Oud-commando's Will Vegt (links) en Huib Nijholt ontmoeten elkaar na 51 jaar in Rolde.

Oud-commando's zien elkaar na 51 jaar terug: 'Ik moest even slikken en kreeg kippenvel'

Oud-commando's Will Vegt (links) en Huib Nijholt ontmoeten elkaar na 51 jaar in Rolde. foto: Sander Vegt

Oud-commando’s Will Vegt (71) en Huib Nijholt (75) hebben elkaar ruim een halve eeuw niet gezien, sinds 10 oktober 1969 om precies te zijn. Op die dag haalden ze samen hun groene baret. Puur toeval bracht de twee weer bij elkaar, net voor kerst.

,,Ik ben vrij snel de dienst uitgegaan, maar Huib heeft het nog geschopt tot sergeant en is instructeur geworden bij het Korps Commandotroepen”, vertelt Vegt. ,,Later toen we hem probeerden te vinden voor een reünie, kon niemand achterhalen waar hij gebleven was.”

Stom toeval brengt de twee oud-commando’s weer bij elkaar. ,,Als zijn vrouw niet verteld had over Roosendaal, dan had ik hem waarschijnlijk nooit teruggevonden”, aldus Vegt die in Assen werkt als tandprotheticus.

Blindelings vertrouwen

Broederschap wordt binnen geen enkele legereenheid zo sterk gevoeld als bij het Korps Commando Troepen, omdat de zogenaamde special forces blindelings op elkaar vertrouwen tijdens hun vaak gevaarlijke opdrachten.

De groene baret die je na het succesvol afronden van de loodzware opleiding krijgt, staat daar symbool voor. ,,Er is zelfs een restaurant waar je op vertoon van je groene baret gratis kunt eten. De eigenaar is namelijk ook een oud-commando.”

Begin december meldt een nieuwe cliënt zich bij de praktijk, een vrouw uit Rolde. ,,Na een intakegesprek bleek dat zij was geboren in de provincie Groningen, maar ze vertelde mij dat ze overal al had gewoond, Usquert, Wagenborgen en Roosendaal”, vertelt Vegt.
Als hij de plaatsnaam Roosendaal hoort vraagt hij door, want dat is al sinds jaar en dag het hoofdkwartier van het Korps Commando Troepen (KCT). ,,Ik moest even slikken en kreeg kippenvel toen ze me vertelde dat ze vrouw van sergeant Huib Nijholt was”, aldus Will.

Alzheimer

Al snel volgt een ontmoeting, maar de situatie is totaal anders dan in 1969. Nijholt lijdt aan alzheimer en afasie. Hij verblijft in een zorginstelling in Rolde. ,,Het weerzien was emotioneel. Ik had een fotoboek bij me van onze tijd bij het KCT en daar kon hij zich bijna alles nog van herinneren. Alleen die afasie maakte het erg moeilijk, praten lukte hem bijna niet meer.”

Ook voor Alie Nijholt, de vrouw van Huib, is de ontmoeting een emotioneel moment. ,,Ik heb hem de laatste tijd niet zo vaak zien lachen. Ik vond dat heel fijn. Hij heeft er heel veel plezier aan beleefd. Je kunt hem niet meer verstaan, maar je kon aan zijn manier van lachen zien dat hij er veel van begreep.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu