Bram wandelt nu in de Drentse bossen. Foto: Eva Ballieux.

Maaike Ballieux uit Hoofddorp zit door corona al weken met meervoudig gehandicapte zoon Bram op vakantiepark in Ruinen

Bram wandelt nu in de Drentse bossen. Foto: Eva Ballieux.

Het leven van Maaike Ballieux en haar gehandicapte zoon Bram ziet er sinds de coronamaatregelen zijn afgekondigd volledig anders uit. Een paar dagen genieten in de nieuwe vakantiewoning in Ruinen, is uitgerekt tot een verblijf van meerdere weken. Reden: er gelden strikte regels voor ‘terugkomers’ in de instelling van Bram.

,,Ik had hier geen rekening mee gehouden, toen we aan het inpakken waren”, zegt Ballieux. De huidige fractievoorzitter van GroenLinks in de gemeente Haarlemmermeer maakt er al weken het beste van. ,,Al is het wel frappant, want opeens is je wereld heel erg klein geworden.”

Bram heeft, naast een verstandelijke beperking, epilepsie en autisme. Een weekendje de rust, ruimte en Drentse lucht opsnuiven in Ruinen zou het hele gezin goed doen. Tot zondagavond 15 maart, toen premier Mark Rutte en voormalig minister van Medische Zorg Bruno Bruins de eerste vergaande coronamaatregelen afkondigden, die dus ook voor veel verandering zorgden in de gehandicaptenzorg.

‘Blij dat Bram dicht bij me is’

,,Als we Bram terug willen brengen, moet hij twee weken in quarantaine. Ik betwijfel of dat hem goed zal doen”, zegt Ballieux. Dus besloot ze niet terug te gaan naar het Westen, maar met Bram in Ruinen te blijven.

Zo kreeg de Hoofddorpse er opeens een heftige zorgtaak bij, naast haar politieke werkzaamheden. Maar dat deert haar niet. ,,Ik moet wel zeggen dat het pittig is. Al overheerst een goed gevoel. Ik ben blij dat Bram nu dicht bij me is. Veel ouders zien hun kinderen in dit soort instellingen nauwelijks.”

Want was Bram wel teruggekeerd, dan had hij maar één uur per week bezoek mogen ontvangen van maar één ouder. ,,Dat is ergens wel logisch, ze moeten streng zijn. Maar voor velen zoals Bram, is dat gewoon zwaar. En ook dit is niet gemakkelijk. Bram is wel eens verdrietig. Hij mist zijn woning en de begeleiders.”

Toch een klein geluk bij een ongeluk: de Drentse rust past beter bij Bram in tijden van de maatregelen. ,,De anderhalve-meterregel is voor hem lastig behappen. Hij heeft de neiging om tegen mensen aan te gaan staan. Hier kent hij minder mensen, en komen we er ook minder tegen.”

Fysiek zou Bram de gevolgen van het coronavirus misschien kunnen doorstaan, maar risico’s lopen wil Ballieux niet. ,,Hij heeft veel begeleiding nodig, dat zou voor een ziekenhuis bij een eventuele opname heel moeilijk zijn. Zijn gezondheid is goed, maar het blijft een naar virus. We willen overal zorgvuldig mee omspringen en niemand tot last zijn. Dat lukt in Ruinen aardig.”

‘Drenten moeten zich echt realiseren wat ze hebben’

De technologie helpt Ballieux ook een handje. ,,Het maakt met de videoverbinding niet uit of je twee straten verderop zit, of aan de andere kant van het land.” Zo heeft ze vanaf het vakantiepark al een fractievergadering voorgezeten, en met de aanstaande noodwet die het mogelijk moet maken om vergaderingen van de gemeenteraad vanuit huis te doen, lijkt ook die drempel voor haar te worden geslecht.

En in de afgelopen weken is ook hulp gearriveerd. Een zus van Bram neemt ook wat zorgtaken op zich, zodat er ook nog boodschappen gedaan kunnen worden en er tijd is om de twee honden uit te laten. De familie Ballieux lijkt haar tijd wel uit te kunnen zitten, maar voor hoe lang nog? ,,In ieder geval nog tot 28 april, al kan het zijn dat we zeggen: we gaan toch terug.” Voorlopig is daar nog geen sprake van.

De in Emmen geboren politicus is zelfs wat jaloers op de inwoners van de provincie. ,,Drenten moeten zich echt realiseren wat ze hebben. Hier is nog echte stilte, en ‘s avonds is nog gewoon donker. Ik zie alle sterren als ik omhoog kijk, door de lichtvervuiling bij ons kan dat niet meer. En dat naoberschap , daar moeten ze echt trots op zijn.”

menu