. Zo is bijvoorbeeld het geloof en de kerk minder belangrijk geworden. Dat was altijd een bindende factor, binnen de geloofsgemeenschap keek men naar elkaar om.”

Initiatieven om eenzaamheid uit de taboesfeer te halen

Steeds meer initiatieven, zoals de landelijke Coalitie tegen Eenzaamheid, doen hun best doen om eenzaamheid uit de taboesfeer te halen. „Mensen schamen zich voor hun eenzaamheid. Het feit dat je geen vrienden hebt, geeft het gevoel dat je er niet toe doet en dat je een loser bent. Daardoor kruipen mensen juist nóg meer in hun schulp. Het is een heel moeilijk te bereiken groep.”

Het beste is om bij eenzaamheid de situatie onder ogen te zien, zegt Beekers. „Als je honger hebt, is dat een signaal dat je moet eten. Voel je je eenzaam, dan betekent dat dat je in beweging moet komen. De beste tip is om vrijwilligerswerk te gaan doen, als dat fysiek mogelijk is. Vele organisaties staan erom te springen, je bent welkom. Je draagt ergens aan bij én komt mensen tegen. Allebei heel belangrijk om het gevoel van eenzaamheid weg te nemen.”

Niet te opdringerig zijn

Om mensen te helpen die stap te zetten, moet je niet te opdringerig zijn. „Het taboe op eenzaamheid voorkomt die actie, dus leg daar niet de nadruk op. Zeg niet, u bent eenzaam dus kom eens met ons meedoen. Nee, maak eerst eens een praatje, zonder het woord eenzaamheid te noemen, en kijk hoe dat gaat. Daarna kun je iemand eens uitnodigen voor de buurtbarbecue, of voor de koffieochtend in de aula van de kerk. Bouw het langzaam op, dat werkt het beste.”

menu