Marcel Thijsen (52) wordt maandag herbenoemd als burgemeester van de gemeente Tynaarlo. Een ‘atypische’ bestuurder, recht voor z’n raap, die weet wat-ie moet doen: ,,De inwoners dienen.’’

Zes jaren zijn omgevlogen, zegt Marcel Thijsen. Voor hij in 2014 werd benoemd als burgemeester van Tynaarlo was hij acht jaar wethouder in zijn geboorteplaats Wijchen. Hij trof een gemeente die net een bestuurscrisis achter de rug had.

Wat herinnert u zich van die eerste maanden?

,,Aan de ene kant was het wennen, zo ver van huis. Maar ik werd door inwoners uitgenodigd voor barbecues, voor kennismakingsgesprekken. Een warm welkom, terwijl ik hier nog helemaal niks had gepresteerd. Daarnaast kreeg ik te maken met een enorme bezuinigingsoperatie op onze ambtelijke organisatie. We zijn met vijfentwintig mensen minder hetzelfde werk blijven doen. Daar heb ik van geleerd dat je nooit een bezuinigingsopdracht moet aannemen zonder dat er geschrapt wordt in taken. Inmiddels is er weer meer balans.’’

IJlde de bestuurscrisis nog na?

,,Ja. Laat ik dit voorbeeld geven. In mijn eerste week moest ik een formulier tekenen waarvan ik de inhoud niet snapte. Dus ik liep naar beneden, een kantoor binnen en daar gingen twee mensen meteen staan. ‘Wat is er aan de hand, burgemeester?!’ Ze schrokken zich dood. Ik zeg: ik moet iets tekenen en ik snap het niet. Toen ontspanden ze. Op sommige plekken was de sfeer heel gespannen. Mensen hebben wat moeten wennen aan mijn open stijl. Ik draai zelden tot nooit ergens omheen.’’

Hoe is het dan om de kaken op elkaar te houden over details van het vertrek van de gemeentesecretaris, twee weken geleden. U houdt het op ‘verschil van inzicht over de verdere koers en aansturing van de organisatie’.

,,Ja. Dat vind ik echt heel vervelend. Maar we hebben gekozen voor een procedure waardoor we in goeie harmonie uit elkaar kunnen. En ik denk dat dit het minst beschadigend is voor iedereen. In dit geval heiligt het doel de middelen. Maar dat is een afweging die je als bestuurder niet te vaak moet maken, want het heet niet voor niets openbaar bestuur en niet geheim bestuur.’’

Wat is het meest indringende dat u in de afgelopen jaren hebt meegemaakt?

,,Het voorval met het jongetje dat is verdronken in het Noord-Willemskanaal vorig jaar, waarbij de vader verdacht wordt (en is veroordeeld, red.). De politiemensen - die ik beschouw als míjn mensen - die het ijskoude water indoken, een agent die onderkoeld raakte. Ik heb gehuild toen ik hoorde dat dat jongetje was overleden. Dat zulke zaken zo’n indruk op mij maken, heeft te maken met boosheid en onmacht. En de coronacrisis is ook echt een dieptepunt. Ik zie steeds meer menselijk leed en ik vind sommige maatregelen steeds lastiger uit te leggen. Maar ik snap ook dat niks doen geen optie is.’’

Zijn de maatregelen niet goed, of houdt de samenleving zich er onvoldoende aan?

,,Een bestuurder die de samenleving de schuld geeft, is geen bestuurder, maar een klager en een wegkijker. Je wordt betaald om er voor te zorgen dat mensen je snappen en dat je weet wat er leeft bij inwoners. Ik zoek het bij onszelf, de overheid. Het enige dat je moet doen als bestuurder is zorgen dat mensen je vertrouwen. Als er massaal niet goed naar je geluisterd wordt, heb je geen goede boodschap. En de verkeerde maatregelen.’’

U was inzake het aardbevingsdossier openlijk boos op het ministerie van Economische Zaken. U gaf uitleg over een woonvorm voor tbs’ers in Zuidlaren die de instelling zelf niet wilde geven. Krijgt u daar nadien wel eens kritiek op?

,,Ja, dat komt wel bij me terug. Maar ik heb maar één doel: ik moet de inwoners van Tynaarlo dienen. Dat wil niet zeggen dat ik ze naar de mond moet praten, maar mijn verantwoordelijkheid ligt bij mijn inwoners. En niet bij een minister van Economische Zaken of bij een collega-bestuurder of een zorginstelling. Als je merkt dat ergens steeds meer onduidelijkheid is en de pan overkookt, dan is dat het hoogste belang.’’

Wat voor kritiek krijgt u dan?

,,Positieve reacties: U bent een atypische burgemeester, dit hadden we niet van u verwacht. En negatief: Dat ik de complexiteit van een zaak niet zou overzien. Het verwijt van andere bestuurders aan mijn adres was dat ik van onze provincie een aardbevingsgebied maakte. Maar, pas als je ze benoemt, kun je wat aan de zaken doen. Het gasveld Annerveen wordt per 1 januari gesloten door de NAM. Ik ben er van overtuigd dat als ik niks had gezegd dat dat een veel lastiger proces was geweest.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe