Henk Wijngaard de 'Uncle Henk' van Shania Twain? Hoe zit dat precies? Hier het complete verhaal

Wereldster Shania Twain staat donderdagavond in de Ziggo Dome. Zanger Henk Wijngaard hoopt haar te ontmoeten. 'Ik wil me voorstellen als Uncle Henk'. Uncle Henk? Hoe zit de familieband precies tussen de Nederlandse volkszanger en de Canadese wereldster? Lees het hier het complete verhaal.

Zanger Henk Wijngaard is zoon van een geallieerde Canadese soldaat die in Nederland vocht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn moeder raakte zwanger van hem in de feestroes na de bevrijding, nu bijna zeventig jaar geleden.

,,Het gevoel een ongewenst kind te zijn, blijft altijd aan mij knagen.'' Rasartiest Henk Wijngaard (68) uit Emmen neemt zijn verdriet niet mee het podium op. Hij lacht zijn bekende joviale lach en zingt Met de Vlam in de pijp uit volle borst, net als die eerste keer in 1978. De Emmenaar bracht in 2015 zijn 35ste cd uit. Aan de titel van het album Altijd Onderweg is niets gelogen.

De zanger heeft al jaren aow, maar hij blijft optreden. Wat minder dan eerder, dat wel, maar nog steeds is hij te vinden op op piratenfestivals, dorpsfeesten, personeelsuitjes en uiteraard op evenementen voor vrachtwagenchauffeurs.

Henk gaat naar het concert, maar de ontmoeting is zeer onzeker

Henk Wijngaard gaat donderdagmiddag naar het concert van Shania Twain in de Ziggo Dome. Hij kreeg een VIP-kaart van organisator Mojo na zijn verhaal verteld te hebben.

Een ontmoeting leek dichtbij, maar Wijngaard heeft te horen gekregen dat het er niet in zit. Wat de reden daarvoor is, weet Wijngaard niet.

Wijngaard zegt dat radio-dj Giel Beelen heeft aangekondigd een verrassing in petto te hebben voor Wijngaard. Wat die behelst? Dat is nog onbekend.

Wie zit er op pijn te wachten?

Na afloop neemt hij ruim de tijd voor een paar foto’s, maakt grapjes met trouwe fans. Het publiek ziet Wijngaard altijd lachen. Alleen een kleine groep dierbaren kent zijn pijn. Al praat hij er eigenlijk niet vaak over. Niet uitvoerig, niet in detail. ,,Daar zit toch geen mens op te wachten'', zegt Wijngaard.

Hij zit in het (inmiddels gesloten, red) restaurant van Hotel Braams in Gieten achter een bak koffie. In het vier eeuwen oude hotel komen veel herinneringen boven. Het zijn niet alleen mooie herinneringen.

Wijngaards moeder ontmoet Canadese soldaat

Hotel Braams is de plek waar zijn vader en moeder verliefd worden. Zij werkt er in 1945 als kamermeisje. In het hotel logeren na het einde van de Tweede Wereldoorlog soldaten van de Royal Canadian Dragoons, een regiment dat deel uitmaakte van het geallieerde bevrijdingsleger.

Een van hen is de vader van Henk: de Canadese soldaat Lukes Miles Arney. Pas op latere leeftijd, Wijngaard is al lang doorgebroken als Nederlandstalig zanger, komt hij zijn vaders naam te weten. Zijn moeder heeft altijd gezwegen. ,,Ik geloof dat een tante mij ooit het hele verhaal heeft verteld. Zij vond dat ik recht had op de waarheid.”

'Canadesie'

Dat zijn familie een duister geheim verbergt, voelt Henk Wijngaard al op jonge leeftijd. Het communistische gezin heeft het redelijk goed in de jaren van wederopbouw na de oorlog. Onderhuids zijn er spanningen. Gesprekken in het keuterboerderijtje in Stadskanaal vallen stil als de kleine Henkie in de buurt komt. Leeftijdsgenoten schelden hem uit voor Canadesie. Hij hoort het ze roepen, maar snapt niet wat het betekent. ,,Als ik thuis ernaar vroeg, kreeg ik geen antwoord, alleen boze blikken. Doorvragen deed je niet als kind in die tijd.’’

Begin jaren vijftig, Henk is een jaar of zeven, wordt zijn leven overhoop gegooid. Zijn oudere zus gaat trouwen en het huis uit en hij moet mee. ,,Het was onbegrijpelijk voor mij en ik wilde ook beslist niet. Waarom moest ik bij mijn vader en moeder weg? Ik snapte er niets van. Het was een traumatische ervaring. Ik werd weggerukt uit mijn vertrouwde omgeving en kreeg plotseling een andere naam. Mijn naam was Henk van der Laan. Vanaf mijn zevende kreeg ik de achternaam van de nieuwe man van mijn zus: Wijngaard.”

Wijngaards 'ouders' blijken zijn grootouders

Dat zijn zus Roelie zijn moeder is, ontdekt Henk Wijngaard een paar jaar later. Hij vertikt het om bij haar te wonen. ,,Haar man was een wildvreemde voor mij. Ik wilde terug naar mijn papa en mama. Dat het mijn grootouders waren, wist ik toen nog niet. Uit school ging ik rechtstreeks naar hun huis toe. Wegsturen hielp niet. Ik kwam steeds terug.''

De familie denkt dat het beter is om afstand te nemen. Het stel verhuist naar Delfzijl en Henk moet mee, hoe zeer hij zich er ook tegen verzet.

,,In Delfzijl ben ik er achtergekomen dat mijn zus mijn moeder was. Zoals ik het me herinner, stond het in haar poëziealbum, waarin ik stiekem heb gelezen. Ik voelde me verschrikkelijk verraden en was boos op mijn moeder. Met mijn stiefvader klikte het totaal niet. Op een avond hebben we gigantische ruzie gekregen. Ik denk dat ik 9 of 10 jaar was. Mijn moeder lag schuimbekkend op de grond. Dat vergeet ik nooit meer. Ik ben de deur uitgelopen.”

Henk Wijngaards moeder Roelie en zijn biologische vader Luke Miles Arney.

Huilend door het Groningse land

Door het lege Groningse land fietst hij huilend van woede en onmacht in het donker 50 kilometer van Delfzijl naar zijn grootouders in Stadskanaal. ,,Ik heb ’s nachts een paar uur in de hooischuur in Winschoten geslapen.”

Na die fietstocht mag hij bij zijn opa en oma blijven wonen. Hij heeft zijn zin gekregen. Toch wordt het geen gelukkige tijd. ,,Er was altijd bonje over geld. Mijn moeder moest geld overmaken. Kostgeld voor mij. Als de centen uit Delfzijl niet kwamen, was mijn opa woedend. Ik mocht ook niet doorleren en moest gaan werken, geld verdienen. Nog voor mijn 15de ben ik het huis uitgegaan. Ik ben gevlucht voor alle ellende. Terugkijkend lag het ook aan mezelf. Ik was niet de makkelijkste. Mijn grootouders waren goede mensen.”

'De zingende vrachtwagenchauffeur'

Wijngaard gaat varen op een koopvaardijschip en ziet in een paar jaar tijd de hele wereld. Pas als hij zijn vrouw Trijn leert kennen, keert hij terug naar de vaste wal. Muziek maken is zijn hobby. Hij heeft allerlei baantjes, zoals vrachtwagenchauffeur bij Leen Bakker. In 1976 wordt hij op een talentenjacht in Musselkanaal ontdekt door de bekende platenbaas Johnny Hoes. Twee jaar later heeft hij zijn eerste hit te pakken. Vanaf dat moment staat Wijngaard bekend als de zingende vrachtwagenchauffeur en wordt hij beroepsartiest.

Zijn gezin ziet hij weinig. Het echtpaar Wijngaard krijgt drie kinderen, twee zonen en een dochter. ,,Ik was zelden thuis toen de kinderen klein waren. Mijn zangcarrière was alles voor me. Die had ook ups and downs. Als het goed ging en ik hits scoorde, was ik helemaal niet te houden. Je pakt dan alles aan. Want het succes kan zo weer voorbij zijn.”

'Ik neem mijn moeder niets kwalijk'

De band met zijn moeder, die twintig jaar geleden is overleden, is nooit hecht geworden. Van een moeder-zoon-relatie was geen sprake. ,,We zagen elkaar wel. Echt gepraat werd er nauwelijks, al helemaal niet over mijn vader. Ik neem haar niets kwalijk. Zij heeft het enorm zwaar gehad. 17 jaar was ze toen ik geboren werd. Een ongehuwde moeder. Daar werd schande over gesproken. Pogingen om mijn vader te zoeken, liepen mis. Ook heb ik lang gedacht: laat hij mij maar zoeken. Hij wist dat mijn moeder zwanger was en zou haar zelfs voorgesteld hebben om mee te gaan naar Canada. Mijn opa heeft dat tegengehouden. Soms vraag ik me af hoe het gelopen was als ze wel was meegegaan.”

Tijdens een speciale uitzending van Tros Vermist over bevrijdingskinderen - op 5 mei 2000 - wordt Henk Wijngaard met een smoesje naar de studio gelokt. Hij komt het lied Oorlogskind zingen. Het nummer is geïnspireerd op zijn eigen leven. In de uitzending wordt Wijngaard verrast.

De redactie heeft zijn vader gevonden. Helaas blijkt hij in 1994 te zijn gestorven in Vancouver. ,,Ik ontmoette wel mijn halfbroer Steve en een halfzus Bonnie. Met Steve kon ik goed opschieten. Het eerste was hij zei was: ‘You have our daddy’s nose’. Met Bonnie is het contact verwaterd. Het klikte niet. Steve en ik hebben elkaar meerdere keren opgezocht. Ook hij is inmiddels overleden.”

Henk Wijngaard met zijn halfbroer Steve.

'Zolang de mensen Henkie nog willen, ga ik door'

Klagen zal Wijngaard niet. Hij is tevreden met zijn leven. ,,Het is spijtig dat ik mijn vader nooit heb gekend. Ieder kind wil weten wie zijn vader is en erkenning krijgen. Dat gemis kan niemand goed maken. Het knaagt, maar ik kan het nu accepteren.”

De Emmenaar is ruim vijftig jaar getrouwd en hij geniet van de kinderen en kleinkinderen. ,,Het loopt gelukkig ook lekker met de boekingen voor optredens. Zolang de mensen Henkie nog willen, ga ik door. Thuis zitten, kan ik niet. Het is met onze levensstijl financieel ook noodzakelijk dat ik werk. We hebben geen luxe nodig. Ik wil lekker kunnen leven, op vakantie en uit eten en de kleinkinderen verwennen. Pensioen heb ik niet opgebouwd. De aow is net genoeg om de huur van ons appartement in Emmen te betalen.”

De connectie met Shania Twain

Met de nazaten van zijn overleden halfbroer in Canada houdt hij contact via internet. Hij is er stellig van overtuigd dat er nog meer Canadese familie moet zijn. Wereldberoemde familie zelfs. Zijn vader zou in zijn vaderland meer vrouwen zwanger hebben gemaakt.

De Canadese familie vertelt Wijngaard dat uit een van deze zwangerschappen ene Clarance Edwards is geboren. Hij is de biologische vader van de Canadese megaster Shania Twain. De zangeres heeft wereldwijd honderden miljoenen platen verkocht. Haar echte naam is Eileen Edwards. Als ze 2 jaar is, vertrekt haar vader. Hij verdwijnt uit hun leven.

'Twain wilde er lang niet over praten'

De zangeres ziet een andere man als haar echte vader; de man met wie haar moeder later trouwt. Op haar 21ste zijn haar moeder en stiefvader zijn bij een auto-ongeluk omgekomen. ,,Over haar biologische vader, mijn halfbroer, wilde Shania heel lang niet praten”, weet Wijngaard.

,,Jaren geleden heeft zij bij een groot interview met Oprah Winfrey zelfs zijn bestaan ontkend.” Op Amerikaanse nieuwssites staat dat de houding van de zangeres ten opzichte van haar vader recentelijk is veranderd. De countrypopster zou al een enkele malen hebben gesproken met haar biologische vader.

Wijngaard vindt dat geweldig. ,,Misschien kan ik ooit ook contact krijgen met mijn halfbroer en met Shania. Ik heb het wel geprobeerd via het management van Shania en via de fanclub. Daar kwam geen reactie op. Ik stel me wel eens voor dat ik haar tegenkom en zeg: ‘Hello Shania I’m your uncle from Holland’.”

Dit verhaal verscheen in 2015 in Dagblad van het Noorden.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.