Dagblad van het Noorden blikt traditiegetrouw terug op het afgelopen jaar. Vandaag september. De limoncello van Melissa Oosten en Titus Meijer was al de beste ter wereld. Daar kwam afgelopen jaar een Chinese gouden medaille bij. En dan beviel de 27-jarige Oosten ook nog van haar eerste kindje.

,,Een bizar jaar”, zegt de goedlachse Oosten - met gevoel voor understatement . Ze ontvangt ons in Peize, in het huis van Meijer. Achter het huis wordt druk gebouwd aan wat het smaakatelier moet worden: de nieuwe productielocatie, maar ook ontvangst- en kantoorruimte.

,,Dit is Titus’ bevalling”, zegt de vrolijke Assense met een knipoog. ,,Hij weet precies hoe hij het hebben wil. En hij heeft bouwkunde gestudeerd, dus ik vertrouw hem volledig.” Het is de bedoeling dat de productie van limoncello straks omhoog kan, hoewel ook het smaakatelier nu al aan de krappe kant is. ,,Ach”, relativeert Oosten: ,,Als we honderdduizend flessen per week kunnen maken is het ook niet zo speciaal meer.”’

Limoncellosprookje

Het limoncellosprookje in een notendop. Zes jaar geleden ontmoeten Oosten en Meijer elkaar op Vlieland, waar Meijer werkt als kok. In zijn vrije tijd experimenteert hij met het maken van worst, kaas én limoncello. Horecavrouw Oosten is meteen onder de indruk van zijn likeur van met de hand geschilde citroenen. Ze vraagt Meijer toestemming om de likeur op kleine schaal te verkopen aan haar collega’s in de Asser horeca.

Ze kan dan niet voorzien dat veel van de daaropvolgende weekenden bestaan uit citroenen schillen op Vlieland. De productie in die tijd? Nog geen tien flessen per maand. In 2018 sturen Meijer en Oosten de tot Drunken Monkey omgedoopte limoncello op naar de prestigieuze International Wine & Spirit Competition (IWSC).

Tot hun grote verbazing winnen ze brons. Een jaar later proberen ze het opnieuw. Behalve de Drunken Monkey gaat ook de DMC’25 op de post. Een nieuwe citroenlikeur, bedoeld om te mixen met andere drank. De twee limoncello’s verdienen samen drie gouden medailles en scoren uitzonderlijk hoge punten. De DMC’25, die Oosten dan nog niet eens heeft geproefd, is zelfs de beste limoncello ter wereld. De ‘limoncello uit Peize’ is een feit én meteen een fenomeen.

Wilde rit

Sindsdien is het een wilde rit voor Oosten en Meijer. ,,Ik heb in meetings gezeten dat mensen dingen zeiden waarvan ik dacht: ‘geen idee wat dat betekent’. Dan schreef ik het op en zocht ik het thuis op. In de vergadering zei ik: goed standpunt, ik kom erop terug.” Haar ogen glinsteren. ,,Ik heb me best wel kwetsbaar opgesteld. Maar dat is gelukkig nooit fout gegaan.”

Trotser nog dan op de medailles is Oosten op het feit dat de jonge ondernemers dicht bij zichzelf zijn gebleven. De bevoorrading van de slijters in Noord-Nederland doen ze bijvoorbeeld zoveel mogelijk zelf. ,,Zij zijn onze ambassadeurs”, zegt Oosten. Het betekent ook dat de citroenen voor de limoncello nog altijd met de hand worden geschild, met veel hulp van familie en vrienden.

,,Met dunschillers die niet helemaal nieuw, maar ook niet te oud zijn”, zegt Oosten. Ze grinnikt. ,,Echt waar.” Ze zoeken nog naar een andere oplossing. Geen massaproductie, dat past niet. Niet voor niks luidde het antwoord tegen grote firma’s die de limoncello wat graag wilden verkopen ‘nee’. ,,We doen nu een project met statushouders die tijdens het schillen Nederlandse les krijgen.”

Mooie producten

Oosten en Meijer hebben duidelijk voor ogen wat voor hen belangrijk is. Mooie producten maken, die de waarden vertegenwoordigen waar zij voor staan. Dat betekent: lokaal, biologisch en duurzaam. ,,Titus heeft een bizar brein. Daar pik ik dingen uit om mee aan de slag te gaan. We heten ook Drunken Monkey Food Concepts hè? De limoncello is maar één ding..”

Van de vruchten die ze gebruiken voor de limoncello wordt bijna alles inmiddels verwerkt. Zo vormen de overblijvende citroenschillen de basis voor Leftover lemonade. ,,Niet winstgevend, maar het past bij ons.” Enthousiast pakt Oosten haar telefoon erbij. ,,Van de citroen was alleen een volledig uitgeperst stuk schil, een soort chipje, over. Kijk, het bedrijf Zwammies uit Assen is bezig met limoncellozeepjes.” Oosten glundert. ,,En in Groningen maakt Wadapartja tsjieskeek on a stick van onze limoncello, speciaal voor de feestdagen. Zó leuk!”

Oosten en Meijer zijn geen stel, maar vrienden en zakenpartners. ,,Dat is soms best lastig”, erkent Oosten. ,,Het gaat om wederzijds respect. Tussen ons is zoveel energie, daardoor voelt het ook nog steeds als hobby.”

En kleine June? Die gaat vaak mee op pad. ,,Ze heeft heel veel ‘ome slijters’”, zegt Oosten grinnikend. ,,Ik zeg wel eens tegen haar: ‘sorry. Als jij 14 bent kun je nergens alcohol halen.” Een schaterlach. ,,Alle clichés over het moederschap zijn waar. Je weet wat belangrijk is in het leven. Het gaat niet om een miljoenenbedrijf. Ik wil goede dingen doen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
Terugblik 2020