Erik Vels van veteranenopvang De Thuisbasis in Eelde is genomineerd voor de Witte Anjer.

Onorthodox, hard nodig en eindelijk erkend: Assenaar Erik Vels (43) begeleidt veteranen met PTSS

Erik Vels van veteranenopvang De Thuisbasis in Eelde is genomineerd voor de Witte Anjer. Foto: Marcel Jurian de Jong

Oud-militair Erik Vels (43) uit Assen zet zich sinds 2013 in voor veteranen met PTSS. De hulpverlener boekt succes met zijn onorthodoxe en directe stijl. Daarvoor krijgt hij -eindelijk- erkenning.

De sculptuur die bij de winst van veteranenprijs De Witte Anjer hoort mag zaterdagavond dan aan zijn neus voorbij zijn gegaan, de nominatie alleen al voelt als erkenning. ,,Ik hoop dat het zorgt voor meer aandacht voor andere takken van de veteranenzorg, zoals de onze”, stelt de oud-militair. Samen met compagnon Klaas Wit begon hij in 2013 de Compound in Assen, de eerste begeleid wonenlocatie voor veteranen met PTSS in het land.

Inmiddels begeleiden Vels, Wit en vier collega’s 25 mannen uit alle hoeken van het land op of vanuit Thuisbasis Veteranen op landgoed Oosterbroek tegenover het vliegveld in Eelde. Bijna allemaal kampen ‘de jongens’, zoals Vels ze steevast noemt, met PTSS. Zestien mannen wonen in één van de drie woonhuizen die de Thuisbasis op het landgoed in gebruik heeft. Acht anderen krijgen vanuit Eelde begeleiding.

Tolk

Behandelen doen ze niet, benadrukt Vels. De mannen die in Eelde wonen liepen bij het dienen van hun land zo’n kras op dat een gewoon leven leiden niet meer lukt. Het team staat de mannen elke dag bij en helpt ze bij het vinden van de juiste hulp. ,,Taal is daarbij echt heel belangrijk”, legt Vels uit. ,,Vaak lukt het de mannen niet hun verhaal te delen, terwijl ze het bij ons aan de koffie zó vertellen. Wij zijn dan een soort van tolk, waardoor andere partijen aan het werk kunnen.”

Veel bewoners zijn drugs- of alcoholverslaafd of hebben eerder geworsteld met verslaving. Vels en zijn team zien dat nadrukkelijk als oorzaak-gevolg en pakken ze daarom allebei aan. ,,Binnen de reguliere zorg is dat echt een no go, daar worden verslaving en traumagerelateerde problemen gescheiden gezien. Dan word je drie maanden naar een kliniek gestuurd, waar de blender maximaal door je hoofd gaat. En dan sta je weer voor je huis met je koffertje. Hoe dan verder?” Vels haalt zijn schouders op.

Rust in de keet

Vels en Wit hebben moeten vechten voor het bestaansrecht van de Thuisbasis. Bij de overname van zorgtaken door gemeenten in 2015 komt de voortzetting van de Compound, de voorloper van Thuisbasis Veteranen aan de Asser Stationsstraat, in gevaar. De Compound blijkt duidelijk te voorzien in een behoefte, waardoor de gemeente zich zorgen maakt over een aanzuigende werking. Een financieringsstop dreigt, maar wordt afgewend.

De overname door Zorggroep Perspectief in 2018 en de verhuizing naar Eelde zorgen uiteindelijk voor rust in de keet. Op het landgoed vindt de Thuisbasis ook echt een thuis. Gemeente, kerk en ondernemers laten op verschillende manieren zien dat ze de bewoners van de Thuisbasis een warm hart toedragen. ,,Dat is zo belangrijk, dat anderen zeggen: jullie hebben geprobeerd het verschil te maken ergens anders, laten wij het verschil maken hier.”

Afvoerputje tegen wil en dank

De doelgroep van de Thuisbasis is wat verder uitgebreid. Af en toe begeleiden ze ook ex-brandweer- of politiemensen. Het verschil tussen de organisaties blijkt niet zo groot. ,,De politie kent ook een strakke structuur en eenzelfde soort cultuur”, zegt Vels. Daarbinnen past werkgerelateerd trauma nog altijd niet. ,,Een agent vertelde collega’s dat hij kampte met PTSS. De reactie? Jankbal, we maken allemaal heftige dingen mee. Daar schrok ik van.”

Hoe wrang ook, het bewijst het bestaansrecht van de Thuisbasis. Als het aan Vels ligt kunnen beschadigde ex-geüniformeerden over tien jaar overal in het land terecht op plekken als de zijne en is het zorgsysteem beter ingericht op de problematiek van zijn cliënten. ,,Ik hoop dat er meer veteranen op plekken in het behandelwezen terechtkomen. Dat is zo belangrijk. We spreken elkaars taal”, zegt Vels.

Zelf werkt hij aan verblijfmogelijkheden voor ná de Thuisbasis. ,,We zijn nu een beetje een afvoerputje, omdat er niks anders is. We zoeken naar alternatieve woonvormen, bijvoorbeeld appartementen met hulp in de buurt voor mensen die bij ons uitstromen. We voeren daarover verkennende gesprekken.”

menu