'Nooit, echt nooit, zal ons leven meer normaal zijn.' Lees hier de emotionele verklaring van de zus van de vermoorde Marcel Hoogerbrugge uit Hoogeveen

Een van de laatste beelden van Marcel Hoogerbrugge. Foto: camera pinautomaat

Na jaren is donderdag eindelijk de inhoudelijke behandeling begonnen van de strafzaak tegen Hala E., de 48-jarige vrouw die wordt verdacht van de moord op Marcel Hoogerbrugge (49) uit Hoogeveen. Op de zitting heeft zijn zus een emotionele verklaring afgelegd. Die is hier te lezen.

20 december 2017 veranderde ons leven in een hel. Die avond vonden mijn ouders, mijn broer, onze oom doodgeslagen op zijn eigen bed. Marcel is vermoord, schreeuwt mijn vader door de telefoon. Vanaf die dag is het een grote rollercoaster. We komen in contact met de recherche, slachtofferhulp, een verdachte, het OM, de rechters, de pers. Bij alles rijst te vraag: waarom? Hier staan we dan nog steeds met lege handen. Nog steeds is het onwerkelijk, maar het is waar.

Nooit meer discussies over de wereld en het leven met je voeren

Nooit meer de met zorg uitgezochte cadeautjes van ome Marcel ontvangen

Nooit meer samen genieten van de natuur

Nooit meer samen kikkervisjes vangen

Nooit meer samen thee drinken

Niet meer samen politieke complottheorieën ontmantelen

Nooit meer meer onze lopende encyclopedie Marcel kunnen raadplegen

Nooit meer onze Marcel, nooit meer samen oud worden!

Maar het betekent bovenal onmacht en verdriet.

Waarom mocht hij niet oud worden?

Marcel was een lieve gevoelige jongen, hij deed niemand kwaad. Hij was zeer begaan met de wereld en de natuur, het baarde hem zorgen hoe de mensheid ermee omging. Hoe moest het verder? Dat was zijn zorg.

Zoals een vriend over hem zei: Marcel begreep de wereld als geen ander, helaas begreep de wereld hem niet altijd. Maar dit, dit begrijpt niemand, ook de wereld niet.

Maar wat heel hard aankomt is het gemak waarmee onze zoon, broer en oom is neergezet als een vermeende snuivende drugsverslaafde die zo weer in zijn oude gewoonte terug zou kunnen vallen. Dat doet ons erg veel pijn. Hij was namelijk fel tegen drugs, het enige wat hij wel eens deed was een jointje roken.

En als je ziet wat er allemaal over hem is geschreven en gezegd, hoe buitenstaanders ongegeneerd hard oordelen op onder anderen sociale media. Hopelijk denken deze schrijvers nog even na over hun soms pijnlijke, gemene woorden.

Nu bijna 3,5 jaar worden we iedere keer, tijdens dit langdurige proces, weer terug gezogen in de herinneringen van toen. Keer op keer staan we als machteloze nabestaanden oog in oog met de verdachte. Wij zijn alleen maar bezig met de vraag waarom in plaats van met het verwerken van het gemis van Marcel. Wij zijn het zat, het moet nu afgelopen zijn. Nooit echt nooit zal ons leven meer normaal zijn, maar we willen het een plekje kunnen geven.

Hier moeten WIJ het mee doen.

Let justice prevail!

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe