Benny en Andrea deden mee aan 'Ik Vertrek', maar hun avontuur in Noorwegen werd een sof: 'Ik ben blij dat we op tijd de stekker eruit hebben getrokken'

Van Assen via Noorwegen naar Emmer-Compas: Benny en Andrea Ploeg zijn gelukkig met hun eigen fietsenzaak. Foto: Boudewijn Benting

Waar zijn ze gebleven? Inwoners van Drenthe die uit de spotlights verdwenen praten je even bij. Vandaag Benny (54) en Andrea (55) Ploeg, bekend van hun deelname aan het populaire televisieprogramma Ik Vertrek.

Benny en Andrea, in september 2018 waren jullie te zien in Ik Vertrek. Jullie plannen voor een floatcentrum in Noorwegen kwamen niet van de grond en jullie moesten terugkeren naar Nederland. Hoe gaat het met jullie?

Benny: ,,Goed! Sinds mei vorig jaar wonen we in Emmer-Compascuum. Sinds september vorig jaar hebben we de winkel, opnieuw een eigen fietsenzaak.”

Twee jaar geleden zocht Dagblad van het Noorden jullie op, toen woonden jullie in een stacaravan in Drouwen. Wat is er sindsdien gebeurd?

Benny: ,,Na de caravan hebben we een bungalowhuisje kunnen huren van de eigenaar van de camping. Van daaruit heb ik werk gevonden in Emmen, bij een kozijnenfabriek. De eigenaar van de kozijnenfabriek las ons verhaal in de krant en is naar de camping gekomen om mij op te halen en aan het werk te zetten.” Lachend: ,,Normaal gesproken moet je zelf achter werk aan, nu kwam het werk achter mij aan. Ik heb het een jaar volgehouden, toen hebben we een huisje weten te bemachtigen in Emmer-Compascuum. Even later lazen we in de krant dat in het dorp een fietsenmaker werd gezocht. Ik zei tegen Andrea: dat ga ik doen! Zo zijn we begonnen.”

Jullie hadden ruim twintig jaar een fietsenzaak in Assen. Nu dus terug bij de oude leest! Andrea, hoe kijk jij daar tegenaan?

,,Wat moet ik zeggen? Het ging niet zo denderend met Benny en de bazen. Als je één keer zelfstandig bent geweest is het toch lastig.. Ik stond er dus helemaal achter. Bovendien vonden we een plek die gewoon voor ons moest zijn. Dat konden we echt niet laten lopen, we konden er zo in. Ik was ondertussen in Emmen aan het werk gekomen - ik maakte schoon bij mensen die zorg nodig hebben. Daar had ik het heel erg naar mijn zin tot ik door mijn rug ging en dat werk niet meer kon doen. In de winkel staan lukte wel. Ik heb dat werk opgezegd en sinds januari sta ik ook in de winkel.”

Hoe kijken jullie terug op jullie Noorse avontuur?

Andrea (Benny is ondertussen een klant aan het helpen): ,,Dat is bij mij al weggezakt hoor. Dat is bij mij vrij vlot gegaan. Ik denk dan: het is mislukt, kop d’r veur en verder gaan. Achteraf bezien is het maar goed dat we terug zijn, anders hadden we daar nu een groot probleem gehad met corona. Ook de man waar we de floatbaden (waarin je gewichtloos drijft op zout water, red.) van zouden betrekken stond op het punt om failliet te gaan. Dat hoorden we pas toen we terug waren. Wat dat betreft hebben we wel een engeltje op onze schouders gehad, zo ervaar ik dat echt. We moesten blijkbaar gewoon terug. Ik ben blij dat we op tijd de stekker eruit hebben getrokken en dat we nog geld over hadden om in de winkel te investeren. Het kan ook anders: we kennen ook Nederlanders die naar Noorwegen zijn gegaan en daar moeten leven van de voedselbank. Wij hoeven in elk geval nooit meer te denken: ‘wat als’.”


Jullie waren twee jaar geleden van plan een floatcentrum in Nederland te openen. Daarvoor hadden jullie eerst een pand in Roden en daarna in Gieten op het oog en er liep een crowdfundingsactie. Is dat van de baan?

Andrea: ,,Het is goed dat dat niet door is gegaan, die baden moesten komen van dezelfde man. Het zit nog wel in mijn hoofd. Tegelijk vraag ik me ook af of ik met nog dertien jaar werken voor de boeg nog zo’n grote investering moet doen. Maar voor hetzelfde geld krijg ik het gek in de kop en zeg ik: we gooien twee baden in onze schuur thuis. Maar dan moet er wel geld verdiend worden. Daar zijn we nu mee bezig. We draaien, mede door corona, echt een gigajaar. Voor de zomer hadden we al meer omzet dan we ooit in Assen hebben gehaald. Ja, het is goed dat we hier zitten. We moesten met een héél grote omweg blijkbaar in Emmer-Compas wezen.”



Zijn jullie sinds het vertrek uit Noorwegen er ooit terug geweest?

Andrea: ,,We wilden dit jaar gaan, maar dat ging niet door. We hopen echt dat we er volgend jaar heen kunnen. We hebben nog contact met de buren daar. Ik mis de sneeuw. Van het winterse landschap daar heb ik echt genoten. De sneeuw is daar zoveel mooier dan dat het hier ooit zou vallen.”


En hoe zit het met de dromen?

Andrea: ,,Ik droom nog altijd van een vrijstaand huisje met beestjes om het huis. Waar? Dat maakt me niet uit. Voor mijn part is het net over de grens, maar in Nederland is ook goed.”

menu