Diana Leeuwerik neemt het stokje over van Henk Steenbergen die na bijna 30 jaar stopt als dorpsdokter van Borger.

Huisarts Henk Steenbergen uit Borger hangt na bijna dertig jaar stethoscoop aan de wilgen (opvolger bouwt nieuwe praktijk in Borger-West)

Diana Leeuwerik neemt het stokje over van Henk Steenbergen die na bijna 30 jaar stopt als dorpsdokter van Borger. Foto: Harry Tielman

Met stille trom met pensioen gaan, was huisarts Henk Steenbergen (65) niet van plan. Corona gooide roet in het eten wat betreft het afscheid voor de dorpsdokter, die bijna dertig jaar de inwoners van Borger en omstreken met medische raad en daad bijstond.

Zijn stethoscoop hangt hij echter niet aan de wilgen, hij geeft die juist door aan opvolger Diana Leeuwerik. Zij laat momenteel een compleet nieuwe praktijk bouwen nabij de wijk Daalkampen. Vanaf april wordt dit het nieuwe adres voor de ongeveer 2150 patiënten.

Steenbergen, geboren en getogen in Echten, begon zijn loopbaan niet op het zand of in het veen maar in de tropen. Na zijn medische opleiding in Groningen vertrok hij in 1985 met zijn vrouw Nel naar Oeganda. ,,Ik belandde daar via de toenmalige stichting Memisa Medicus Mundi, die zich inzette voor de verbetering van de gezondheidszorg in de derde wereld. Waarom? Dat wilde ik altijd al.”

Hij gaat aan de slag in een ziekenhuis op ongeveer 30 kilometer afstand van de stad Masaka. Zijdelings krijgt hij de burgeroorlog mee die in het midden van de jaren tachtig in het Afrikaanse land woedt. ,,Masaka werd flink gebombardeerd, we hoorden de bommen elke dag.” Veel meer ongeregeldheden bleven hem gespaard. ‘’Het toenmalige regeringsleger plunderde en moordde verderop in de omgeving, maar wij zaten in het gebied van de rebellen met wie we goede banden onderhielden.” Het oorlogsgeweld stak voornamelijk de kop op in de vorm van patiënten die zich met vleeswonden meldden, herinnert hij zich.

‘Bij het meubilair’

Vanaf 1986 is het relatief rustig in Oeganda. Henk en Nel krijgen er twee kinderen, Nienke en Thijs. Zij zijn ook de reden dat het gezin in 1989 naar Nederland terugkeert. ,,De oudste werd bijna 4 en voor het onderwijs leek het ons beter om terug te gaan.” Steenbergen belandt eerst in Klazienaveen, waar dochter Marloes wordt geboren.

Vervolgens vertrekt het gezin in 1992 naar Borger, waar dokter Frits van der Spek een opvolger zocht. De afgelopen dertig jaar is de dokter zogezegd ‘bij het meubilair gaan horen’ in Borger. Als hij over straat loopt dan komt er regelmatig een groet of een opgestoken hand voorbij. ,,Je hoort er echt bij. Daarom wil ik hier ook niet meer vandaan.”

Steenbergen en zijn vrouw blijven wonen aan de Drouwenerstraat, maar de naastgelegen praktijk sluit definitief de deuren in april. Tegen die tijd moet het nieuwe onderkomen aan de IJzertijdstraat van opvolger Diana Leeuwerik klaar zijn. De fundering van het nieuwe pand, dat ongeveer 300 vierkante meter beslaat, ligt er al.

loading

Wennen

Vanwege de uitbreiding van zorgtaken voor de huisarts is dit noodzakelijk, zegt Leeuwerik. ,,Het aantal spreekkamers gaat van twee naar vijf. Buurtzorg komt ook in het pand en momenteel voer ik gesprekken met een lab en een diëtist om er zich ook te vestigen.” Op de nieuwe locatie komen vijf mensen te werken. Het afgelopen half jaar was ze al actief in de praktijk in Borger. De patiënten konden op die manier een beetje wennen aan het idee, zeggen beide artsen.

Drents praoten

Zij heeft er in ieder geval veel zin in. De afgelopen vijftien jaar was Leeuwerik, die in Grolloo woont, werkzaam in Stadskanaal. ,,Maar ik wilde graag iets anders. Het liefst in een dorp.” Toen ze hoorde dat Steenbergen wilde stoppen, zocht ze contact. ,,Het gemeenschapsgevoel, het laagdrempelige en het gemoedelijke is wat me aantrok in Borger.” In de behandelkamer van Leeuwerik kuj gewoon Drents praoten . ,,Hoewel velen meteen doorhebben dat ik hier niet vandaan kom. Mijn roots liggen namelijk in het Groningse Muntendam en sommigen horen dat meteen.”

Vervelen gaat Steenbergen zich na zijn pensionering in ieder geval niet. Een campertrip naar de Noordkaap staat nog op zijn bucketlist. Ook deelt hij voor de laatste keer nog wat griepprikken uit in de buitendorpen de komende maanden. ,,Dat beschouw ik dan maar als mijn afscheidstournee, ha ha.”

menu