Jan Fontijn (68) uit Emmen noemt zichzelf Janneke en draagt graag vrouwenkleren. Sinds hij op televisie is te zien in het programma Typisch Emmen is zijn leven een stuk leuker. Hij wordt op straat niet meer genegeerd of uitgescholden.

Vrijwel iedereen die in Emmen woont, heeft Janneke Fontijn wel eens voorbij zien fietsen of lopen. Hij valt op, want zoveel mannen zijn er niet die op pad gaan in een fleurige rok. Janneke doet dat wel, al sinds 1999. Niet om op te vallen of om reacties los te maken, maar gewoon omdat hij zich daar goed bij voelt.

Ook als hij de hele dag alleen thuis is, draagt hij vrouwenkleren. ,,Ik voel me een lesbische vrouw in een mannenlichaam’’, zegt de Emmenaar. ,,Vind je dat moeilijk om te begrijpen? Niet erg hoor, ik heb er zelf wel zo’n veertig jaar over gedaan om het een beetje te snappen.’’

‘Het leven is een feest geworden’

Sinds kort is de Emmenaar te zien in Typisch Emmen. In dit landelijke tv-programma worden meerdere markante Emmenaren geportretteerd. Janneke is erg tevreden over hoe dit gebeurt. ,,Het is een leuk programma geworden, vind ik. Met respect voor personen die eraan meewerken.’’

Janneke is, zeker achteraf gezien, blij dat hij een van deze mensen is. Opeens kreeg hij de kans om voor een breed publiek iets over zichzelf te vertellen. ,,De gevolgen zijn echt super: mensen op straat spreken mij aan en maken een praatje. Dat gebeurde eerder zelden of nooit. Ook ben ik sinds de start van Typisch Emmen niet meer uitgescholden. Ik hoop echt dat dit zo blijft. Het leven is een feest geworden.’’

Janneke werd geboren in Leiden en groeide op in Zoeterwoude, waar zijn vader een tuindersbedrijf had. Hij was, zo vertelt hij, een somber en in zichzelf gekeerd jongetje. Hij bleef zitten op de LTS en op zijn vijftiende ging hij aan het werk in een magazijn van een parfumeriezaak. Daarna kwam hij in dienst bij V&D, waar hij werkte in vestigingen in Leiden, Alphen aan den Rijn en Utrecht.

Omdat hele dagen binnen zijn hem steeds meer tegen begonnen te staan, besloot hij als twintiger zijn geluk te gaan beproeven in de tuinbouw. Hij haalde een diploma op de tuinbouwschool, kreeg een leidinggevende functie bij een chrysantenkweker, maar stond alweer snel op straat omdat hij geen type was die leiding kon geven.

loading

Steun van de Bijbel

In 1976 kwam Janneke tot geloof en dat gaf hem steun. ,,Al lezende in de bijbel kwamen vrouwelijke gevoelens los die ik blijkbaar jarenlang had onderdrukt. Maar hoe ik daar het best mee om kon gaan, dat wist ik toen nog niet.’’ In 1984 trouwde hij met een vrouw in Zeist, met wie hij drie kinderen kreeg. ,,Ik heb haar wel iets over mijn gevoelens verteld, maar zij begreep het niet goed. Ik zelf trouwens ook niet, waardoor ik meerdere malen in grote psychische problemen kwam. Dat zorgde er weer voor dat ik banen kwijt raakte in de zorg en bij een bedrijfsvereniging. Uiteindelijk belandde ik in de WAO.’’

In 1992 verhuisde Janneke van Amersfoort naar Emmer-Compascuum. ,,Mijn vrouw wilde graag naar Noord-Nederland en in Emmer-Compascuum konden we makkelijk een woning krijgen. Kort daarna gingen we uit elkaar en betrok ik in mijn eentje een huis in de Emmer wijk Bargeres.’’ In 1999 gooide de geboren Leidenaar alle schroom van zich af en besloot hij alle dagen vrouwenkleding te gaan dragen. Ook buitenshuis. ,,Voor mij voelde dat echt als een bevrijding. Het paste precies bij hoe ik me voelde.’’

Veel mensen op straat vonden het maar raar. ,,Ik werd nagekeken, uitgelachen en genegeerd. Ook gebeurde het geregeld dat jongeren mij uitscholden. Ik zorgde blijkbaar voor zoveel verwarring dat mensen daar geen raad mee wisten. Een keer ben ik in mijn gezicht gespuugd, vlakbij McDonald’s in Emmen. Ik ben gestopt en heb toen God gevraagd om die jongen te vergeven. Hoe vervelend het ook allemaal was, ik heb nooit het gevoel dat ik er in Emmen helemaal alleen voor stond. Want Jezus zorgt voor mij en hierdoor voel ik mij gedragen.’’

Reservepantalons

In Emmen had Janneke nog een langdurige relatie met een vrouw. ,,Dat was tussen 2015 en 2020. Sindsdien woon ik weer alleen, nu in de wijk Emmermeer.’’

Nooit heeft hij overwogen om zich te laten transformeren tot vrouw, met operaties en hormonen. ,,Ik ben bang dat ik daar spijt van krijg en ook strookt het niet met de manier hoe ik mijn geloof beleef. Maar uiteraard heb ik er geen enkel probleem mee als andere mensen daar wel toe besluiten. Wie ben ik om over een ander te oordelen?’’

De Emmenaar heeft een paar herenpantalons voor gelegenheden waarbij het erg op prijs wordt gesteld als hij geen vrouwenkleding draagt. ,,Mijn oudste dochter gaat binnenkort trouwen. Op haar verzoek draag ik dan herenkleren. Dat deed ik ook toen mijn vader nog leefde en ik bij hem op bezoek ging.’’

Met zijn kinderen heeft Janneke nog contact. Onlangs kreeg hij een compliment van zijn oudste dochter vanwege zijn optreden in Typisch Emmen. ,,Dat was natuurlijk fijn om te horen.’’

Van meerdere kanten kreeg Janneke in de loop der jaren het advies om in Amsterdam te gaan wonen. Dat zou veel meer een plek zijn voor opvallende figuren zoals hij. ,,Natuurlijk heb ik dat niet gedaan. Hoezo is Amsterdam een betere plek voor mij? Ik voel me thuis in Emmen. Gelukkig weten dankzij Typisch Emmen veel meer mensen waarom ik graag in vrouwenkleren loop en dat iedereen mij gewoon aan kan spreken voor het maken van een praatje. Nee hoor, ik begin echt niet steeds over fleurige rokken of over God. Waarom zou ik? Er zijn toch genoeg andere onderwerpen om over te praten?’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe