Marijke Bakker, sinds 2012 woonachtig in Hoogeveen.

Hoe is het nu met | Marijke Bakker,Mammaloe uit Pipo de Clown? 'Ik bleef voor altijd Mammaloe'

Marijke Bakker, sinds 2012 woonachtig in Hoogeveen. Foto: Job Bakker

Waar zijn ze gebleven? Een inwoner van Drenthe die uit de spotlights verdween, praat je even bij. Vandaag Marijke Bakker uit Hoogeveen. Ze speelde jarenlang Mammaloe in de televisieserie Pipo de Clown.

Dag mevrouw Bakker. Hoe gaat het met u?

,,Goed, dank u wel. Ik ben deze maand 88 jaar geworden. Mijn lichaam is wat krakkemikkig, maar mijn ziel en mijn geest zijn nog springlevend. Ik geniet enorm van mijn bloementuin en mijn uitzicht op de vijver vlakbij het station van Hoogeveen. Ook lezen is een belangrijke bron voor mij.’’


U woont in Hoogeveen, maar daar komt u niet vandaan.

,,Klopt! Ik ben opgegroeid in Maastricht, aan de voet van de Pietersberg. In 1970 kwam ik met mijn man en onze twee kinderen naar Drenthe. We woonden vlakbij het Concertgebouw in Amsterdam en ik vond dat daar te weinig ruimte was voor de kinderen. We kochten een oud boerderijtje bij Zuidwolde en gingen daar vaak ‘s weekends en in de vakanties naar toe. Steeds knapten we het boerderijtje een beetje op en uiteindelijk zijn we daar permanent gaan wonen. In 1997 overleed mijn man en in 2012 verhuisde ik naar Hoogeveen.’’


U werd landelijk bekend als Mammaloe, de vrouw van Pipo de Clown. Wilde u altijd al actrice worden?

,,Op de middelbare meisjesschool in Maastricht was ik al druk bezig met toneel. Ik genoot ervan, maar het was ook een manier om mijn eigen verlegenheid te overwinnen. Na de middelbare school ging ik naar de toneelschool in Maastricht, die toen net was opgericht. Van de eerste lichting gingen er maar drie met een diploma van school. Ik was een van die drie en kreeg werk bij Toneelgroep Theater in Arnhem.’’


Hoe kwam u bij Pipo de Clown?

,,In 1959 werd ik voor de eerste keer moeder. Hierdoor kon en wilde ik niet meer fulltime als actrice aan de slag. Ik richtte me op freelancewerk en pakte van alles aan. Het was de tijd waarin de tv opkwam. In 1966 deed ik auditie voor de rol van Mammaloe. De NOS begon een nieuwe serie verhaaltjes rond Pipo de Clown. Niet meer 25 minuten per aflevering, maar korte verhaaltjes van 5 minuten. Christel Adelaar, die eerder Mammaloe speelde, was vanwege zwangerschap niet beschikbaar.’’


Waar waren die audities?

,,In Bussum, in de tuin van Wim Meuldijk. Hij schreef de verhalen over Pipo de Clown. Wim Meuldijk was de vader van Belinda, die lange tijd getrouwd is geweest met Rob de Nijs. Uiteraard was Cor Witschge er ook, de man die Pipo de Clown speelde. Ik kende hem niet, wist ook niet wat voor gezicht er onder die grime vandaan zou komen. De auditie ging goed en ik werd uitgekozen. Ik was blij, vond Pipo de Clown ook een ijzersterk programma.’’


Waarom?

,,Dankzij de universele figuren, die een prachtige weerspiegeling geven van de maatschappij. Pipo is onconventioneel. Hij staat voor liefde en licht, voor vrijheid en natuur. Mammaloe is de vrouw die hem met beide benen op de grond houdt. De circusdirecteur heet Dikke Deur, een verbastering van het woord directeur. Een man met een groot ego die eigenlijk vooral onmacht uitstraalt. De indiaan Klukkluk is het kind in ons en de boeven Snuf en Snuitje zijn de rommelaars in onze maatschappij. Meuldijk slaagde er steeds weer in om mooie afgeronde verhaaltjes te maken. Met een kop, een staart en body.’’


Alle mensen die deze rollen in uw periode speelden, zijn overleden.

,,Klopt. En dat geldt ook voor veel mensen die eenmalig in het programma kwamen. Ik denk aan toenmalig koningin Juliana, judoka Anton Geesink en zanger Gert Timmerman. Pipo de Clown en Mammaloe stonden op 30 april, de verjaardag van koningin Juliana, in de rij bij het defilé op paleis Soestdijk. De koningin was blij verrast. ‘Maar Pipo! hoor ik haar nog roepen.’’


U was Mammaloe van 1966 tot 1979. Heeft u daarna nog veel rollen gehad?

,,Nee. Ik had hetzelfde probleem als Joop Doderer, die jarenlang Swiebertje speelde. Ook ik werd te veel vereenzelvigd met de rol die ik had. Zoals Joop Doderer voor altijd Swiebertje bleef, zo bleef ik altijd Mammaloe. Ik kwam hierdoor als actrice niet of nauwelijks meer aan de bak. Toen ik stopte als Mammaloe was het ook recessie met veel werkloosheid in de cultuursector. Dat speelde ook wel een rol. Of ik hierdoor gefrustreerd was? Nee, dat viel aardig mee. Ik beschouwde het als een gegeven.’’


Wat bent u daarna gaan doen?

,,Ik werd helpster in de bejaardenzorg. Ik genoot van de contacten en vond het nuttig werk. Om hogerop te komen, ging ik naar de Sociale Academie. Dat ging niet goed. Ik moest leiding geven, maar dat kon ik niet. In die periode ben ik op zoek gegaan naar zingeving en antwoorden op mijn levensvragen. Die vond ik in de Nieuwe Openbaringen van Jakob Lorber. De kern? Liefde en het dienen van elkaar in alle eenvoud. Meer Pipo, minder Dikke Deur? Ja, en vooral de Klukkluk, het kind in ons bewaren en koesteren. Zo is het helemaal!’’

menu