Oorwurm ‘Zuidoost-Drent’: iedereen zingt op het laatst mee

Het is zo’n liedje dat maar in je hoofd blijft hangen: Zuidoost-Drent van Jaap Lamfers. Zeker als het twee uur lang achter elkaar wordt gespeeld, zaterdagmiddag op de Emmer stadsvloer.

,,Het is echt zo’n oorwurm’’, zegt dirigent Jan Jager van De Bazuin uit Schoonebeek. ,,Let maar op, de rest van de dag blijft dit lied in je hoofd zitten.’’ Zijn muziekvereniging heeft net een jazzy uitvoering van het nummer gebracht. ,,Heel bijzonder om dit te doen. Het was een beetje krap qua tijd, maar ik ben blij met de funky wijze waarop we het hebben gespeeld.’’

Even verderop staat Popkoor Emmen klaar om zijn uitvoering te geven van Zuidoost-Drent. Want dat is de grap van dit muzikale lint: ieder bandje of koor geeft een eigen draai aan het nummer. ,,Ge-wel-dig’’, juicht Lamfers als hij van het ene optreden naar het andere loopt, met in zijn kielzog enkele tientallen toeschouwers. ,,Iedere keer hoor ik weer iets anders.’’ Maar met een grote gemeenschappelijke factor: de trots om uit Zuidoost-Drenthe te komen - motto van het lied - draagt iedereen vol overgave uit.

Qua planning had het allemaal veel beter gekund: net op het moment dat de muzikale estafette begint, komen de eerste druppels naar beneden. En het is jammer dat zo’n bijzonder initiatief om 12 uur van start gaat, in plaats van in de drukte van het winkelend publiek ergens halverwege de middag.

Maar de piraten van De Stormvogels malen er niet om, evenals hun toeschouwers. Het enthousiasme van dirigent Joke Riesebos-Van Tent werkt aanstekelijk: niet alleen de koorleden zingen uit volle borst, ook het publiek komt er steeds beter in. ,,Ik had er eerst een rock-’n-rollversie van gemaakt, maar dat pakte niet goed uit. Ik moet een beetje aan de leeftijd van de koorleden denken. Zestig-, zeventigplus, nou dan weet je het wel’’, lacht ze.

De jongens van Operation GTFO zijn al net zo enthousiast. Die polonaise voor hun neus; dat zullen ze niet hebben bedacht toen ze de band onlangs begonnen. Maar dat dubbele applaus smaakt naar meer.

In de muziekkoepel roemen Coevordenaren Hilde Kroeze, haar vader Gerard en Richard Nijstad allerlei Zuidoost-Drenten in hun herschreven versie. Don Diablo, Karsten Kroon, Daniël Lohues; ze komen allemaal voorbij. ,,Mijn buurman had er ook wel in gewild’’, grapt Lamfers. Hilde Kroeze: ,,Man, wat was ik zenuwachtig. Normaal gesproken zing ik nooit Nederlandstalig.’’ Ook het carillon doet mee, met daarbij de verzekering dat het lied nog in lengte van jaren in Emmen te horen is. Een hardnekkige oorwurm, zeg maar.

Het muzieklint is een van de activiteiten ter afsluiting van Emmen als culturele gemeente van Drenthe. In twee jaar tijd zijn er meer dan honderd kunstzinnige evenementen geweest. Tynaarlo neemt het stokje over.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.