Lammert Grofsmid met hond Donna.

Hoe is het nu met Lammert Grofsmid uit Hoogezand, wiens leven we een decennium geleden konden volgen in Man Bijt Hond?

Lammert Grofsmid met hond Donna. Foto: Jeroen Kelderman

Waar zijn ze gebleven? Een (oud-) inwoner van Drenthe die uit onze spotlights verdween praat je even bij. Vandaag Lammert Grofsmid (62), uit Hoogezand.

Wie kan er nou zeggen dat zijn leven onderwerp is van een realitysoap? Het huishouden van Lammert Grofsmid, toen nog in Nieuw-Buinen, was meer dan een decennium geleden regelmatig te zien in het populaire televisieprogramma Man Bijt Hond.

Ha Lammert, hoe gaat het nu met je?

,,Het is niet zoals ’t wezen moet. Ik heb last van suiker, een half jaar nu ongeveer. Een tijdje geleden had ik het slecht voor elkaar, de afgelopen weken gaat het beter. Ik krijg drie keer per dag thuiszorg, dan komen ze prikken. Het ergste: ik ben vergeetachtig. Ik dacht echt dat ik dement zou worden. Maar ik ben in het ziekenhuis geweest en er is een scan gemaakt. Niks te zien. Ze denken dat het door de suiker komt. Het is zo raar allemaal. Ik ben blij dat die mensen van thuiszorg er zijn.”

Maak je je zorgen om de ziekte?

,,Mijn vader (de bekende zanger en etherpiraat Oompie Koerier, red.) had het. Zijn been is afgezet. Mijn opoe ook. Dus het zit in de familie. Als je me dat zo vraagt - ja, ik maak me zorgen.” Grofsmid slikt even. ,,Ik krijg een brok in de keel. Maar het gaat de goede kant op.”

Ondanks de heftige periode die je doormaakt zei je meteen ‘ja’ op deelname aan deze rubriek. Waarom?

,,Ik vind het prachtig dat jullie aan me denken. Van corona raak ik echt in de war. Ik ben er bang voor, ze zeggen toch dat mensen in de zestig risico lopen. In het begin kwam ik nergens meer. Nu ga ik alleen af en toe de deur uit voor boodschappen. Eerder kreeg ik veel visite, maar het is mij nu te stil. Ik denk dat er veel mensen zijn die eenzaam zijn. Ik heb tenminste een hond en de duiven, dat scheelt. Maar er mogen van mij wel meer mensen komen.”

In Nieuw-Buinen scharrelden ook geiten Maggie en Wilma door de woonkamer. Waar zijn die gebleven?

,,Ik woon nu drie, vier jaar hier. De geiten heb ik aan een man gegeven. Die ging ze niet slachten, zei hij. Dat vond ik goed. Als je ze niet hoeft te slachten moet je het niet doen. De postduiven heb ik nog steeds. En ik heb een nieuwe hond, Donna. Ze is een schat. Heel lief, goed waaks. Ik moest eigenlijk honderd euro voor haar betalen. Maar ik heb het niet breed. Ik heb afgesproken dat ik na de corona een optreden geef voor mensen met een beperking, dan mocht ik haar zo hebben. Dat is toch súper?”

Hoe kijk je terug op de Man Bijt Hond –tijd?

Boven zijn mondkapje beginnen Lammerts blauwe ogen te schitteren. ,,Het hele seizoen vond ik mooi. Het was zoals ik was en ben. Toen ze me belden van Man Bijt Hond dacht ik dat het een grapje was. Het was een mooie ervaring. Hoe mensen reageerden vond ik súper. Ja, dat vond ik prachtig. Ik hou niet van leugens, ik spreek recht uit het hart. Een boel mensen zijn trots op mij omdat ik eerlijk ben. Maar ik wil leven zoals ik leven wil. Ja toch?”

Behalve je soap kennen mensen je van de muziek. Je scoorde zelfs een kleine hit met Schei wi dei. Hoe gaat het daar mee?

Grofsmid staat op en loopt naar de hoek van de kamer, waar een computer en een mengpaneel staan. ,,Je hebt mijn liedje nog niet gehoord! Dit is het eerste liedje dat ik zelf gemaakt heb.” Het duurt even, maar dan wordt het liedje over zijn overleden hond Cesar ingestart. ,,Mensen reageren súper. Er was zelfs iemand die net zijn hond had laten inslapen waarbij de tranen over de wangen rolden.”

,,Ik ben geen topartiest, maar ik doe wel lekker mee. Elke zaterdag draai ik de hele dag muziek op Vlammende Piraten. En ook nog op mijn eigen site, ik kan even niet op de naam komen. God wat dom ook. Erg hè?”

Wat is op dit moment je grootste wens?

,,Dat corona voorbij is, die rommelpot. Normaal zou ik zeggen: geld”, Grofsmid barst in lachen uit. ,,Maar nu.. Liever vandaag dan morgen van die corona af.”

loading

menu