De boerderij in Ruinerwold waar het gezin mogelijk sinds 2010 afgesloten van de buitenwereld verbleef.

Josef B. was in Hasselt buurman van gezin 'Ruinerwold' ('Kinderen kwamen nooit op straat')

De boerderij in Ruinerwold waar het gezin mogelijk sinds 2010 afgesloten van de buitenwereld verbleef. Foto: Duncan Wijting

De opgepakte klusjesman Josef B. (58) die samen met een vader en zijn zes kinderen in totale afzondering leefde, kende die familie al jaren. Met vader Gerrit Jan D. maakten hij houten meubels en speelgoed die ze probeerden te verkopen. Ook waren ze enige tijd buren in het Overijsselse Hasselt.

Buurvrouw Sandra van de Kamp weet nog hoe de achtertuin wel een jungle leek en de kinderen ‘als apen’ in bomen klommen. Ook beheerde hij toen al een moestuin op een lap grond van een buurvrouw die niets met die tuin deed. Het huis was ingericht met houten meubels die hij zelf had gemaakt.

Van de Kamp woont al dertig jaar in de straat, maar de familie Van D. waren volgens haar de meest merkwaardige buren die ze ooit heeft gekend. Het eerste wat haar te binnen schiet is de eeuwige haast die ze leken te hebben. Ze renden altijd. ,,Letterlijk. Ze gingen op een drafje naar de auto toe en stapten zo ook weer uit. Zonder een woord te zeggen gingen ze vaak weer naar binnen.’’

Geen vroedvrouw

Van de Kamp heeft de meeste kinderen in dit huis geboren zien worden. En ook dat ging op een bijzondere wijze; er kwam volgens haar geen vroedvrouw aan te pas. ,,Dat deden ze allemaal zelf.’’ Een dochter was op dezelfde dag jarig als de dochter van Van de Kamp. Ze speelden dikwijls samen. ,,Maar alleen bij hun in de achtertuin. De kinderen kwamen nooit op straat en ook niet bij ons thuis.’’

Naar een school in de buurt gingen de kinderen niet. Maar Van de Kamp zag de kinderen wel elke ochtend met een tasje met vader vertrekken. ,,Dus wij gingen er vanuit dat ze ergens anders naar school gingen.’’

Het is in deze straat waar ook Josef B. enige tijd naast Van D. komt te wonen. Ze blijken elkaar volgens Van de Kamp al goed te kennen, want ze de haalden een deel van de schutting tussen huizen weg zodat ze gemakkelijk bij elkaar in en uit konden lopen.

Mysterieus overlijden

Josef woont maar heel kort in de straat. Nog voordat moeder Van D. in 2004 kwam te overlijden, was hij alweer vertrokken. Dat overlijden voltrok zich voor de buurt op mysterieuze wijze.

Van de Kamp kwam er bij toeval achter omdat ze een bloemetje had aanpakt van de bloemist. Ze drukte hem nog op het hart een briefje door de deur te gooien omdat de familie nooit voor iemand open deed. ,,Ook niet voor mij. Het zat daar altijd potdicht.’’

Met noorderzon vertrokken

Een dag later kwam vader Gerrit Jan langs om de bloemen op te halen en vertelde hij dat zijn vrouw net was overleden aan darmkanker. ,,Niemand wist dat ze zo ziek was. Niemand wist daarna wanneer ze werd begraven. Het ging allemaal heel geheimzinnig.’’

Niet lang daarna was de familie met de noorderzon vertrokken, maar de huur van het huis bleven ze gewoon door betalen. ,,Later heeft er nog één dochter een tijd in dat huis gewoond. Ze was denk ik een jaar of zestien. Toen de buurt daarover aan de bel trok bij de woningstichting is het huis ontruimd.’’

Het huis in Hasselt is niet de enige plek, waar huur werd betaald voor een pand zonder dat ze er gebruik van maakten. Dat was ook het geval in Zwartsluis, waar de familie van D. een winkel in houten speelgoed. Nog steeds wordt hier de huur voor betaald, terwijl het pand is dicht gespijkerd en inmiddels te koop staat.

Speelgoed

Het zaakje staat volgens Petra Westra, van de naburige kapsalon, nog tjokvol speelgoed. ,,Maar al jaren is er niemand meer te zien”, weet ze. ,,Het vreemde is dat ik hoorde dat er nog gewoon huur werd betaald al die jaren. Ik heb zelfs begrepen dat de nieuwe koper de huurder erbij kreeg.”

De familie runde de winkel waar zij volgens een oude inschrijving uit de Kamer van Koophandel vanaf 2004 speelgoed, natuurlijke verf, meubelen, houten vloeren en sieraden verkochten. ,,Ik weet nog dat rond die tijd de moeder overleed”, vertelt Westra. ,,Ik noemde het The Kelly Family. Ik zie dat alternatieve busje van ze nog zo langsrijden. Met een stuk of vijf kinderen weet ik nog goed. Ze hadden met niemand echt contact en zagen er wat onverzorgd uit. Of ze naar school gingen? Geen idee.”

Paul van Enk zit met zijn zaak naast de oude speelgoedwinkel. ,,Die man van de winkel kwam af en toe nog weleens een praatje maken hier binnen.” Van Enk begint te fronsen als hij hoort dat het gezin is gevonden in Ruinerwold. ,,Zijn vrouw is overleden en hij was toch een beetje een zonderling. Nadat ze hier jaren geleden vertrokken heb ik ze ook nooit meer gezien.”

Zaken

Een ontwerpbureau in Haarlem deed onlangs nog zaken met zoon Jan. Voor het bedrijfje wat hij samen deed met Josef B. regelde Jan het logo. ,,Daarvoor vroeg hij ons”, vertelt de man van het ontwerpbureau die anoniem wil blijven. ,,Hij vertelde iets te doen met houten artikelen. Meubelen, dat soort dingen. Hij heeft ons drie keer een opdracht gegeven. Onder meer voor het logo, de visitekaartjes van het bedrijf en een website.”

Die laatste opdracht had een waarde van 5.000 euro. ,,Dat hebben ze allemaal netjes gedaan. Hij liet ook weten dat Josef zijn zakenpartner was. Maar hij zou alles regelen.” Het bureau wilde ook bij Jan op bezoek om de klussen persoonlijk door te spreken. ,,Dat doen we eigenlijk altijd, maar hij wilde niet omdat hij zei doof te zijn. Ik begreep dat wel, maar normaal gesproken gaan we altijd persoonlijk langs.” Alle rekeningen zijn keurig betaald. ,,Een hele goede klant. Hij stuurde ons zelfs een kaart met daarop teksten als ‘ vertrouwen’ en ‘ik draag jullie een warm hart toe’.”

menu