Dominee Wim Loosman toont de knuffel die iedereen in zijn reisbagage moet hebben: de geborgenheid van thuis en Gods liefde die je altijd bij je draagt.

Pastoor Stiekema uit Emmen deelt het lichaam van Christus uit vanachter een plastic scherm. 'Mensen gaan in coronatijd relishoppen'

Dominee Wim Loosman toont de knuffel die iedereen in zijn reisbagage moet hebben: de geborgenheid van thuis en Gods liefde die je altijd bij je draagt. Foto: Gerrit Boer

Voor kerken in Drenthe is de coronatijd een tijd van aanpassen. En dat gaat eigenlijk verrassend goed.

Slechts dertig van de zevenhonderd plekken zijn bezet, zingen is verboden en de pastoor deelt de hostie - het lichaam van christus - uit vanachter een plastic scherm. Nee, persoonlijker wordt de kerkdienst er hier in de Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen-kerk in Erica er niet op.

Toch lijken de kerkgangers tijdens de dienst op zondagochtend al helemaal aan de situatie gewend. Iedereen gaat op een gereserveerd plekje zitten, zet een mondkapje op en luistert naar de muziek die vanaf de orgelgalerij achterin de kerk klinkt. Elke dienst gezongen door twee zangers, want voor het hele koor is geen plaats.

Hiërarchie binnen katholieke kerk is voordeel

„Ik merk dat de kerken in onze parochie heel goed hun best doen om zich aan de regels te houden”, zegt pastoor Peter Stiekema na afloop van de eucharistieviering. „Dat gaat overal trouwens goed, wat dat betreft is het een voordeel dat we binnen de katholieke kerk een hiërarchie hebben. We hoeven hier niet het wiel uit te vinden, een landelijke werkgroep houdt zich daarmee bezig.”

Dat betekent niet dat er hier in Zuidoost-Drenthe geen zorgen zijn. Zo vallen de collecte-inkomsten dit jaar veel lager uit dan andere jaren. „Als de huidige lijn doorzet, komen we dit jaar op zo’n 10.000 euro uit”, legt Stiekema uit. „Normaal gesproken zou dat 35.000 euro zijn. Je hoort steeds dat de musea, verenigingen en het bedrijfsleven het moeilijk hebben, maar kerken zijn ook flink getroffen.”

Het verlies aan inkomsten gaat vooral de komende advent- en kerstperiode opvallen. „Vorig jaar waren in deze kerk alle zevenhonderd plekken bezet en moesten sommigen zelfs achterin blijven staan. Dit jaar zal de kerk maximaal dertig kerkgangers verwelkomen. Daarom gaan we nog een digitale kerstcollecte organiseren, om toch nog wat extra inkomsten te genereren.”

Kerkdiensten worden niet meer opgenomen

Tijdens de eerste lockdown, toen de kerken geheel op slot zaten, werden diensten in Erica en Emmen opgenomen. Dat gebeurt nu niet, zegt Stiekema. „Behalve met kerst, dan nemen we vier verschillende vieringen op in alle vier de kerken van onze parochie. Zo kan iedereen een viering uitzoeken die bij hen past.”

Dat hij nu voor maar dertig mensen staat, deert de pastoor overigens niet. „Ik kijk niet naar aantallen”, lacht hij. „Jezus had maar twaalf apostelen en zie wat daaruit voortkwam. Het is heel leuk als de kerk vol zit, maar ik ben bij dertig mensen zeker niet ontmoedigd. Ook deze coronacrisis zullen we te boven komen.”

Dominee Wim Loosman van de protestantse wijkgemeente De Weide in Hoogeveen preekt ook voor een slechts zeer gedeeltelijk gevulde kerk. Maar hij weet dat er elke zondag gemiddeld 450 mensen via een livestream meekijken. Het is een wat ander publiek dan hij gebruikelijk in de kerkbanken heeft.

Mensen kijken over de schutting

„Mensen gaan nu relishoppen”, heeft de voorganger gemerkt. „Halverwege de dienst gaan ze eens in een andere kerk kijken.” Dit vindt Loosman wel een aardig gegeven. „Mensen komen zo ook eens met een andere richting in aanraking, ze kijken eens over de schutting.” Jammer is wel dat het verband in de eigen gemeente verbrokkelt, vindt Loosman. „Het is net als met thuiswerken: het contact wordt minder.”

De coronacrisis geeft Loosman genoeg stof voor zijn dienst. Tot voor kort, zo houdt hij zijn toehoorders voor, was het voor de meeste mensen redelijk voorspelbaar hoe het komende jaar er uit zou zien. Met een vaste baan, vakantie en uitstapjes in het vooruitzicht weet je wat er gaat gebeuren. Maar nu weet niemand hoe het er over een jaar allemaal uitziet.

Voor zijn jeugdige kijkers heeft Loosman een koffer meegenomen. „Die symboliseert waar we nu naar hunkeren: op reis gaan, nieuwe mensen leren kennen, nieuwe dingen ontdekken.” En wat is nou het belangrijkste om in die koffer mee te nemen? „Een knuffel. De geborgenheid van thuis. Eigenlijk Gods liefde die we altijd bij ons willen hebben.”

menu