Klein gebouwtje, grote heibel. Een replica van een prehistorisch graanschuurtje is inzet van een vete tussen ontwerpster Veronica Veen en het Hunebedcentrum.

Een desolate aanblik is het, de verkommerde graanspieker tegen het decor van gebouwen van vergane glorie. Het staat aan de rand van het gebied Strijkijzer bij Borger. Ooit voorbestemd als toeristische trekpleister, maar inmiddels in afwachting van een heel ander soort vreemdelingenverkeer: asielzoekers.

Vlammende ruzie

Deze replica van een prehistorisch graanschuurtje is al meer dan tien jaar inzet van een vlammende ruzie tussen antropologe Veronica Veen en het Hunebedcentrum. Die laait in volle hevigheid op nu Veen in een artikel 12 procedure het Borger museum beschuldigt van het doen van valse aangifte.

Wint ze, dan daagt ze het centrum voor de rechter, wegens financiële schade en laster. Een oude vete die draait om een replica van een graanschuurtje uit de Trechterbekercultuur, laait daarmee in volle hevigheid op. Onder de bezielende leiding van antropologe Veen (64) werkten in 2002 zo’n dertig man uit het hele land aan de bouw van het uit houten palen, leem en riet opgetrokken gebouwtje. De bouw maakte deel uit van een project waarvoor de (destijds) cultuurgemeente Borger-Odoorn een subsidie van 6800 euro beschikbaar stelde.

Onwaardige plek

De spieker werd geplaatst op het terrein van het Hunebedcentrum. De directie joeg Veen in de gordijnen door de spieker te verplaatsen naar de parkeerplaats bij het centrum. Veen is er nog woest over. ,,Een onwaardige plek. Kinderen klommen er in, trokken het riet van het dak naar beneden en een balk verschoof door de verplaatsing’’, zegt Veen. In de nacht van 15 augustus 2012 liet ze het weghalen en naar het Ermerstrand brengen.

'Juridisch gezien ben ik nog steeds een dievegge'

Het Hunebedcentrum deed aangifte van diefstal tegen Veen. Volkomen misplaatst, zegt ze. ,,Want bij het Hunebedcentrum wisten ze dondersgoed dat ik de eigenares van de graanspieker was. Tot overmaat van ramp liet het hele apparaat van autoriteiten zich meesleuren in de onverkwikkelijke Krimi die de heren van het Hunebedcentrum opvoerden. Die aangifte is idioot en misdadig. Juridisch gezien ben ik nog steeds een dievegge. ‘’

De spieker werd op het Ermerstrand in beslag genomen, op een dieplader getakeld en in Borger op de plek gezet waar het nog steeds staat. Dat had nooit gemogen, vindt Veen nog steeds. ,,Ze hadden mij meteen moeten horen in plaats van het in beslag nemen, terughalen naar Borger en stallen bij een partij die geen eigenaar is.’’

Old boys network

Drie klaagschriften, drie aangiftes, drie rechtszaken en een zaak bij de Ombudsman hebben haar echter geen steek verder geholpen in haar strijd. Politie, OM en justitie spelen volgens haar onder één hoedje om de affaire in de doofpot te stoppen. ,,Het is één groot old boys network. De hogeschool van manipulatie, verdraaiing en protectie’’, zegt ze. Waarom nu wél kans van slagen ziet in weer een artikel 12 procedure?

,,Wij beschikken nu over klinkklare bewijzen: acht brieven en documenten waaruit blijkt dat de spieker van mij is. Er zit ook een door directeur Hein Klompmaker ondertekende brief bij waarin duidelijk wordt dat het Hunebedcentrum de spieker wilde kopen.’’ De artikel 12 procedure moet de opmaat worden van een rechtszaak, waarin Veen het Hunebedcentrum aansprakelijk stelt voor zowel materiële als immateriële schade. ,,Aan de spieker is voor minstens 10.000 euro schade aangericht. Het is verzakt en verloederd. En vanwege de roddelcampagnes die het Hunebedcentrum tegen mij heeft opgezet, is mijn goede naam aangetast. Ik word met de nek aangekeken door archeologen.’’

,,Het sop is de kool niet waard”

Directeur Hein Klompmaker reageert stoïcijns op het nieuws dat Veronica Veen een artikel 12 procedure start tegen het Hunebedcentrum wegens valse aangifte. ,,Dat moet ze vooral doen’’, schampert hij.

Volgens Klompmaker doet het er niet toe wie daadwerkelijk eigenaar van de graanspieker was op het moment dat die werd ontvreemd. ,,Feitelijk doet het niet terzake wie de eigenaar was. Los daarvan: als je eigenaar bent, haal je het toch niet bij nacht en ontij weg? Iemand moest het weggehaald hebben. Daarom hebben wij aangifte gedaan van diefstal. Als zij de zaak weer wil oprakelen, moet ze dat vooral doen. Maar het sop is de kool niet waard. Zo’n spannend ding is het nou ook weer niet.’’

Spieker is blok aan been gemeente

De graanspieker op het terrein waar eind dit jaar de eerste asielzoekers worden verwelkomd, is een blok aan het been van gemeente Borger-Odoorn.

Een nieuwe verhuizing van het gebouwtje lijkt met de komst van het azc onvermijdelijk. De vraag is dan: Wie gaat dat betalen? En waar moet de graanspieker staan? Veronica Veen voelt zich niet geroepen. ,,De spieker is er niet door mij gekomen. In 2014 klopte de gemeente ook al bij me aan, maar ze moeten niet bij mij zijn. Het is toch niet mijn schuld dat die spieker daar staat?’’

Tegen wil en dank raakte de gemeente in 2014 betrokken bij de affaire. De politie gaf de graanspieker vrij en het Hunebedcentrum wenste er geen aanspraak meer op te maken. Woordvoerder Peter Beukers: ,,Er is toen over en weer wat correspondentie geweest over het eigenaarschap, waarna mevrouw Veen een aantal weken de tijd kreeg om de graanspieker op te halen. Als ze dat niet zou doen, zouden we er als gemeente zelf over beschikken. Ze heeft daarop aangegeven dat ze wel de eigenaar is, maar dat er in haar ogen nog altijd geen uitsluitsel is over wie welke verantwoordelijkheid draagt. In aanloop naar de komst van het azc zullen we opnieuw bekijken wat we met de graanspieker gaan doen.’’

loading
Veronica Veen bij de Graanspieker. ,,Het is één groot old boys network. De hogeschool van manipulatie, verdraaiing en protectie’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
Gevlucht