De radiotelescopen bij Westerbork.

Karin Broekhuijsen laat Drenthe door haar lens van de onderbelichte kant zien: 'Ik vind het helemaal niet erg om op rare tijden op pad te gaan voor dat mooiste moment'

De radiotelescopen bij Westerbork. Foto: Karin Broekhuijsen

Ze maakte al een boek met foto’s van alle hunebedden. Drentser kan haast niet. Of toch wel. Binnenkort komt fotografe Karin Broekhuijsen (66) uit De Kiel met een nieuw boek, getiteld Drenthe . Met de ruim 200 foto’s wil zij haar provincie van een andere kant laten zien.

De foto’s laten Drenthe volgens u van een andere kant zien. Welke kant?

,,De onbelichte kant. De onbekendere plekjes, zoals Mandelanden bij Borger, het stormbos tussen Exloo en Ees en het Geeserstroomgebied. Ook het Lofar-gebied bij Buinen is vrij onbekend bij veel mensen. Daar heb je natuur in combinatie met technologie die er óók is in Drenthe. Er staan trouwens ook andere foto’s in het boek dan alleen maar landschapsfoto’s. Ik vond dat ik meer moest laten zien dan dat.’’

Wat dan?

,,Foto’s van Mammoet en de Toorn van Thunaer bijvoorbeeld, de openluchtvoorstellingen die in Drenthe zijn gegeven. En foto’s van de kleinere, onbekendere musea, zoals het Onderduikersmuseum in Hollandscheveld, het Jan Kruis-museum in Orvelte en het Cuby Museum in Grolloo. De mensen hier kennen het misschien wel, maar voor inwoners uit Zuid-Holland kan het heel interessant zijn. Ik ben ook naar een monument geweest voor de 150 slachtoffers van de Spaanse griep die in Hoogeveen zijn gevallen.’’

loading  

Hoe koos u de plekken?

,,Ik heb dit boek samen met twee schrijvers gemaakt, die verhalen bij de foto’s hebben geschreven. We hebben echt met ons drieën gebrainstormd. Ze logeerden geregeld bij mij en dan kwamen de ideeën vanzelf, aan de keukentafel. Zo hadden we het op een gegeven moment over corona en moesten we denken aan de Spaanse griep, honderd jaar geleden. Zo kwamen we dus uit bij dat monument in Hoogeveen. En toen we zaten te praten over de zandverstuivingen en de zandstormen die hier vroeger veel meer waren, bedacht ik dat ik een keer een boom of een hunebed in een zandstorm moest fotograferen.’’

Dat betekent vervolgens wachten op storm en dan erop uit?

,,Ja, dan gooi ik alles aan de kant, stap ik in de auto en ben ik er even niet. Ik vind het helemaal niet erg om op de raarste tijden op pad te gaan, voor net even dat mooiste moment. Nou ja, half vier ‘s nachts vind ik wel wat vroeg om op te staan, maar vijf uur ‘s ochtends vind ik geen enkel probleem.’’

loading  

Hoeveel uren werk zit er eigenlijk in dit boek?

,,Pff, dat weet ik niet. Mijn echtgenoot heeft mij in december een auto gegeven en in juni had ik al 10.000 kilometer op de teller staan. En ik ben er niet mee op vakantie geweest of zo. Dus ga maar na hoeveel tijd ik alleen al aan het reizen kwijt ben geweest. Maar ik móet niet werken; ik mág werken. Ik word binnenkort 67 jaar en krijg gewoon AOW. Ik geniet echt van het boeken maken.’’

Springt er wat u betreft één foto uit?

,,Er zijn zo veel mooie... We begonnen met 1100 foto’s en hebben in meerdere schrapsessies gehouden. Eerst terug naar 800, toen naar 500, tot er uiteindelijk nog zo’n 250 overbleven. Er zijn foto’s bij die bijna on-Drents lijken. Eentje van de VAM-berg bijvoorbeeld, waar de mist in lagen tussen de bomen hangt. En van een foto van twee kano’s bij een meer vragen mensen zich af of die soms in Scandinavië is gemaakt. Nee dus, gewoon in Schoonloo. Bij een oud zandgat waar Johan Derksen vaak zijn hond uit laat. Dat weet ik omdat ik hem daar wel eens tegen kom.’’

loading  

U woont uw hele leven al in Drenthe. Waar precies?

,,Nieuw-Roden, Valthermond, Klijndijk en De Kiel, waar ik sinds 2000 woon.’’

Wanneer bent u begonnen er foto’s van te maken?

,,Toen de kinderen klein waren al, maar veel tijd had ik er niet voor. Mijn man werkte in het buitenland en eigenlijk kon ik alleen in de zomer, als hij hier was, aan de slag. In 2006 ben ik er opnieuw mee begonnen en in 2016 ben ik echt heel actief geworden. Ik baalde van mezelf dat ik vaak naar dezelfde plekjes ging omdat ik die mooi vind. En toen gaf ik mezelf de opdracht om alle hunebedden te fotograferen. Zo kwam ik automatisch op andere plekken en dat is me heel goed bevallen. Er is hier zoveel te zien. We hoeven echt niet naar Frankrijk.’’

Over die hunebedden: u kon het niet laten er tóch een paar in dit boek te zetten?

,,Natuurlijk niet. Die horen er gewoon in; daar kun je niet omheen. Net als een boer met trekker, een imker en een schaapherder. Dat is echt Drenthe.’’

loading  

Wat valt er nu nog te fotograferen? De andere provincies?

,,Welnee! Er is hier in Drenthe nog genoeg wat ik nog niet heb vastgelegd. Daar kom ik nu achter, nu ik bezig ben met een boek over het Geopark.’’

Voetnoot:

Het boek Drenthe, door de lens van Karin Broekhuijsen wordt uitgegeven door Koninklijke Uitgeverij Van Gorcum in Assen. Het is vanaf 7 oktober te koop voor 24,95 euro.

menu