Moeder worden tijdens de lockdown. Kirsten de Jonge uit Beilen schrijft een brief aan haar pasgeboren dochter

Kirsten de Jonge uit Beilen kan haar pasgeboren dochter Merel alleen nog vanachter het raam laten zien. Foto: Corné Sparidaens

Moeder worden. Het verandert je leven, zeggen ze. Maar dat de lockdown haar kraamtijd zó anders zou maken, had Kirsten de Jonge uit Beilen niet gedacht. Brief van een moeder aan haar pasgeboren dochter. ‘Officieel ben jij nu een coronababy.’

Lieve Merel,

‘We geven nu even geen handen meer,’ zei de verloskundige tegen ons toen we op 11 maart de kraamafdeling van het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen binnenkwamen. ‘Geen hand? Maar hoe moet dat dan straks bij de bevalling’, dacht ik. Stiekem vond ik het een beetje overdreven. Zo’n vaart zou het toch niet lopen met dat virus?

Een paar uur later werd jij geboren. Wat waren we blij, zo’n mooie dochter! En wat bijzonder om voor het eerst moeder te worden. We hadden ons erg op je komst verheugd. Hoe zou je eruit zien? We wisten al dat je een lentekindje zou worden, dus ik kon niet wachten om lange wandelingen met jou in het bos te maken, dagjes met je naar de stad te gaan en het kraambezoek in de tuin te ontvangen.

Bij thuiskomst stond er een gigantische ooievaar in de voortuin, de beschuiten en muisjes lagen in de kast en de geboortekaartjes waren klaar om verstuurd te worden. We deden het die eerste dagen lekker rustig aan, dus alleen je opa’s en oma’s kwamen een kijkje nemen. Corona leek heel ver weg.

Totdat Mark Rutte op zondag 15 maart aankondigde dat het wel degelijk vaart liep met dat virus. Vier dagen oud was jij, en de wereld werd ineens anders. Het advies was om zoveel mogelijk thuis te blijven en geen bezoek te ontvangen. De verloskundige en huisarts brachten daarom geen huisbezoeken en de intake met het consultatiebureau vond telefonisch plaats.

Een onwerkelijke situatie. En vooral een onzekere. Als kersverse ouders vroegen we ons af wat de gevolgen zijn. Wat zou er gebeuren als jij ziek zou worden? Wat als wij het virus zouden krijgen? Vragen waarop de experts zelfs nu nog geen duidelijk antwoord hebben.

Daardoor ben jij nu officieel een coronababy. Eentje die de eerste weken van haar leven alleen nog maar is vastgehouden door haar ouders en de kraamhulp. Contact met familie en vrienden ging tot nu toe via beeldbellen. De kraamcadeautjes hingen aan de voordeur of kwamen met de post. Kraambezoek werd raambezoek. Met het glas tussen ons in konden we je in ieder geval aan een aantal vrienden laten zien; als trotse ouders moet je wat.

Van het kraambezoek in de tuin is dus nog niks terechtgekomen. Net als de ‘echte’ kennismaking met onze familie- en vriendenkring. Die houd je, samen met de dagjes stad, nog van ons tegoed. Toch heeft de lockdown ook mooie dingen gebracht. Mijn verlof bestaat tot nu toe vooral uit heel veel tijd en rust voor jou. Daar komt bij dat je vader vanuit huis werkt en we heel veel samen doen. Daardoor krijgt hij ook een stuk meer van jouw babytijd mee.

Wij zijn in ieder geval zo blij dat je er bent! Als deze coronatijd voorbij is, wanneer weet niemand, kunnen we jou de wereld laten zien zoals wij hem kennen.

Een wereld zonder mondkapjes en het begrip ‘anderhalve meter afstand’. Een wereld waarin je niet met een boog om elkaar heen hoeft te lopen, maar waar je zonder gevaar handjes kunt geven en geknuffeld kunt worden. Een wereld waarin je het leven kunt vieren met iedereen die van je houdt. Dat hoop ik, lieve Merel.

menu