Muskee=C+B=blues=Drenthe

Ruim achthonderd genodigden applaudisseerden zaterdagavond in Assen voor de grote afwezige: wijlen zanger Harry Muskee. Verslag van een bluesy party.

,,Dit is een nationale bluesavond'', roept presentator Jeroen Wielaert door de microfoon. ,,Met een Drents tintje!'' Gedeputeerde Ard van der Tuuk staat naast het podium met zijn speech in zijn hand en mompelt: ,,O ja? Ik ga zo meteen zes keer Drenthe zeggen. Minstens. Harry Muskee is van ons.''

Zo is het: Muskee=C+B=blues=Drenthe. Het is zaterdagavond, buiten kleurt de sneeuw het grasveld van de Brink wit, binnen in de tent is het warm en druk. Zo'n 850 genodigden zijn naar dit feest gekomen ter ere van Harry Muskee, de in 2011 overleden Drentse blueszanger, die dit jaar 75 geworden zou zijn. Er zijn twee exposities aan hem gewijd in het Drents Museum, er is een prachtig boek van Albert Haar, dat Window of My Eyes heet, en er is – natuurlijk – levende bluesmuziek.

Acteur/schrijver Erik Harteveld had bijna in de band van Harry gespeeld. ,,Je bent net Johnny Guitar Watson, zei hij tegen me. Nooit meer wat van gehoord.''

Bluesy randje

Het is feest met een bluesy randje. Want er wordt lang en hartelijk voor Muskee geapplaudisseerd maar dat neemt niet weg dat hij Heel Erg Afwezig is. Een deel van het publiek heeft hem persoonlijk gekend. Zoals Huub van der Lubbe, die de avond opent met een zeer intens gezongen versie van Window of My Eyes, en die zichzelf vroeger, in navolging van zijn idool, ‘Hjoebie' noemde. Zoals Muskee's gitarist Erwin Java, die aantreedt met zijn band King of the World. Ze waren zijn vrienden, maar Muskee noemde ze zijn broers.

Brother Eric Taylor is er ook. De 66-jarige gitarist kwam uit Texas overgevlogen om zijn oude kameraad te eren met een semi-akoestisch gezongen lied, terwijl Wielaert aan de zijkant van het podium ‘koppen dicht' mimet tegen het te rumoerige publiek. De Belgische bluesharpspeler Steven de Bruyne staat het verbaasd gade te slaan. Ook hij was gevraagd door Harry. ,,Ik heb dat toen geweigerd omdat ik 150 kilometer verderop woon. Nu denk ik: waarom ben ik niet eerst naar hem toegegaan en heb met hem gepraat?''

Lief

Weduwe Douwina vertelt waarom ze trots is op haar ‘Mannetje Mus'. Drents Museumdirecteur Annebelle Birnie (met blueshoed) zwaait naar adjunct Harry Tupan, die de organisatie van de exposities voor zijn rekening nam. Walter Kromhout en Bert Scheper uit Leeuwarden (ook met blueshoed) weten nog dat Window of my Eyes een schuifelnummer was. ,,Ik krijg bijna tranen in de ogen als ik eraan denk'', zegt Scheper.

De gelijknamige expositie is een trip down Harry's memory lane, de grote portretten van Muskee-fotograaf Rudy Leukveldt tonen de man met de bluesblik: de zeik-mij-niet-aan-de-kop-oogopslag. Toch…sexy.

,,Sexy?'', zeggen twee dames, teerwijl zij hun haar kammen voor de toiletspiegel. ,,Nee, Harry was niet sexy. Wel heel lief.''

Bekijk ook de fotoserie of beluister de podcast.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.