Het Piratenfestival op archiefbeeld. FOTO ARCHIEF JAN ANNINGA

Paarden weg, leve het feest

Het Piratenfestival op archiefbeeld. FOTO ARCHIEF JAN ANNINGA

6500 mensen. Op dat hele kleine stukje Borger. Die laten elkaar in hun waarde op het Mega Piratenfestival. Alwin Krans is niet anders gewend. Elf jaar al.

Mezingspektakel

3 hectare van zijn grond vormen het decor voor het grote meezingspektakel. Zaterdagavond is het weer zover. Krans (38) vreest niet, maar verheugt zich vooral. ,,Het is iets om elk jaar naar uit te kijken.’’ Hoge hekken, zwart doek. Als ware het een plaats delict voor een drievoudige moord, zo is zijn woning aan de N374 tussen Borger en Buinen ingekapseld.

Grondeigenaar

Geen grondeigenaar die zo’n lange historie heeft met het Mega Piratenfestival als Krans. Volgens hem is er zelden narigheid. ,,Er houden wel veertig, vijftig man toezicht volgens het principe zero tolerance .’’ Krans ervaart geen lasten, maar uitsluitend lusten van het feest. Zijn tien paarden schieten er niet van in de stress. ,,Paarden zijn gewoontedieren die er elk jaar snel aan gewend zijn.’’

Vanaf het moment dat de grote tent wordt opgebouwd, raken zijn kinderen Roos (10) en Lucien (6) volledig in de ban. Zaterdagavond is het hele gezin Krans van de partij. Echtgenote July greep vorig jaar de kans om zich met idool Roy Donders tussen de paarden te laten fotograferen met beide handen aan.

Geen liefhebber

Krans runt zelf een familiebedrijf dat tekstwagens levert om het verkeer te waarschuwen voor bijzondere situaties. Hij zag in het Piratenfestival snel een nieuwe uitdaging. ,,In mijn achterhoofd speelde de gedachte: ‘Goh, het zou wel leuk zijn als er een scherm buiten de tent was waarop mensen kunnen zien wat er binnen gebeurt.’ In 2010 ben ik begonnen. Nu staat er op elk festival een scherm van 12 vierkante meter.’’

Een liefhebber van piratenmuziek is Krans niet echt. ,,In de auto zet ik die muziek niet op, maar op een feestje wordt iedereen snel vrolijk.’’ Met een brok in de keel haalt hij zijn kippenvelmoment voor de geest. ,,In 2008 overleed Dick Oosting, de voormalige manager van Jannes. Oosting stalde zijn paarden bij mij. Bij zijn afscheid werd Adio Amore gedraaid. Toen Jannes het in 2009 hier zong, klonk gejuich dat minutenlang aanhield. Een emotioneel moment dat me altijd bijblijft.’’

menu