Sarah Kingma en Annet Witteveen-Baron: ,,Dit beeld illustreert onze kwetsbaarheid.” Foto:  Natalie Dufour Photography

MS-patiënten uit Emmen zamelen geld in voor buitenlandse behandeling: 'Als ik niets doe, gaat het fout'

Sarah Kingma en Annet Witteveen-Baron: ,,Dit beeld illustreert onze kwetsbaarheid.” Foto: Natalie Dufour Photography

Twee MS-patiënten uit Emmen zamelen geld in voor een buitenlandse behandeling tegen de zenuwziekte. ,,Ik weet zeker dat het fout gaat als ik niets doe.’’

Een jaar geleden ging toegepast psycholoog Sarah Kingma (35) nog bij bedrijven langs om te werken aan de sfeer op de werkvloer. Tegenwoordig staat iedere doordeweekse ochtend een medewerker van thuiszorg bij haar op de stoep om haar te helpen met douchen en aankleden.

De Emmense heeft de zenuwziekte multiple sclerose (MS) en zit sinds enige tijd in een rolstoel. ,,Dat grote contrast met een jaar geleden maakt me gek.’’

Coördinatieproblemen en tintelingen

De ziekte openbaarde zich ruim vijftien jaar geleden, toen Kingma met haar moeder aan het wandelen was. ,,We liepen bij het Meijerswegje in Emmen en ineens deden mijn benen het niet meer. Ik stond gewoon stil en kon niet meer lopen.’’

Zo plots als de klachten opkwamen, zo snel waren ze ook weer verdwenen. Maar de Emmense bleef last houden van coördinatieproblemen en tintelingen in haar benen.

Omdat haar toenmalige huisarts dacht aan een psychisch probleem, duurde het bijna twee jaar voordat de juiste diagnose werd gesteld.

Aanvallen

Kingma blijkt relapsing en remitting MS te hebben. ,,Dat betekent dat je af en toe aanvallen hebt, waar je ook weer van herstelt’’, vertelt ze.

,,Maar bij een deel van de mensen slaat deze vorm na een aantal jaren om in secundair progressieve MS. En die diagnose is een jaar geleden bij mij gesteld. Dat houdt in dat ik redelijk snel achteruit ga en dat er geen herstel is.’’

Binnen een jaar tijd raakte Kingma gebonden aan een rolstoel. Ze kan zichzelf niet meer douchen en aankleden. Haar bedrijf - ‘dat ik wilde uitbreiden tot een landelijke keten’ - heeft ze vorige week uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel.

Het gaat niet meer. ,,Het hoofd wil nog wel, maar het lichaam werkt niet mee.’’

Behandeling in Rusland

Om de progressieve ziekte een halt toe te roepen, heeft Kingma haar hoop nu gevestigd op een behandeling in Rusland, die ze in september ondergaat. Het is voor haar een laatste strohalm. Bij die behandeling worden stamcellen uit haar lichaam gehaald, daarna ondergaat ze chemotherapie, waarna de stamcellen weer worden teruggeplaatst.

Volgens Kingma wordt haar immuunsysteem als het ware opnieuw opgebouwd. ,,Ik hoop dat de ziekte daarna stopt met doordenderen. Dat de schade blijft zoals het nu is, of dat het zelfs weer wat verbetert.’’

Volgens Kingma heeft ze lang geworsteld met de vraag of ze de behandeling in Rusland moest ondergaan.

,,Eerst heb ik moeten accepteren dat ik niet meer op mijn lijf kan vertrouwen. Daarna dat het een pittige behandeling is, die niet zonder risico is. Maar het is voor mij nu genoeg geweest. Ik weet zeker dat als ik niets doe, dat het dan foutgaat.’’

Crowdfunding

Omdat de behandeling in Nederland niet wordt uitgevoerd, moet Kingma zelf de portemonnee trekken. De ingreep kost 65.000 euro. Dit geld probeert ze nu met allerlei acties, waaronder crowdfunding, bij elkaar te krijgen.

Na de eerste negen dagen heeft ze ruim 15.000 euro binnen. En ze is niet alleen voor zichzelf in de weer. Ze heeft in Emmen een lotgenoot ontmoet.

Annet Witteveen-Baron (46) is tien jaar verder in het ziekteproces dan Kingma. Volgens haar man Ronald Witteveen kan zijn vrouw weinig dingen nog zelf. ,,Ze kan niet meer zelfstandig eten of drinken, maar het verstand is nog goed en het praten gaat haar nog redelijk af.’’

De twee echtelieden hebben hun laatste hoop gevestigd op een soortgelijke behandeling die Kingma ondergaat, maar dan in Mexico. ,,Wij hopen dat deze het leven van mijn vrouw verlengt. We hopen dat onze dochter van 11 over vijf jaar nog steeds een moeder heeft.’’

Moeilijk moment

Sarah Kingma en Ronald Witteveen hebben de handen ineengeslagen en een stichting in het leven geroepen om naast hun eigen acties, ook samen geld in te zamelen voor beide behandelingen. Onlangs gingen beide vrouwen met elkaar op de foto om de aandacht te vestigen op hun strijd. Een moeilijk moment, memoreert Kingma.

,,Dit beeld illustreert onze kwetsbaarheid’’, zegt ze. ,,Ik vond dit een van de moeilijkste dingen die ik ooit heb gedaan. Als ik naar Annet kijk, zie ik mijn eigen toekomst en dat vind ik heel zwaar.’’

Kingma heeft geen enkele twijfel of het geld voor beide behandelingen wordt opgehaald. ,,Ik heb nog het gevoel dat ik voor twee kan vechten.’’

Maar ze moest naar eigen zeggen wel een drempel over. ,,Ik was altijd van zelf de regie houden. En nu moet ik ineens mijn hand ophouden en dat is afschuwelijk. Ineens ben ik afhankelijk van ieders gratie.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu