Marcel Wisman

Marcel Wisman (1968 - 2020) uit Klazienaveen: een te kort leven waar muziek in zat

Marcel Wisman

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Marcel Wisman (1968 - 2020) uit Klazienaveen.

Zag Marcel Wisman een vriend of kennis lopen met een plastic boodschappentas, dan lette hij altijd extra goed op. ,,Was het een tas van een supermarkt, dan moest het wel eentje van de Jumbo zijn’’, zegt broer Arjan (46). ,,Hij voelde zich zeer met dit bedrijf verbonden. En dan vooral met de Jumbo in Klazienaveen, de winkel waar hij de laatste zeven jaar werkte. Kwam je eraan met een tas van een andere supermarkt, dan deed hij net of hij heel verontwaardigd was. ‘Wat mankeert jou? Dit kan toch niet! Ga maar weg’, zei hij dan.’’

De liefde tussen Marcel Wisman en de Jumbo was wederzijds. Toen hij twee jaar geleden 50 jaar werd, hingen er vlaggetjes in de winkel. Het contrast met maandag 24 februari dit jaar was enorm. Toen kreeg het personeel te horen dat Marcel de avond daarvoor plotseling was overleden. Bedrijfsleider Ger Schepers (57) ging direct naar de familie van Marcel en de Jumbo in Klazienaveen bleef een uur lang dicht. Schepers: ,,We waren aangeslagen, maar ook verbijsterd. Opeens was Marcel, onze altijd vrolijke en enthousiaste collega, er niet meer. Het was gewoon niet te bevatten.’’

Van Elvis tot Heino, van Roy Orbison tot Jim Reeves

Marcel Wisman werd op 30 mei 1968 geboren in Nieuw-Dordrecht. Hij ging in dit dorp naar de lagere school en daarna – met een prachtig rapport - naar de Gemeentelijke Scholengemeenschap (GSG) in Emmen. Hij kaartte er graag met schoolvrienden in de kantine, maar qua studieresultaten hield het niet over. Marcel begon op het atheneum, stapte na enige tijd over naar de havo en haalde daar met kunst- en vliegwerk zijn diploma. ,,Hij was intelligent genoeg, maar hij deed liever andere dingen’’, zegt vader Gerrit (82). ,,Basketballen en kermissen bezoeken bijvoorbeeld, maar vooral muziek maken.”

loading


De liefde voor muziek deelde Marcel met moeder Lina (77). Met zekere regelmaat haalde hij haar langspeelplaten uit de kast. Van Elvis tot Heino, van Roy Orbison tot Jim Reeves. Marcel kreeg muziekles en in de woonkamer kwam voor hem een orgel te staan. Zijn slaapkamer richtte hij in als muziekstudio en met zijn kameraden Wilco Bakker en Stephan de Jong vormde hij zijn eerste band. Samen speelden ze in het huis aan de Oranjedorpstraat muziek van The Nits, Dire Straits en U2. Muziekapparatuur kocht Marcel van het geld dat hij zelf verdiende. Als monsternemer ging hij op de fiets in alle vroegte bij de boeren langs en ook bracht hij weekbladen rond in het dorp.

De vonk sloeg over in discotheek Le Barrage

Na de havo had Marcel nog geen idee waar hij later de kost mee wilde verdienen. Eén ding wist hij zeker: hij wilde niet lang meer naar school. Hij koos voor de meao in Emmen. Daarna volgde militaire dienst. De familie dacht dat dit niets voor hem zou zijn, maar hij had het er prima naar zijn zin. Hij werd ingezet als chauffeur, maakte snel vrienden en voor hij er erg in had, was zijn militaire diensttijd alweer voorbij. Hij keerde terug naar zijn ouderlijk huis en ging aan het werk bij supermarkt Jan de Boer in Klazienaveen.

loading

Ook daar voelde hij zich snel op zijn gemak. Leeftijdsgenoten die er werkten, kwam hij buiten werktijd tegen in discotheek Le Barrage in Klazienaveen. Een van hen was Cindy Menke. ,,Ik was erbij toen de vonk tussen Marcel en Cindy oversloeg. Opeens zaten ze te zoenen’’, zegt broer Arjan Wisman. ,,Cindy woonde in een flat in Klazienaveen en Marcel was daar vanaf toen ook vaak te vinden.’’ Op zijn 26ste verliet Marcel het ouderlijk huis. Met Cindy had hij een woning gekocht in Barger-Oosterveld. In 1999 werden ze de trotse ouders van dochter Tessa. In 2002 was het opnieuw feest, dochter Cleo werd geboren.

Een leeg pak wasmiddel met daarop het woord SLAAG

De relatie hield geen stand. Twee jaar na de geboorte van Cleo gingen Marcel en Cindy uit elkaar. De verliefdheid was over. Het stond een goed contact in de jaren daarna niet in de weg. ,,Dat ging eigenlijk vanzelf. Het was in het belang van de kinderen, maar Marcel was ook niet iemand die lang boos of teleurgesteld wilde blijven’’, zegt broer Arjan. Dochter Cleo: ,,Toen mijn moeder later een nieuwe vriend kreeg, kon hij ook daarmee goed overweg.’’

loading

In de eerste jaren na de scheiding woonde Cindy in Klazienaveen. Om dicht bij zijn kinderen te kunnen zijn, ging Marcel daar ook wonen. Hij was een vader die zijn dochters alle ruimte gaf. Dochter Tessa: ,,Hij werd bijna nooit boos. En als hij een keer boos was, dan was het ook heel snel weer over.’’ Zus Rineke (45): ,,Marcel was niet alleen ontzettend aardig, maar ook heel geestig. Thuis had hij een leeg pak wasmiddel waarop met grote letters het woord SLAAG stond geschreven. Als hij vond dat zijn dochters het te bont hadden gemaakt, gooide hij dat pak naar hen toe. Dat was zijn manier om hen een pak slaag te geven.’’

‘Ik heb hem in al die jaren nooit chagrijnig gezien’

De liefde voor muziek verdween nooit. In de loop der jaren speelde Marcel in verschillende bands: The Free Birds, The Vinties en Blue Band. Ook genoot hij ervan om de auto te pakken en een flink stuk te gaan rijden. Alleen of met familie of vrienden. Als kind deed hij dat ook al, maar dan zat vader achter het stuur. Steeds weer andere weggetjes nemen en nieuwe dingen ontdekken. Dankzij zijn uitstekende richtinggevoel en zijn topografische kennis raakte hij nooit de weg kwijt, ook op vakantie in het buitenland. En waar de reis ook heen ging, altijd was er onderweg tijd voor wat lekkers.

loading


In de supermarktbranche werkte Marcel achtereenvolgens voor Jan de Boer, Super de Boer, Konmar en Jumbo. Zijn werkgever kreeg door overnames steeds een andere naam. Op verschillende plekken werd hij ingezet om nieuwe filialen in de benen te helpen. ,,Het werken in de supermarkt was écht zijn vak. Dat deed hij met plezier en dat straalde hij uit. Ik heb hem in al die jaren nooit chagrijnig gezien’’, zegt Ger Schepers, de bedrijfsleider van de Jumbo in Klazienaveen.

Niemand zag het aankomen, niemand had het kunnen voorkomen

De ambitie om zelf ergens filiaalmanager te worden, had Marcel niet. ,,Hij wilde niet de volledige verantwoordelijkheid. Dat gaf hem, denk ik, te veel druk’’, zegt zus Rineke. ,,Marcel was tevreden met wat hij had en genoot daar met volle teugen van.’’ En toen opeens, in de loop van zondagavond 23 februari, was alles voorbij. Een geknapte vaatwand in de aorta maakte een abrupt einde aan het leven van de Klazienavener. Niemand zag het aankomen en niemand had het kunnen voorkomen. Marcel Wisman had een mooi leven, maar het duurde veel te kort.

menu