Kinke en Sybe uit Meppel legden alle kransen op een lege Dam: 'Dit was heel bijzonder om mee te maken'

Sybe en Kinke uit Meppel leggen een krans op de Dam.

De Nationale Dodenherdenking was dit jaar buitengewoon. Zeker voor Kinke (15) en Sybe Penninga (18) uit Meppel. Broer en zus mochten als enige scouts kransen leggen tijdens de herdenking op de Dam in Amsterdam.

Normaal zijn bij de herdenking vele scouts en zeekadetten aanwezig. Zij reiken onder andere de bloemen en kransen aan en begeleiden de ouderen die bij de herdenking aanwezig zijn. Vanwege het coronavirus is het aantal mensen op de Dam nu zeer beperkt; naast onder meer Koning Willem-Alexander, Koningin Máxima, minister-president Mark Rutte, burgemeester van Amsterdam Femke Halsema, dus ook Sybe en Kinke.

Hoe vonden jullie het gaan?

Sybe: “Geslaagd. We moesten hier redelijk op tijd zijn. Eerst konden we even chillen en wachten, Daarna waren er persachtige dingen, konden we het doornemen en toen volgde de generale. Daarna even eten, en het grote moment.”
Kinke: : Het was een hele mooie, indrukwekkende dag. Ik ga zeker nagenieten zometeen. Wij gaan zo weer richting huis.”

Hoe was het om op een grote, bijna lege Dam te staan?

Sybe: “Heel erg raar. Twee jaar geleden stonden wij er ook. Het is best wel raar om nu de Dam leeg te zien, want de Dam is eigenlijk nooit leeg.”

Wat was het grootste verschil tussen twee jaar geleden en nu?

Kinke: “Twee jaar geleden stonden we bij de vlaggen, dus dat is al een groot verschil. En het is toch wel anders als je 85 andere scouts om je heen hebt of dat je als enige 2 scouts in de belangstelling staat van andere mensen.”

Sybe: “Nu stonden we achter het monument, met 4 van de scouting. that was it. Terwijl wij er normaal 85 man van de scouting hebben rondlopen. Ook hebben we dan een eigen ruimte waar we naar toe kunnen gaan. Kinke en ik zitten bij dezelfde club en die andere twee doen altijd de organisatie van de dodenherdenking.”

Hoe is het om zo in de belangstelling te staan van de pers?

Sybe: “We hadden interview met 3Fm en daarvoor nog het Jeugdjournaal. Dat was allebei heel gaaf.”

Kinke: “Het was heel leuk, maar ook wel heel vermoeiend. Normaal staan we niet zo vaak en zoveel in de belangstelling bij mensen. Dus dan is het wel heel bijzonder hoe het allemaal gaat.”

Jullie moesten 9 kransen tillen. Volgens mij waren ze best wel zwaar…

Sybe: “Ja, 25 kilo per stuk. Dat is nogal wat. We hebben zeker oefeningen gedaan van tevoren.”

Kinke: ‘Voor mijn gevoel is alles goed gegaan. Ik verwacht geen hele zware spierpijn morgen.”

Hebben jullie eigenlijk nog de Koning, Koningin en meneer Rutte gesproken?

Sybe: “Nee. Dat stond helaas voor ons niet op het programma. Zij hadden hun eigen programmagedeelte en moesten naderhand ook weer weg. Dus helaas, niet gebeurd.”

Beseffen jullie wel dat jullie onderdeel waren van een historisch moment?

Kinke:”Dat besef ik op dit moment niet helder, maar ik vind het wel heel mooi dat we dit hebben mogen meemaken.”

Als je morgen wakker wordt, wat is dan je eerste herinnering aan vandaag?

Kinke: “De leegte van Amsterdam. Alle mooie momenten die wij hebben mogen meemaken op deze dag.”

Sybe: “Dit was zeker heel bijzonder.”

menu