Beschoten agent schreeuwde: ,,Niet doen. Ik wil niet dood." Tekening: Heleen van den Broek

Man die in Paterswolde schoot op politie voor de rechter: 'Ik was bang dat ik geliquideerd zou worden'

Beschoten agent schreeuwde: ,,Niet doen. Ik wil niet dood." Tekening: Heleen van den Broek

Paf, Paf, paf. Zeker drie harde knallen klinken midden in de nacht van 2 op 3 januari door de Hajo Hindriksweg in Paterswolde. Buurtbewoners denken dat er vuurwerk wordt afgestoken. Maar het blijken schoten met een vuurwapen. Een bewoner van een huis in de straat zou gericht op twee agenten hebben geschoten. Een van de politiemannen schiet terug.

,,Ik heb gereageerd uit paniek en angst. Ik wist niet dat het politiemensen waren”, verklaart de verdachte (28) dinsdag voor de rechtbank in Assen. Hij wordt verdacht van poging tot doodslag. ,,Ik heb nooit gericht geschoten. Ik was ondergedoken, omdat ik een ernstig conflict had’, verklaart hij. ,,Ik wilde alleen de mensen die op mij afkwamen afschrikken. Ik heb in de lucht geschoten. Pas toen ik om de hoek keek zag ik dat het agenten waren.”

Onderduikadres

De man zegt dat hij nooit de bedoeling had om de agenten wat aan te doen. ,,Ik voelde me in een hoekje gedreven en was bang. Ik durfde niet weg te rennen, want ik was bang dat ik in mijn rug geschoten zou worden, vermoord zou worden. Die woning in Paterswolde was een onderduikadres.” De man was bang dat hij geliquideerd zou worden, verklaart hij. Waarom de man zich zo ernstig bedreigd voelde, wil hij niet zeggen.

De twee agenten komen die regenachtige vrijdagnacht bij de woning in Paterswolde, omdat een vrouw de meldkamer heeft gebeld. Het is de ex-vriendin van de verdachte. Zij zegt aan de telefoon: ,,Hij slaat mij en zegt dat hij iemand neer gaat schieten. Nu gaat hij er vandoor.” De politiemensen kijken ongeveer een kwartier rond en in de woning en praten met de vrouw, die hoogzwanger is. Zij zegt dat haar ex-vriend weg is en dat haar moeder komt om haar op te halen. De politie mag wel gaan van haar.

‘Geen idee hoeveel schutters er waren’

De agenten gaan het huis uit en lopen de afrit af. Ze besluiten toch terug te gaan. De politiemensen willen nog even achter de woning kijken. Ze lopen achter elkaar een smalle, donkere brandgang in. Een agent schijnt met een zaklamp in het donker. Plotseling horen ze knallen en zien ze vuurstoten. ,,Ik had het gevoel dat ik moest rennen voor mijn leven. Ik had geen idee hoeveel er schutters er waren”, heeft een agent verklaard.

Beide agenten hebben hun vuurwapen getrokken. Ze gaan achter hun auto zitten. De agent die voorop liep, vertelt tegen zijn collega dat hij heeft teruggeschoten. ,,Maar ik weet niet of ik hem heb geraakt.” Beide agenten zijn niet gewond. Ze roepen versterking op. Eerst wordt de vrouw uit de woning gehaald. Daarna geeft de verdachte zich vloekend en tierend over aan de politie. Hij is zwaar onder invloed van alcohol en drugs.

Drie vuurwapens

De officier van justitie vindt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot doodslag en verboden vuurwapenbezit. Volgens de officier zijn er rond de woning uiteindelijk drie vuurwapens gevonden, waarvan er twee zeker van de verdachte waren.

De man verklaart dat hij in de lucht heeft geschoten. ,,Maar dat staat haaks op de verklaringen van de agenten. Zij zijn vanuit het niets beschoten en denken dat hun laatste uur heeft geslagen. De agent die voorop liep, heeft verklaard dat hij schreeuwde ‘Doe dit niet. Ik wil niet dood’.”

Uit onderzoek blijkt volgens de officier dat zeer waarschijnlijk drie keer is geschoten, een keer door de verdachte en twee keer door de agent. ,,De agenten hebben gezien dat er gericht is geschoten. Het blind schieten om een hoek in een nauwe brandgang, had heel anders af kunnen lopen. De verdachte zegt dat hij niet wist dat het om agenten ging. Maar ze kwamen in een opvallende dienstauto, hun portofoon stond aan, ze droegen een herkenbaar politie-uniform.”

Zes jaar gevangenisstraf geëist

Waarom is hij niet weggelopen toen de agenten in de woning waren?, vraagt de officier zich af. ,,Hij kiest ervoor om te wachten achter de schuur en vervolgens blind om de hoek te schieten. Hij koos zelf voor de aanval.”

De verdachte is vaker veroordeeld voor geweldsmisdrijven. ,,De agenten zijn, toen zij bezig waren met hun werk, geconfronteerd met ernstig geweld. Als samenleving hebben we medewerkers die vitale beroepen uitoefenen hard nodig. Beide agenten hebben een tijdje niet normaal kunnen functioneren. Het was heftig voor hunzelf, maar ook voor hun familie.” De officier vindt dat de man de agenten elk 4000 euro schadevergoeding moet betalen. Tegen hem is zes jaar gevangenisstraf geëist. De rechtbank doet over twee weken uitspraak.

menu