De bouwactiviteiten in Ter Borch doen de kassa op het gemeentehuis in Vries veelvuldig rinkelen.

Kleinduimpje Tynaarlo verdient heel goed aan grote buurman Groningen

De bouwactiviteiten in Ter Borch doen de kassa op het gemeentehuis in Vries veelvuldig rinkelen. Foto DvhN

Wij de centen, zij de zorgen. Forensengemeente Tynaarlo spint garen bij de samenwerking met grote buurman Groningen. Al jaren.

Het is boerenslimheid versus stadse nuffigheid. Fractievoorzitter Jurryt Vellinga van Leefbaar Tynaarlo stak afgelopen week zijn vinger op en opperde dat zijn gemeente misschien alsnog het aandelenpakket (26 procent) in Groningen Airport Eelde kan overnemen van de stad Groningen.

Vinger in de pap

Het lijkt Vellinga niet handig dat die in handen van een particuliere stichting (FB Oranjewoud) komt, nu de toekomst van de luchthaven op losse schroeven staat. Juist in die situatie moeten de gemeenten een vinger in de pap hebben, vindt Vellinga. Hij stelt dat de grond van de luchthaven ook veel geld waard is.

Joost van Keulen, voormalig VVD-wethouder in Groningen, erkent: natuurlijk had Groningen die aandelen moeten aanhouden. Een meerderheid van de gemeenteraad, waar GroenLinks nu veruit de grootste partij is, denkt er echter anders over. Dus zijn de aandelen nu voor 1 euro verkocht. „Voor de luchthaven is het denk ik beter dat Groningen geen aandeelhouder meer is, als er daar toch geen liefde is”, stelt Van Keulen met enige spijt vast.

Of de transactie voor de gemeente Groningen ook handig is, valt nog maar te bezien. Door de aandelen te verkopen, verliest zij nu ook een instrument om enige invloed uit te oefenen in een gebied dat nu eenmaal tot de invloedsfeer van de stad behoort.

Regie uit handen

Het is niet de eerste keer dat de Groningse bestuurders in Noord-Drenthe zich de regie uit handen laten nemen. Neem de komst van nieuwbouwwijk Ter Borch bij Eelderwolde. De verkoop van kavels in die wijk doet de kassa op het gemeentehuis in Vries al zo’n vijftien jaar bijna onophoudelijk rinkelen. De bewoners van de ruim bemeten woningen betalen hun onroerende zaakbelasting ook aan Tynaarlo.

Hun kinderen evenwel gaan veelal naar het voortgezet onderwijs waarvoor de gemeente Groningen verantwoordelijk is. Ook ligt het voor de hand dat deze inwoners regelmatig gebruikmaken van stedelijke voorzieningen als de Stadsschouwburg, de Oosterpoort en het Forum.

Ter Borch is een stadswijk op grondgebied van Tynaarlo. Er zat weinig anders op dan deze deal te sluiten, stelt Van Keulen. Mensen die bij de universiteit, het UMCG of de rechtbank een goed belegde boterham verdienen, wonen graag aan de zuidkant van de stad. Dan zit je vlak bij recreatievoorzieningen en je rijdt via de A28 of de A7 heel gemakkelijk naar andere delen van het land. Maar die zuidkant is al enige tijd volgebouwd.

Nadat discussies over een grenscorrectie op niets uitliepen, spraken de gemeenten en de provincies in de regio af dat Tynaarlo de wijk dan maar moest bouwen. „Het is goed om op deze manier afspraken te maken”, stelt Van Keulen.

Bedrijventerrein

Ten noorden van woonwijk Ter Borch, pal tegen de gemeente Groningen aan, ligt Businesspark Ter Borch. Begin dit jaar glom wethouder René Kraaijenbrink (Leefbaar Tynaarlo) van trots toen hij de verkoop van 21.000 vierkante meter bedrijfsgrond bekendmaakte op dit bedrijventerrein, uiterst strategisch gelegen aan de zuidkant van de A7, ter hoogte van Hoogkerk.

De Brabantse projectontwikkelaar Focus Urban Development kocht de grond voor een Family Fun Zone , een amusementscentrum met bowlingbanen, een trampolinecentrum, een grote sportschool, restaurants en wat al niet. In hetzelfde gebied staat nu al hotel Van der Valk, de McDonald’s en crematorium Ommeland en Stad.

Van Keulen was als Groningse wethouder betrokken bij de overeenkomst met Tynaarlo die deze ontwikkeling mogelijk maakte. Er ging een periode van stevige onenigheid aan vooraf, stelt hij. Aanvankelijk zou Groningen het gebied van Tynaarlo kopen om zelf te ontwikkelen. De economische crisis na 2008 gooide roet in het eten. Toen Tynaarlo besloot het zelf maar te ontwikkelen, botsten de Drenten met de Stadjers.

Geen hoge kantoorgebouwen

„Tynaarlo wilde hoge kantoorgebouwen bouwen”, blikt Van Keulen terug. Maar dat zou alleen maar tot leegstand leiden, vreesden de Groningers. „Toen zijn we overeengekomen dat het een kleinschalig bedrijventerrein zou kunnen worden, met recreatie, de combinatie wonen en werken en veel groen.”

Van Keulen bestrijdt dat Tynaarlo ook hier met de centen aan de haal gaat. „We hebben daar bij de overeenkomst wel een financiële regeling over getroffen”, zegt hij.

Hij kan er wel enigszins om lachen als hij leest dat de stad zich nu druk maakt om de ruimtelijke vormgeving van het bedrijventerrein. Dan had Groningen de touwtjes maar niet uit handen moeten geven, stelt hij. „Vind je hotel Van der Valk niet mooi, so what. Het gaat er uiteindelijk om dat er bedrijvigheid komt.”

Stad slokte Haren op

Hoe dan ook, Tynaarlo weet behendig in te spelen op de nabijheid van de grote stad. Niet alleen de gemeentegrens loopt pal onder de stad, ook de provinciegrens. En dat voorkomt dat Tynaarlo hetzelfde lot ten deel valt als de gemeente Haren.

Want aan de zuidoostkant van de stad zijn de ontwikkelingen heel anders gegaan dan aan de zuidwestkant. Haren is bij de gemeentelijke herindeling opgeslokt door de stad.

Zou Groningen daar terughalen wat het in Noord-Drenthe laat liggen? In elk geval hebben de Harense hondenbezitters de nadelen van de herindeling al aan den lijve ondervonden. Ze kregen prompt na de fusie een fikse blaftaks voor de kiezen die ze in hun vroegere gemeente helemaal niet gewend waren. Want uiteindelijk moet ook de stad Groningen de eindjes aan elkaar knopen.

menu