Hoe gaat het nu met Ina en Marjon Koopman uit Annen van Droomhuis Gezocht? 'Mensen geven makkelijk commentaar, maar we hebben veel positieve reacties gekregen'

Ina met dochter Marjon, zoon Rene en schoonzoon Kevin. Foto: Ina Koopman

Ruim een miljoen mensen zagen in het NPO1-programma Droomhuis Gezocht hoe Ina en Marjon Koopman uit Annen op zoek gingen naar een nieuw huis in Salzburgerland, in Oostenrijk. Sinds de opnames is er veel gebeurd.

Ha Ina en Marjon, hoe gaat het nu met jullie?

Ina : „Het gaat goed! Mijn telefoon ontploft zo’n beetje, zeker na de uitzending van gisteravond. In Annen kende iedereen ons en we hebben zoveel leuke reacties gekregen, dat was echt geweldig. We hebben net boodschappen gedaan en hier spreekt niemand ons natuurlijk aan.”

Hoe kijken jullie terug op de uitzending?

Ina : „Ik vond het erg leuk, maar was van tevoren best zenuwachtig. Je weet natuurlijk niet hoeveel er in zo’n programma wordt geknipt. De aflevering gaf wel goed weer hoe wij zijn. Niets was gespeeld.”

Marjon : „Ik heb gelachen, maar was ook echt zenuwachtig. Via sociale media geven mensen natuurlijk makkelijk commentaar, maar we hebben veel positieve reacties gekregen. Iedereen vertelde dat ze zich dood lachten en dat we lekker ons zelf waren gebleven.”

Sinds de opnames zijn jullie een pension begonnen op een andere locatie. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

Ina : „De opnames voor het programma waren in maart, maar ik had ondertussen al contact met de eigenaresse van dit pand. De vrijdag na de laatste opnames zijn we afgereisd naar Karinthië en gelijk verliefd geworden op deze plek. Dit was het. Nadat ons huis in Annen was verkocht, zijn we hierheen verhuisd. Mijn ouders besloten ook hun huis te verkopen, dus zij zijn meeverhuisd. Zij wonen in een van de appartementen van ons pension.”

En Marjon, wonen jullie nog een beetje dicht bij je werk in Salzburgerland?

„Nee, helaas. Het is anderhalf uur rijden. Eerst wilde ik in een skilerarenhuis met mijn vrienden daar gaan wonen en in de weekenden terug naar Karinthië. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, zodat ik hier kon inburgeren en mensen kon leren kennen. Een volleybalvereniging heeft gevraagd of ik wilde meespelen en dat is ook een hobby van mij. Nu ben ik skileraar op een andere locatie, 5 minuten rijden van huis. Helemaal top!”

Ina, de bellen van de koeien en de gemütlichkeit waren redenen om te verhuizen. Heb je die gevonden?

„Nee, voor de koeienbellen moet je echt de bergen in. Dan hoor je ze wel, dat hebben we wel gedaan. De mensen hier zijn wel heel enthousiast en alles is hier zo relaxt en rustig. Het is hier echt super en het is bijzonder om hier te mogen wonen.”

Dus nog geen dag heimwee naar Nederland?

„Nog geen dag!”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe