In de file voor Jezus en het kerstverhaal

Kerken raken steeds leger, maar het kerstverhaal lijkt populairder dan ooit. Met de Herderstocht in het Balloërveld als grote magneet. Daarvoor staan we graag even in de file.

De sliert rode achterlichten betekent deze kerstavond dat het nog wel even duurt voor de parkeerplaats bereikt is. Het is een bekend beeld. De Herderstocht Balloo is een begrip.

‘Belevingstocht’

Duizenden trekken jaarlijks naar de schaapskooi van Ballo, uitvalsbasis voor een ‘belevingstocht’ van zo’n 2,5 kilometer. Want dat is toch wel de kracht van de Herderstocht: in het donker slenteren over het weidse Balloërveld, voorzien van sfeervolle lichtjes, luisteren naar het tot de verbeelding sprekende verhaal en (graag) iets warms na afloop.

Vorig jaar waren er ruim 5900 deelnemers, een record. Ga er maar aan staan. Ook deze maandagavond is het weer razend druk. De teller tikt ruim 5100 aan. Maar alles is strak georganiseerd, met dank aan een peloton verkeersregelaars en helpers op de hei. Even wachten hoort er gewoon bij. Het is geen A28 met afslag P1 en verder. Smalle wegen door het natuurgebied dwingen de vele heilige koeien in een lint.

Het is alweer de negentiende editie van de Herderstocht, ooit begonnen als initiatief van een aantal mensen onder verantwoordelijkheid van de Gereformeerde kerk in Gieten, in nauwe samenwerking met Albert Koopman (herder van de kudde in Balloo). Vanaf 2013 heeft de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt in Assen Marsdijk het stokje van Gieten overgenomen.

Schaapskooi van Balloo

De tocht is een bijzondere gelegenheid om het kerstverhaal te horen, te zien en te ervaren. De route begint en eindigt bij de schaapskooi van Balloo waar een koor kerstliederen zingt, omringd door publiek. Achterin staan de schapen een beetje glazig voor zich uit te staren.

In groepen van 30, 40 personen worden we over het Balloërveld geleid. Het vredige beeld van de maan die het veld beschijnt wordt wreed verstoord. ,,U moet zich inschrijven’’, buldert een Romeinse soldaat. ,,Want u passeert de grens met Bethlehem. Zonder inschrijving kunt u niet terug.’’ Dat willen we niet, want morgen wacht een kerstdis en daarna wellicht nog eentje. En die speren zien er vervaarlijk uit. Dus krabbelt iedereen gedwee zijn of haar naam op een groot stuk papier.

Een inkoppertje

Het symboliseert de volkstelling in de tijd van keizer Augustus. De volgende taferelen zijn lieflijker van aard. Jozef en Maria bij een kampvuurtje. Laatstgenoemde meldt dat ze een kind gekregen heeft. En ze heeft een quizvraag, categorie inkoppertje: ,,Weten jullie de naam van mijn kind?’’ Tuurlijk. ,,Jezus!’’, klinkt het meerstemmig.

Na opnieuw Romeinse soldaten wachten de herders. De ‘hoofdherder’ doet zo authentiek mogelijk kond van de gebeurtenissen. ,,Wie bromt daar, papa?’’ vraagt een jongetje met Unox-muts. ,,Dat is een aggregaat, kerel’’, antwoordt zijn vader. Het moderne hulpmiddel zet even later het herderskoor in het licht.

Ezel

Op verschillende plaatsen in het veld wordt bij een kampvuur een deel van het kerstverhaal verteld. Met als sluitstuk de sobere stal met Jozef en Maria en hun pasgeboren baby in de kribbe. Om het kerstevangelie trouw te blijven bevindt zich ook een ezel in de stal.

Hoewel het verhaal al meer dan 2000 jaar oud is, zijn de gesprekjes in onze groep -tussen de taferelen door- een stuk aardser en moderner, soms zelfs erg 2018. Een bloemlezing.

,,Ik hoop niet dat ik morgen naast oom Wim zit, die doet altijd zo stom.’’

,,Wat zat in jouw kerstpakket? Ook van die dingen die je nooit gebruikt?’’

,,Jee, ik heb hier op de hei nog gewoon vet bereik.’’

,,Die Nijpels, hè, met zijn klimaatafspraken. Man man, gaat hij dat ook allemaal betalen?’’

Het contrasteert enigszins met de kerstboodschap. Aan de andere kant: iedereen luistert aandachtig en stil naar de verhalen van de soldaten, de herders, de wijzen en de evangelist Lucas. Soms wordt de vertelling beloond met applaus.

Goed doel

Behalve beleving dient de Herderstocht ook een goed doel. Dit jaar is dat een project van de Stichting Actie Calcutta (SAC). Deze stichting zet zich al sinds 1968 in voor kansarme kinderen in India. Er is dringend geld nodig voor de reparatie en reconstructie van het dak van een school in Odisha. De school voor kasteloze, kansarme kinderen uit de armste gebieden heeft door de zware regentijd lekkage opgelopen. Hierdoor is er asbest, ijzer en beton naar beneden gekomen.

Jo en Guus den Herik uit Oss, in deze regio op vakantie, komen na afloop superlatieven tekort om de Herderstocht te omschrijven. ,,Fan-tas-tische tocht’’, jubelt Jo. ,,Ook voor niet-gelovigen.’’ Beiden zijn gelovig. ,,Katholiek ja, maar dat zal geen verrassing zijn’’, klinkt het in zalvend Brabants.

Verlosser en verlossing

Jo vertrouwt de stukjesschrijver nog even toe dat ‘de Heer mijn verlosser is’. ,,Echt, ik ontleen zo veel kracht aan Hem.’’ Guus knikt, maar beent weg. Richting dixi-toilet. ,,Sorry hoor, ik moet even wat wegbrengen. Dat kan óók erg verlossend zijn.’’ Zijn lach schalt over het Balloërveld.

menu