Monument voor ‘vergeten’ aspergeversperring in Bareveld

Brug bij Wildervank. Foto: Google Streetview

Bareveld is sinds gisteren een monument rijker. Vlak voor de brug naar Wildervank is een plaquette geplaatst bij een aspergeversperring uit 1939.

Het oog van Petra Brands valt ruim drie jaar geleden op een groepje uit de grond stekende stalen palen, half verborgen tussen de bosjes, vlak voor de brug naar het Groningse Wildervank. Wat blijkt? Het zijn overblijfselen van een zogenaamde aspergeversperring uit de Tweede Wereldoorlog.

Daar moet aandacht aan geschonken worden, denkt Brands. „Zodat iedereen die hierlangs komt op een plaquette kan lezen wat dit eigenlijk voorstelt.” Inmiddels ziet de plek er weer keurig verzorgd uit. „Maar het heeft wel drie jaar geduurd om alles voor elkaar te krijgen.”

Verankerde versperring tegen tanks

Een aspergeversperring is een groep van naar voren gerichte staken die stevig in de grond verankerd zijn en deel uitmaken van een verdedigingslinie. Ze werden in de Tweede Wereldoorlog veel gebruikt om tanks of treinen de doorgang te beletten.

Na veel rondbellen en uitzoeken blijkt de versperring van Bareveld officieel niet in de Drentse gemeente Aa en Hunze te liggen, maar in Veendam, Groningen.

„Niemand wist eigenlijk voldoende af van de versperring”, legt Brands uit. „Vanuit dorpshuis De Kiep uit Eexterveenschekanaal zijn er meerdere acties uitgezet om uit te zoeken wat deze groep met ijzeren staven nu eigenlijk betekende en wat het verhaal erachter is. Langzaamaan is dat duidelijk geworden.”

Hulp van Stichting Menno van Coehoorn

Brands schakelt de hulp in van Stichting Menno van Coehoorn, een landelijke vrijwilligersorganisatie die ijvert voor het behoud van historische verdedigingswerken. De stichting helpt haar om de gemeente Veendam te overtuigen van de bijzondere betekenis van de overgebleven versperring. Het resulteert allemaal in de onthulling van een plaquette, gistermiddag vlak bij de versperring naast de brug naar Wildervank.

Dat de versperring er na al die jaren nog staat is overigens toeval. Volgens Brands werd het nooit opgeruimd omdat de gemeenten Gieten en Wildervank en de stad Groningen het niet eens konden worden over wie dit moest betalen. „Daardoor is er nu wel een uniek stukje geschiedenis bewaard gebleven.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe