Neven René en Ronald Buld waren onderdeel van de band 'Titt'n'. Scoorde in de jaren 90 een hit met 'Ben je geil of wil je een koekje?'

Hoe is het nu met | Ronald en René Buld, de mannen van TITT'N (van 'Ben je geil of wil je een koekje?')

Neven René en Ronald Buld waren onderdeel van de band 'Titt'n'. Scoorde in de jaren 90 een hit met 'Ben je geil of wil je een koekje?' Foto: Marcel Jurian de Jong

Waar zijn ze gebleven? Inwoners van Drenthe die uit de spotlights verdwenen praten je even bij. Vandaag neven Ronald en René Buld, bekend van de band TITT’N uit Ruinerwold.

Heren, hoe gaat het nu met jullie?

Ronald: ,,Ik ben sinds december de beheerder van het dorpshuis in Ruinerwold. Dat ligt nu allemaal stil en dat is rot. Maar het staat niet in verhouding tot alle narigheid in de ziekenhuizen.” René: ,,Ik heb het drukker dan ooit. Ik werk bij een aannemer van projecten op het spoor en mijn vrouw werkt in een crisisteam in de zorg. Met drie kinderen in huis is dat nogal druk.”

Jullie scoorden met ‘Ben je geil of wil je een koekje?’. Zijn jullie nog actief in de muziek?

René: ,,Zeker! Om het verhaal nu al rond te maken; eind dit jaar hebben we een eerste optreden gepland met Rockworst , waar vier leden van TITT’N in zitten.” Ronald: ,,Daarnaast ben ik drummer en zanger in een andere band, Karambam , waarmee we tot voor kort bijna elk weekend optredens hadden staan.”

Worden jullie jullie nog steeds herkend van die ene hit uit 1998?

,,Ronald wel”, grinnikt René. ,,Wij kwamen bijvoorbeeld minder voor in de videoclip. Dus mensen lopen mij nu voorbij.” Ronald: ,,Ik sta nog steeds wel eens op bruiloften waar mensen mij een tijdje aanstaren en dan op me afstappen: ‘Jij bent toch...’ En ook op podia wordt hij nog vaak aangevraagd. Lang wilde ik er niets van weten, maar ik heb geaccepteerd dat ik hier nooit meer vanaf ga komen. Maar gelukkig is het niet meer zoals toen.”

Want?

Ronald: ,,Het was een totale gekte, en dat hadden we in het begin helemaal niet door. In die tijd kon ik niet eens normaal over straat in Meppel. Ik begreep totaal niet waarom.” René: ,,Interviewers vroegen ons toen wel eens: worden jullie nu herkend in het dorp? Ja, maar dat werden we daarvoor ook al. We bleven jongens van het platteland, maar met landelijke bekendheid.”

Hoe kwam het tot stand?

Ronald: ,,We waren een boerenschuur-bandje waar er toen duizenden van waren. We speelden punk en metal, maar maakten vooral lol. Daar rolde toen een soort prille versie uit van het nummer. Die was nog veel platter dan de uiteindelijke single. Een kameraad van ons was lichttechnicus in discotheken in de regio. Hij drukte die demo bij alle dj’s in de handen en het sloeg aan.”

René: ,,Het kantelpunt kwam toen Radio Veronica-man Bart van Leeuwen ervan hoorde, hij woonde destijds in Ruinerwold. De kreet vond hij geniaal, maar de scherpe randjes moesten er af. Dus doken we de studio in waar SKIK ook zijn platen opnam. De avond ervoor zouden we het herschrijven, maar na veel gezelligheid en vijf nog plattere versies, hebben we de volgende ochtend de tekst toch nog afgekregen. Met een kater hebben we het gespeeld en ingezongen.”

Niet veel later waren jullie landelijk bekend, stonden zelfs op plek vijf in de Top 40.

René: ,,Het ging zo snel. Op vrijdagen reed er steevast een geblindeerde auto met chauffeur voor en overal waar we in de weekenden kwamen, gilden de meiden om onze handtekening. Uit het niets.” Ronald: ,,Ik werkte doordeweeks in Ruinen in een tuincentrum en stond tussen de tulpenbollen voor de camera’s om interviews te geven voor de Hitkrant, SBS6 of TMF.”

Dat is waar je van droomt, toch?

René: ,,In zekere zin. Ons grootste optreden was voor 12.000 man, dat was te gek. Het was één groter roes, we werden geleefd. Het waren showtjes van een half uur, waarbij de muziek op band stond. Alleen de zang was live. We deden soms drie optredens op een avond door heel Nederland.” Ronald: ,,We stonden onder enorme druk, dus dronken veel om dat te verdoven. Ter compensatie verzonnen we dan meer en meer acts voor op het podium. We werden meer een gimmick , we waren als band niet meer onszelf.”

René: ,,Die hit werd op een gegeven moment een loden bal aan onze voeten. De mannen van Jovink en de Voederbietels , een vergelijkbare band, zeiden later dat ze blij waren dat hen niet hetzelfde is overkomen. Want over zo’n eendagsvlieg-hit ga je niet meer heen.”

En dat lukte dan ook niet...

Ronald: ,,Alle deuren gingen voor ons open in die tijd. Toen het vervolg uitbleef, sloegen ze net zo hard weer dicht. Met een vervolgplaat deden we nog een poging, maar toenmalig 3FM-dj Rob Stenders boycotte dat. En achteraf had hij daar gelijk in, want het was ook gewoon slecht.”

,,Een mega-achtbaan die na anderhalf jaar ook ineens vanuit de platenmaatschappij stopte. We hebben nog een paar jaar optredens gedaan en toen was het klaar. Over en uit. Iedereen is goed terecht gekomen hoor, maar daar heeft wel tijd ingezeten. Ik heb er heel goed door leren relativeren en omdenken. Waar ik nu dagelijks veel profijt van heb”

Zou zo’n liedje tegenwoordig nog kunnen?

Ronald: ,,Het is een totaal andere tijd. Ook nu komt er nog veel rommel voorbij, maar het valt of staat met hoe het uitpakt op social media. En dat is veel beter te sturen met marketing.”

Hadden jullie het met de kennis van nu anders gedaan?

René: ,,Niet per se. We hebben er absoluut geen spijt van. We zijn er totaal niet rijk van geworden, maar we hebben verhalen voor het leven. En die zijn onbetaalbaar.”

loading

menu