Karin van Iterson weet wat het is om schulden te hebben en eruit te komen. Ze helpt nu anderen.

Ervaringsdeskundige Karin van Iterson uit Wilhelminaoord helpt mensen in financiële nood: 'Ploeter niet te lang door'

Karin van Iterson weet wat het is om schulden te hebben en eruit te komen. Ze helpt nu anderen. Foto: Gerrit Boer

Aan de bel trekken bij geldproblemen of schulden? Veel mensen doen het niet. De overheid is een campagne begonnen in de hoop hier verandering in te brengen. Karin van Iterson (58) uit Wilhelminaoord is een van de ambassadeurs. De voormalig onderneemster weet hoe het is om in geldnood te verkeren en helpt nu anderen.

Geld was er altijd genoeg in het gezin waarin Karin opgroeide. Haar vader had haar moeder na zijn overlijden - Karin was toen zes jaar - vermogend achtergelaten. Zelf had ze geen flauw benul van financiën toen ze op haar achttiende het huis uit ging. Geen idee hoe ze ermee om moest gaan. Maar haar broer Theo was tandarts bij de landmacht en beloofde haar te ondersteunen. En dat ging een hele poos goed.

Tot hij verongelukte, in 2000. In één klap was Karin haar steun en toeverlaat kwijt. Haar houvast, die ervoor zorgde dat ze er financieel geen puinhoop van maakte.

Het ongeluk zette haar aan het denken. Ze had na de mavo een opleiding tot bloembinder gedaan en had tot nu toe gewerkt in een fabriek, bij supermarkten en bloemenzaken. Was dit wat ze wilde voor de rest van haar leven? Nee, besloot ze. En ze opende een eigen bloemenzaak in Meppel. Karins Bloemen . Ondanks de depressie waar ze in zat, door het overlijden van haar broer. ,,Ik voelde me behoorlijk in de steek gelaten.’’

Karin, inmiddels samenwonend en moeder van een dochter, stortte zich op de zaak. Aanvankelijk liep die volgens haar best goed. ,,Maar uiteindelijk bleek dat de winkel te veel uit de route lag en dat de concurrentie te sterk was. Na vier jaar ben ik ermee gestopt. In dat jaar zijn mijn ex-partner en ik ook uit elkaar gegaan.’’

De lening bleek een woekerpolis; en toen raakte ze haar baan kwijt

Het goede nieuws is dat Karin snel aan de slag kon als filiaalmanager bij een drogisterijketen. Het slechte nieuws is dat ze verzuimde haar zorg- en huurtoeslag stop te zetten. ,,Dan kun je op je vingers nagaan wat de Belastingdienst, waar ik ook nog een schuld van de bloemenzaak had, doet. Forse bedragen terugvorderen. Logisch, natuurlijk.’’ Ze ging een lening aan bij de DSB, om aan haar verplichtingen te kunnen voldoen en om de nieuwe woning waar ze naartoe was verhuisd, in te richten. Het bleek een woekerpolis te zijn.

De boel klapte toen ze haar baan kwijtraakte. ,,Na zeven jaar trouwe dienst. Ik had altijd gewerkt en nu belandde ik van de WW in de bijstand. Ik zat maar op de bank. Televisie aan. Roken. Wegduiken als er weer een deurwaarder het pad op kwam. En nog steeds dacht ik dat ik wel zou overleven. Maar ik stopte het ene gat met het andere.’’

‘Ik schaamde me en hield het stil’

Een kordate neef greep in. Hij zag dat het zo niet langer kon en nam haar mee naar de Gemeentelijke Kredietbank (GKB). Ze kwam in de schuldsanering. ,,Ik had altijd vrij royaal geleefd en moest het nu opeens doen met 60 euro in de week. Ik schaamde me eerst. Hield het stil naar buiten toe. Tot ik me realiseerde: dit kan iedereen overkomen.’’

En dat is de boodschap die ze wil uitdragen. De boodschap die de overheid ook wil uitdragen. Met daarbij het advies: trek op tijd aan de bel. ,,Door corona raken steeds meer mensen in financiële problemen. Ik hoop dat ze, als ze dit lezen, denken: Hé, dit is wat mij nu overkomt en daar moet ik dus wat aan doen. Een gemiddeld iemand ploetert vijf tot acht jaar door voor hij hulp zoekt. Dat is veel te lang. Op het moment dat je denkt ‘het ontglipt mij’, dan moet je ingrijpen. Ga die schaamte voorbij. Er zijn genoeg kanalen voor. De gemeente, maatschappelijk werk, kerken, schuldhulpmaatjes, Humanitas. Echt genoeg.’’

‘In de schuldsanering moet je offers brengen, maar het geeft ook rust’

Zelf is ze sinds 2015 - ze noemt het jaartal juichend - schuldenvrij. En het viel haar achteraf best mee om dat voor elkaar te krijgen. ,,Mensen denken vaak dat het vreselijk is om in een schuldsanering of minnelijk traject te komen. Maar je hebt niet alleen maar dat ene bedrag in de week. Als je kinderen hebt, krijg je bijvoorbeeld ook kinderbijslag. En je moet niet vergeten dat het voor een hoop rust zorgt. Als je samen werkt aan een oplossing, neemt dat een hoop stress weg. Dat geeft een goed gevoel. Maar je moet wel offers brengen. Dat is logisch.’’

Van Iterson werkt inmiddels bij de gemeente Westerveld, na een mbo-opleiding tot ervaringsdeskundige te hebben gevolgd. Ze zit in het armoedepreventieteam en draait mee in het wekelijkse spreekuur van de gemeente voor mensen in financiële problemen. Als ambassadeur voor de campagne ‘Kom uit je schuld’ geeft ze onder meer gastlessen op scholen. ,,De campagne is opgezet om het taboe te doorbreken. Dat is hard nodig. Zeker nu in coronatijd.’’

 

 

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu