Jessica Mencke tekent  in de Oringer Stee.

Corona zet streep door verjaardagen, visite of kraambezoek. Maar deze krijtbordtekenaar maakt er toch een feestje van

Jessica Mencke tekent in de Oringer Stee. Foto: Jan Anninga

Krijtbordtekenaar? Ja, dat is een beroep. En ja, je kunt er prima van leven. Tot voor het coronavirus in elk geval. Vraag maar aan Jessica Mencke, die vanwege de crisis in plaats van cafés nu kleine verkopers uit de brand helpt. ,,Gebruik nóóit het euroteken, want dan denken mensen dat iets veel geld kost.’’

Nu de horeca nog wel een tijdje dicht blijft, heeft ook krijtbordtekenaar Jessica Mencke (45) uit Emmer-Compascuum minder werk om handen. Vrolijke stoepborden om mensen middels speciaalbiertjes of een lekker menu naar binnen te lokken hebben immers weinig zin, als cafés en restaurants zelf gesloten zijn.

Dat doet haar pijn, als telg uit een horecagezin. Haar ouders Willem en Gré Lubbers waren tientallen jaren eigenaar van de Boogie Bar in Barger-Oosterveld, later overgenomen door haar broer Henk. ,,Het gaat me aan het hart dat ook de horeca het nu zo lastig heeft. Restaurants waar mensen eten kunnen afhalen, draaien gelukkig nog wel een beetje door. Als steun in de rug maak ik daarvoor belangeloos stoepborden.’’

Webshop

Om haar heen ziet ze allerlei ondernemers opstaan die zelf hun waar aan huis zijn gaan verkopen. De boer die een automaat is begonnen, de tuinder die graag zijn plantjes aan de man wil brengen (die nu niet via de reguliere kanalen verkocht worden) en de kweker die vanwege de crisis zelf maar een webshop in de lucht heeft geslingerd.

Mencke: ,,Het is mooi om te zien hoe creatief mensen in deze moeilijke tijden worden. Ik wil ze ondersteunen door voor niets die stoepborden te maken. Wat je geeft, krijg je terug. Dat zei mijn moeder altijd. Het klopt! Een wijnmand, een dinerbon, een prachtige hangplant. Ik krijg zomaar van alles. Mensen zijn hartstikke blij met de borden.’’

Ingevlogen

Voordat de coronacrisis uitbrak, werd Mencke vaak pas op het laatste moment ingevlogen. ,,Zo van ‘o ja, er moest ook nog iets op dat bord’. Vaak is wát er op moet komen te staan nog niet helemaal duidelijk. Dat vind ik niet erg, want dan kan ik meedenken en opdrachtgevers behoeden voor verkeerde boodschappen.’’

Vlak voor de officiële opening vorige maand van dorpshuis/hotel De Oringer Stee in Odoorn was het niet anders. Borden aan weerszijden van de bar waren nog maagdelijk zwart. ,,Welke naam van het lunchcafé moet op het stoepbord komen te staan, vroeg ik. Tja, dat was een goede vraag. Mensen met een verstandelijke beperking zouden het lunchcafé gaan runnen. Anders, opperde daarom iemand. Maar dan geschreven met de letter z, want niet voor niets immers anders. Zo gaat het vaak.’’

Huwelijken

Op haar boerderij in Emmer-Compascuum geeft Mencke sinds jaar en dag schilderworkshops. ,,Ik had een jaar of vijf geleden schilderijen gemaakt voor het café Melody in Barger-Oosterveld, van mijn broer Henk. Die was bezig aan een restyling, waarvoor hij ook een vrouw uit Hoogeveen had aangetrokken voor de krijtborden. Dat kan jij ook, zei hij tegen mij. Het leek me inderdaad heel leuk om te doen, dus ik ben begonnen met borden ter gelegenheid van verjaardagen en huwelijken. Maar die tekenaar uit Hoogeveen kreeg het steeds drukker, dus vroeg ze mij of ik opdrachten van haar kon overnemen. Zo ben ik er ingerold.’’

Ze volgde allerlei cursussen om de kneepjes onder de knie te krijgen. ,,In het begin gebruikte ik wel twintig soorten lettertypes. Die heb ik inderdaad allemaal in mijn hoofd zitten. Maar om sneller te kunnen werken, concentreer ik me op een stuk of tien basislettertypes. Van rustige tot schreeuwerige letters, wat maar bij de sfeer van het bedrijf past.’’

Mencke noemt de krijtborden het visitekaartje van het bedrijf. ,,Neem stoepborden die je bij de deur zet van cafés en restaurants. Daarop geef je aan wat je te bieden hebt. Letterlijk, in de vorm van een speciaal menu of zo. Maar met de verdere aankleding wil je ook iets uitstralen als bedrijf. Je wilt mensen een extra zetje geven om naar binnen te gaan.’’

Knus

Horecagelegenheden communiceren via de borden dat het bijvoorbeeld knus binnen is én dat ze een lekker speciaalbiertje op de tap hebben. ,,En dat ze geen dertien in een dozijn zijn. Handgeschreven borden hebben een ambachtelijke uitstraling. Mensen hebben ook direct de associatie met vers. Hier is alles vers, is de boodschap die overkomt.’’

Vlak voor de coronacrisis was ze ook aan de slag bij woonwijkcentrum Zuidermarke, aan de Wilhelminastraat in Emmen. ,,De Zuidermarke was op dat moment nadrukkelijk ook bedoeld voor de buurt, alleen liep niet iedereen zomaar het complex binnen. Terwijl er toen van alles te doen was. Eten, biljarten, handwerken. Ik ben daarom gevraagd de ingang te accentueren. Het even iets gezelliger te maken, zodat de potentiële doelgroep van buiten eerder naar binnen stapt.’’

Op verzoek tekende ze het aap-noot-mies op de ramen. Waardoor de toegang weliswaar warmer is geworden, maar tegelijkertijd ook doet denken aan een kinderdagverblijf. ,,Dat vond ik nu ook, maar zo wilde de leiding het graag. Zelf had ik iets met bijvoorbeeld seizoenen gedaan, en dan elke drie maanden vernieuwen. Ik heb ze nog wel geadviseerd een stoepbord bij de ingang te plaatsen. Met daarop iets als wees welkom buurt en vervolgens een verwijzing naar schilderen en biljarten.’’

Zeven kernbegrippen

Op zo’n bord moeten niet hele teksten, want die leest toch niemand. ,,Maximaal zeven kernbegrippen, meer werkt niet. Wat je wel kan doen, is vervolgens met een kleinere letter het onderscheid maken. Dus ‘salades’ als kernbegrip, met daaronder voor mensen die meer willen weten in een kleinere letter welke soorten salade er zijn.’’

Het euroteken is absoluut verboden op borden. ,,Als mensen dat zien, denken ze meteen dat iets veel geld kost. Gebruik vaak het cijfer 4, dat vinden mensen prettig. 4,95 vinden mensen prima te doen, 5,95 wordt als duur beoordeeld.’’

Mencke gebruikt meestal geen krijt, maar watervaste stiften. ,,Je wilt niet dat de boodschap met een veeg verdwijnt. Maar het kan wel met echt krijt natuurlijk. Alles is een kwestie van letters tekenen, in plaats van het gebruikelijke schrijven.’’

Authentiek

Volgens haar is de trend van handgeschreven borden een jaar of tien geleden begonnen in New York. ,,Natuurlijk bestaan de borden veel langer, maar ik denk dat de huidige stormachtige groei is ontstaan als reactie op de digitalisering van de maatschappij. Zo’n krijtbord ervaren mensen als authentiek.’’

Waar Mencke nu door de coronacrisis ook weer meer tijd voor heeft, zijn persoonlijke krijtborden en raamtekeningen. ,,Raamtekeningen voor verjaardagen die niet gevierd kunnen worden, of voor bruiloften die afgelast zijn. En niet te vergeten de raambezoeken voor kraamvisites.’’

Voor jongeren die zo langzamerhand wel weer naar de kroeg willen, heeft ze T-shirts met teksten gemaakt. Zoals ‘(s)lockdown’, ‘1,5 meter bier afstand aub’ en ‘meetlatje voor de sfeer’. ,,Als reminder, dat feestvieren nu echt niet even kan en mag.’’ De shirts kosten 15 euro per stuk, waarvan 1 euro naar het Rode Kruis gaat.

menu