Karolien Zuiderveld samen met haar kat Habibi, het broertje van de vermiste Gozer.

In Meppel verdwijnen steeds meer katten spoorloos van de aardbodem: 'Je gaat je van alles in je hoofd halen'

Karolien Zuiderveld samen met haar kat Habibi, het broertje van de vermiste Gozer. Foto: Daan Prest

In Meppel blijven veel meer vermiste katten spoorloos dan voorheen. Deze trend heeft zich begin 2019 ingezet.

Dit heeft Andrea Winkel van Huisdieren Vermist Meppel e.o. ontdekt, nadat zij in de berichten van vorig jaar is gedoken. „Ik kwam zo twintig meldingen tegen waarop we helemaal niets meer hebben gehoord. Dat vind ik typisch. Een kat die vermist is, is doorgaans tussen de drie en zeven dagen terug. Of er komen tips of andere secundaire informatie binnen. Er reageert altijd wel iemand. Maar zoveel katten in 2019 en ook begin dit jaar waar niets meer van bekend is, is heel frappant. Een kat aan de Randweg is al 14 à 15 maanden weg. Van de aardbodem verdwenen. En dat in een woonwijk met kinderen”, aldus Winkel.

Gebroken nek

Winkel werd aan het denken gezet naar aanleiding van het beruchte kattenverhaal in Meppel. In korte tijd zijn in de omgeving Havenstraat/Het Hofje in het centrum meerdere dode katten met een gebroken nekje in het water gevonden.

Bij de politie zijn twee gevallen bekend, de Dierenambulance Meppel/Steenwijk heeft drie katten gevonden en op social media werd melding gemaakt van vier katten die op deze wijze zijn gevonden. Medewerkers van de Dierenambulance zijn er voor 95% zeker van dat het om moedwillige acties gaat, omdat de katten verder geen verwondingen hebben.

‘Kil persoon’

Winkel heeft zich in de verhalen verdiept. „Deze gevallen zijn echt handwerk. De katten hebben een keurig omgedraaid nekje. Ik heb vaker met dierenmishandeling te maken gehad. Dit moet een kil en berekenend persoon zijn. Als je niet wilt dat een kat wordt gevonden, begraaf je hem. Dan gooi je hem niet in het water.”

Ze hoopt dat mensen goed om zich heen kijken en tips („meld als je iets verdachts ziet, hoe klein ook”) aan de politie doorgeven. Naar aanleiding van de twee gevallen waarvan aangifte is gedaan, doet de politie onderzoek via wijkagenten die rondvragen in de buurten. Ook houdt de politie contact met dierenartsen en medewerkers van de Dierenambulance.

De politie verzoekt baasjes om aangifte te doen mocht hun huisdier op eenzelfde gruwelijke wijze om het leven zijn gekomen. „Ik hoop dat mensen die met dit soort sterfgevallen te maken hebben, zich bij ons melden. Dat zou ons nadere informatie kunnen opleveren”, aldus politiewoordvoerder Ernest Zinsmeyer. Een eerdere oproep van de Politie Meppel om tips door te geven, heeft tot nu toe geen resultaten opgeleverd.

Onrust

Ondertussen groeit de onrust onder baasjes uit Havenstraat en omgeving die hun kat al enige tijd kwijt zijn. Karolien Zuiderveld van het Westeinde zag haar Gozer een paar weken geleden voor het laatst. „Er is geen spoor, het is verschrikkelijk”, vertelt ze. „Het is een jong katertje, ik maak mij ernstig zorgen. Toen ik hoorde wat er met enkele katten is gebeurd, werd ik gek. Dat iemand dit doet….”

„Ik heb alles al afgelopen en overal geflyerd. Het maakt me machteloos. Je gaat je van alles in je hoofd halen. Je kat is je gezinslid. Gozer ging zijn eigen gang, zocht tot niemand toenadering. Natuurlijk hou ik de optie open dat hij is verjaagd en misschien terugkomt, want die andere gedachte wil ik niet laten rondspoken in mijn hoofd.”

Machteloos

Denise Tiggelman woont aan de Molenhoek, ook niet ver van de vaart waar de katten zijn gevonden. Haar Meo is sinds januari vermist. „Ik ben er nog dagelijks mee bezig. Je gaat zulke rare dingen denken. Misschien poepte hij wel bij een buurman in de tuin en had die een hekel aan hem. De eerste twee maanden had ik een automatische wekker. Als ik ’s nachts een kat hoorde miauwen, trok ik gelijk mijn schoenen aan.”

„Het valt niet uit te leggen dat op precies dezelfde plek drie katten met een gebroken nek in het water zijn gevonden. Een kat valt niet zomaar in het water. Meo had een halsband met verlichting en viel dus erg op. Die is ook nergens teruggevonden. Meo is geen kat om met iemand mee te gaan. Hij is doodsbenauwd en zou wegrennen. Ik hoop nog altijd dat hij gewoon ergens rondloopt, maar ik voel me machteloos.”

Andrea Winkel noemt beide gevallen typisch voor wat zij over de afgelopen periode is tegengekomen. „De beestjes zijn van de aardbodem verdwenen. Ik snap niet hoe het kan, maar opvallend is het wel.”

loading

menu