NK Dog Dance: ultieme gehoorzaamheid

Op het industrieterrein van Nieuw-Amsterdam hield de hondenclub Jump-A-Round DogSport zondag het Nederlands kampioenschap dog dance.

Het heeft iets van een veredelde hobby, maar zeg dat niet tegen de dames, want die zijn bloedserieus. ,,Dit is pure topsport. Kijk, het zweet staat op mijn voorhoofd.''

Het zijn vrijwel alleen vrouwen die hier op zondagmorgen, vergezeld van hun viervoeter, op het bedrijventerrein van Nieuw-Amsterdam present zijn tijdens het Nederlands Kampioenschap Dog Dance. Sommigen voorzien van een hoed, maar wie daar een link met het inlinedancing in ziet wordt meewarig aangekeken. Ina Schonewile doet haar act toevallig op country-muziek, that's all.

En die hoed van Minna Yrjana, met een heleboel vervaarlijke spijkers, moet de vrouw in kwestie een wat punk-achtige uitstraling geven. Als ze met haar hond de ring betreedt wordt de muziek van The Offsprings Pretty Fly (For A White Guy) gestart. Met commando's wordt het beest verleid tot de juiste pasjes. Yrjana is een Finse die door de liefde in 1995 in Veenoord terecht kwam en een jaar later dogdance omarmde. Ze legt uit: ,,Vergelijk het met een kür voor paarden. Het verschil is dat wij niet op het dier zitten maar ernaast lopen.''

Ultieme vorm van gehoorzaamheid

Dog dance is helemaal niet zo simpel als het misschien lijkt. Het is de ultieme vorm van gehoorzaamheid tussen mens en dier, vindt Yrjana, ,,en je moet zelf je programma schrijven. En alsmaar doorgaan, want de muziek wacht niet.'' Een jury kijkt ondertussen met hele serieuze blikken of het allemaal een beetje vlekkeloos verloopt.

Maar Yrjana kent ook de kritiek, vooral van mannenzijde. ,,Die denken dat je een hond de hele tijd op zijn achterpoten laat lopen met een jurkje aan, maar dat is het juist niet. Kijk maar om je heen, wij kleden honden juist niet aan. Het gaat heel erg om gehoorzaamheid en behendigheid.''

'Hij mag niet blaffen'

Er zit zowaar een man in de zaal, de 65-jarige Joop Schipper uit Emmen. ,,Eigenlijk heb ik er niks mee, maar mijn vrouw wilde even kijken. Thuis hebben we een wetterhoun, die kan dit nog niet.'' Schipper blijkt door zijn vrouw toch wel een beetje de hobby te zijn ingezogen. ,,Ik heb al eens een opvouwbare doodskist getimmerd voor een Dracula-act'', lacht hij. ,,ach, ik vind het best leuk om even naar te kijken. Maar niet te lang, straks duik ik weer achter mijn modelspoor thuis.''

Ina Schonewille stapt met haar herder Devil uit de ring. Ze kijkt niet echt vrolijk. ,,Ik was best zenuwachtig deze keer. En dat krijg je direct terug van je hond. Ja, hij blafte soms en dat mag dus niet. Ach, ik sta tweede in de competitie. Devil heeft zijn strepen allang verdiend.''

Tekst: Gert Meijer

Foto: Jan Anninga

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.