Klok voor saamhorigheid

Hijken Na jaren stilte kan de klok weer geluid worden in Hijken. Dorpsbewoners zochten zelf het geld voor de klokkenstoel bij elkaar en zijn trots, heel trots.

Maandagochtend klonk om tien uur ’s ochtends het klokkengeluid in Hijken. Oeds Keizer (54) liep naar buiten, wat was er aan de hand? Hij hoorde het van de overburen. ,,Een voormalig inwoner van Hijken die nacht was overleden.’’

Klokkengeluid

Het luiden van de klokken was in Hijken al vijftig jaar een traditie bij begrafenissen, trouwerijen, oud en nieuw en op vier mei. Maar lang klonk geen enkele klok in Hijken. Nadat de hervormde kerk De Boei in 2011 samen met de gereformeerde kerk opging in de protestantse kerk, werd ook het gebouw afgebroken. De klok aan De Boei, die luidde voor speciale momenten en voor iedere kerkgang, verdween in een schuur. Keizer, oorspronkelijk Fries en dus een import-Hijkenaar, vond het verschrikkelijk zonde.

,,Ik hoorde ook van oudere bewoners dat zij graag net als hun vrienden klokkengeluid wilden als ze begraven zouden worden. Toen dacht ik, ik pak het op.’’

Een lange weg

Keizer is bouwkundige, maar wist niets van klokken of klokkenstoelen. Op de pof nam hij een specialist in de arm en twee dorpsgenoten stapten in. Het bleek een lange weg.

Het plan was om de klokkenstoel mee te laten bouwen met het nieuwe multifunctionele centrum op de Brink. Dat lukte niet. ,,En toen moest ik weer opnieuw beginnen.’’

De klok is voor iedereen

Van het aanvragen van de omgevingsvergunning en het binnenhalen van de benodigde 45.000 duizend euro, tot het bouwen van de klokkenstoel door drie aannemers uit het dorp heeft het bijna vijf jaar geduurd. Zaterdagmiddag om vier uur wordt de klok plechtig in gebruik genomen door de oudste en de jongste inwoner tijdens een openingsfeest.

Want Keizer wist al die jaren één ding zeker: de klokkenstoel is er voor iedereen in het dorp. Voor zowel christenen als niet-christenen. ,,Dat vind ik heel belangrijk. Het is voor het saamhorigheidsgevoel in het dorp. Daarom is de klok niet pal voor de kerk neergezet maar tussen het MFA en de kerk in. Als de klok om tien uur ’s ochtends luidt, weet nu iedereen: er iemand overleden.’’

Trots

Het was niet altijd makkelijk. Er werden presentaties gehouden waar maar handvol inwoners op af kwam. ,,De meeste mensen zeiden weinig tijdens het proces. Achteraf zijn ze vol lof. Dat is misschien iets typisch Drents.’’

Met oud en nieuw zijn er vreugdevuren vuur op de Brink, dat was de eerste cruciale test voor de klokkenstoel. Even werd gevreesd dat het mooie Bilingahout van de klokkenstoel ten prooi zou vallen, maar hij is met geen vinger aangeraakt. ,,Dat geeft aan dat de inwoners er achter staan.’’ Keizer is trots, de stichting heeft achteraf iedereen kunnen betalen. Er is zelfs geld voor onderhoud. ,,En als je dan voor het eerst dat klokkengeluid hoort, dat is gewoon fantastisch.’’

menu