Hier kom ik weg: 'Het Drents staat heel dicht bij mijn gevoel'

Hier kom ik weg

De rubriek Hier kom ik weg is een samenwarking met het Huus van de Taol en giet over Drenthe, heur inwoners en heur verhalen. Journalist Marijn de Vries komp oet Slien. Rond heur 30ste weur ze wielerprof. Ze woont al jaoren in Zwolle, maor Drenthe en het Drèents staot hiel dicht bij heur gevuul. ,,In mijn hoofd spreek ik het, maar ik krijg mijn tong niet die kant op.”

Het hoogtepunt oet heur wielercarrière? Daor huuft Marijn de Vries (42) niet lang over nao te denken: ,,Mijn achtste plek in de Ronde van Drenthe in 2013. De ploegleider die ik het jaar ervoor had, had geen vertrouwen in mij en ik mocht toen niet meedoen. Maar ik wilde juist zo graag, omdat het parcours langs plekken gaat die ik heel goed ken, zoals door Sleen. In 2013 reed ik bij een andere ploeg en mocht ik wél starten. De dames uit mijn vorige ploeg finishten allemaal na mij. Ik heb mijn benen laten spreken, haha.”

Opkommen veur Drenthe

De Vries – tegenwoordig under andere columnist veur dagblad Trouw - vuult zuch nog altied arg verbunden met Drenthe. ,,Ik vind het belachelijk dat er soms zo op neer wordt gekeken en heb geregeld de neiging het op te nemen voor de provincie. Er is zoveel moois.”

Ze zit ok in het comité van anbeveling van het Drentstaolige theaterspektakel Woeste Gronden dat in september volgend jaor in heur geboortedarp ’t Haantie opvoerd wordt. Professionele acteurs en de lokale bevolking treedt samen op. ,,Te gek dat zo’n productie wordt gemaakt. Dit soort initiatieven die de samenleving verbinden vind ik heel mooi.”

loading  

Schaamte om het accent

Een Drents accent is niet te heuren aj met De Vries praot. ,,Ik heb het als journalistiekstudent tijdens mijn stage bij het Haarlems Dagblad zo snel mogelijk geprobeerd af te leren. Ik schaamde me. Jammer achteraf, maar ze behandelden me daar alsof ik ze niet alle 24 in een kratje had vanwege mijn accent.”

Echt Drèents praoten hef ze nooit leerd. ,,Toch staat die taal wel heel dicht bij mijn gevoel. Misschien nog wel meer dan het Nederlands. Liedjes van Daniël Lohues kunnen me ook erg raken.” Zien tekst Angst is mar veur eben, spiet is veur altied is heur motto worden.

Ander leven deur het wielrennen

Het past ok bij heur wieleraoventuur, dat begunt as ze op heur 28ste veur het eerst op een racefiets stapt en veul talent blek te hebben. Bij wieze van journalistiek experiment beslöt ze te proberen prof te worden en daor verslag van te doen. Ze fietst zes jaor op het hoogste niveau.

,,Het heeft mijn leven voor altijd veranderd. Ik ben veel zelfverzekerder geworden. Toen ik stopte, kreeg ik heel veel berichten van mensen die schreven dat ik ze had geïnspireerd om bijvoorbeeld een andere weg in te slaan in hun carrière. Een enorm compliment! Naast mijn persoonlijke ontwikkeling is dat het mooiste dat mijn wielercarrière heeft opgeleverd.”

Tegenwoordig is ze freelance journalist, prissentator en gastspreker, gef ze fietsclinics en organiseert ze fietsreizen. Nou veul wark stilleg vanwege corona, verkoopt ze met heur vriend via internet ok fietscollen, bidons en sokken. ,,Vlak na de corona-uitbraak was ik in paniek, omdat bijna al ons werk wegviel. Toen hebben we dit bedacht. Als freelancer heb ik geleerd dat, wanneer ergens wat wegvalt, er altijd weer iets voor terugkomt.”

menu