Roelof Luinge, oud-scheidsrechter, in zijn huis in Bussum.

Hoe is het nu met scheidsrechter Roelof Luinge? 'Van mij ga je nooit een boek zien'

Roelof Luinge, oud-scheidsrechter, in zijn huis in Bussum. Foto: Marnix Schmidt

Waar zijn ze gebleven? Inwoners van Drenthe die uit de spotlights verdwenen praten je even bij. Vandaag scheidsrechter Roelof Luinge (64).

Meneer Luinge, hoe gaat het met u?

,,Uitstekend, moet ik zeggen. Ik wandel veel en ga sinds kort weer naar de sportschool. Dat kan weer buiten in het zonnetje. Helaas nu even geen scheidsrechterij voor mij, maar in ieder geval geen ‘coronakilo’s.”

U woont al ruim twintig jaar in Bussum. Bevalt dat nog steeds, als geboren Drent?

,,Jazeker. Het ligt perfect, in het midden van het land. Ideaal voor mijn werkzaamheden op de Nederlandse velden, maar ook voor tripjes met mijn vrouw. We zijn allebei bourgondiërs en gaan geregeld even op stap in Amersfoort of Amsterdam. Daarnaast is hier ook genoeg groen en heide. Ik vermaak me hier prima.”

U was belastingambtenaar. Bent u dat nog steeds?

,,Nee, niet meer. Twee jaar geleden heb ik gretig gebruik gemaakt van de vertrekregeling, of beter gezegd de blunder, van toenmalig staatssecretaris Eric Wiebes. En ik moet zeggen dat ik het nog geen seconde heb gemist. Ik kan nu doen en laten wat ik wil. Heerlijk!”

loading

U bent nog wel te boeken, zien wij op internet. Vult u op die manier uw dagen?

,,Ik geef nog lezingen over mijn ervaringen als scheidsrechter in het betaalde voetbal. Daarnaast ben ik betrokken bij teams als Lucky Ajax, FC De Rebellen en het sterrenteam van RTL. Ook word ik nog regelmatig gevraagd voor wedstrijden of toernooien in het buitenland. Een gepland tripje naar de Costa Brava is afgezegd omwille van het virus. Maar voor komend seizoen lopen de aanvragen weer binnen, ondanks alles. Eind augustus vertrek ik naar Zwitserland voor een toernooi. Als het dan weer kan, natuurlijk.”

Veel mensen weten u dus nog te vinden.

,,Absoluut, en dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Onlangs was het tien jaar geleden dat ik stopte op het hoogste niveau (tijdens de bekerfinale tussen Feyenoord en Ajax (1-4, red.) en ik dacht dat ze me wel zouden vergeten na al die tijd. Niets van dat alles.’’

Waar ligt dat aan, denkt u?

,,Ik ben altijd wel gezellig en toegankelijk. Voor, tijdens en na de wedstrijd. Alle helften zijn voor mij belangrijk, ook die derde helft. Ik heb altijd een goede vriend bij me die mij overal naartoe rijdt. Dus ik kan altijd blijven hangen voor een borreltje, en dat doe ik dan ook meestal wel. Op die manier heb ik al van alles meegemaakt. Op internationaal niveau, maar ook op lokaal niveau.”

,,Voor mij was er ook geen zwart gat toen ik stopte. Ik ging meteen door op de lagere niveaus. Eerst in de Topklasse, later op wat lagere niveaus. Toen floot ik bij clubs als Spakenburg, Katwijk, IJsselmeervogels. Dat waren mooie duels, hoor. Alleen de financiële compensatie werd ietsjes minder. Maar dat geeft niet, het zit gewoon in mijn bloed.”

U denkt dus ook niet aan stoppen?

,,Ben je gek?! Soms fluit ik wedstrijden waar een zesde elftal en een zevende elftal van dezelfde club tegen elkaar spelen, dan is het na die tijd hartstikke gezellig. Het maakt mij allemaal niet zoveel uit. Ik vind het allemaal prachtig. Ik heb de wedstrijden die ik gefloten heb allemaal bijgehouden in een boekje, met uitslagen. Ik zit inmiddels rond de 2500 duels, denk ik. Daar mogen er van mij nog gerust 500 bijkomen, als ik het fysiek allemaal kan blijven doen.”

Veel bekende koppen in de voetbalwereld hebben een boek over hun leven. Wanneer kunnen we dat van u verwachten?

Lachend: ,,Nou, ik heb wel aanbiedingen gehad. Maar daar ben ik niet op ingegaan.”

Waarom niet?

,,Ik heb natuurlijk veel smeuïge verhalen, maar ik ben ook bang dat ik mensen ga beschadigen. Ergens zit ook nog die noordelijke nuchterheid, hoor. Dan krijg ik weer zo’n aanbieding en denk ik: ‘Dat gaat toch niemand kopen?’ En als ik mezelf daarvoor zou lenen, strijken andere mensen al het geld op. Niet dat het me om de centen gaat, meer om het principe. Al moet ik zeggen dat ik dat boek over het verleden van Wim Kieft wel erg interessant vond.”

U wordt komende maand 65 jaar. Is dat een leeftijd waarvan u zelf schrikt?

,,Nee, helemaal niet. Je moet fit blijven, ook op mijn leeftijd. Kijk, als je achter de geraniums op de bank gaat liggen, word je heel snel oud. Maar ik doe nog allerlei sportieve en leuke dingen. Dat houdt je jong.”

Laatste vraag. Komt u ooit nog terug naar Drenthe?

,,Ik woon hier perfect en mijn vrouw komt hier vandaan. Dus ik weet het niet. Mijn oudste dochter en mijn zus wonen nog in Eelde, waar ik ben geboren. Ik volg alles daar nog op de voet: ik ontvang nog elke week Dorpsklanken, het plaatselijke krantje. En eerlijk gezegd: als ik naar het noorden rijd, begint mijn hart wel sneller te tikken. Maar voorlopig bevalt het me hier nog uitstekend.”

menu