Als kind volgde hij de lokale politiek in zijn woonplaats Dalen en maakte hij verkiezingskrantjes. En hoewel hij op de mavo in Oosterhesselen vooral lol maakte met zijn vrienden en van leren niet veel terechtkwam, is Peter Snijders in zijn carrière – sinds september 2019 is hij burgemeester van Zwolle - heel gedreven. ,,Ambitie vind ik heel belangrijk. Mensen geven vaak maar half gas, terwijl ze veel meer kunnen.”

Meer mensen bereiken en ontmoeten. Dat heeft Peter Snijders zich tot doel gesteld voor 2021, omdat het er vorig jaar door de corona-uitbraak veel te weinig van gekomen is. De geboren en getogen Dalenaar was in maart 2020 net een half jaar burgemeester van Zwolle toen het virus alles veranderde.

Om maar meteen een begin te maken, bedacht hij met collega’s een opvallend alternatief voor de nieuwjaarsrede die de burgemeester in Zwolle normaal gesproken in theater De Spiegel houdt. ,,Daar komen duizend gasten, maar ik wilde meer Zwollenaren bereiken. Het is best lastig, zeker in deze coronatijd, om echt contact te maken met de mensen in de wijken.”

Het is een video geworden. Een 10 minuten durende clip met beelden van en een verhaal over Zwolle. Over inwoners, ondernemers, sport en cultuur. Onder de beelden is de stem van Snijders te horen, die een tekst voordraagt. ,,Iedereen kan de video op internet bekijken. Trots zijn op Zwolle, daar draait het om.”

De staat van Zwolle
Blauwdruk van de tijd
Waar we wonen, werken, leven
Stad van jou, stad van mij
Daar maken wij ons verhaal
En bouwen aan de toekomst
Zo maken we ons wij.

Liberale inslag

Zijn burgemeesterscarrière gaat als een speer. Nadat Snijders (54) in 2007 in De Wolden werd beëdigd, volgde vier jaar later Hardenberg en acht jaar daarna de Overijsselse hoofdstad. Desondanks is hij nog net zo nuchter als toen hij in 2005 begon als wethouder in zijn ‘eigen’ gemeente Coevorden. ,,Ik heb wel geleerd dat je nooit moet vergeten waar je vandaan komt”, zegt hij tijdens een gesprek aan de keukentafel ‘op Holthone’.

Hoewel hij met zijn gezin officieel in de binnenstad van Zwolle woont, hebben ze ook het huis in de gemeente Hardenberg nog. ,,We zijn hier ooit gaan wonen, zodat de kinderen in Coevorden naar school konden. En het is ook vlakbij Dalen. Dat blijft toch trekken, hè.”

Dalen. Hij denkt dat hij zijn liberale inslag – Snijders is al heel lang lid van de VVD - daar heeft meegekregen. ,,Mijn ouders waren niet zo met politiek bezig, maar Dalen was en is een heel liberaal dorp. Vroeger had je elkaar nodig, je moest het samen doen. Naoberschap was belangrijk. Al heel vroeg had Dalen het Wederkerig Hulpbetoon, een vereniging van wat meer bemiddelde mensen die plaatsgenoten hielpen, die het wat minder hadden. Pas later ben ik me gaan realiseren hoe bijzonder dat was. Daar liggen mijn roots en ik ben er trots op.”

Zijn vroegere buurman Ivo Opstelten, destijds burgemeester van Dalen, is ook belangrijk voor hem geweest. ,,Ik vond het heel interessant wat hij deed en hoe het werkte in een gemeenteraad. Als kind maakte ik verkiezingskrantjes. Ik had ook al heel jong een bureau. Dat vond ik mooi.”

Hij glimlacht. ,,Ik ben ook jarenlang heel actief geweest bij het Wereld Natuur Fonds. Daar moeten ze in Zwolle, vooral bij GroenLinks, nog wel eens om lachen. Die denken: de VVD staat vooral voor meer asfalt. Maar dat is dus niet zo. Gelukkig is de koers van de partij genuanceerder geworden op dat gebied.”

Hand in hand met Ivo Opstelten

Zijn vrouw Geeke laat een paar kinderfoto’s zien. Snijders met vriendjes naast een jonge Ivo Opstelten. Snijders op een verjaardagsfeestje. ,,Dit is Peter en dat ben ik”, wijst ze. Haar ogen glimmen. Buurkinderen waren ze. ,,Peter was er één van de elektrozaak en ik één van de garage. Ik weet nog dat we als kinderen eens een modeshow moesten lopen voor een plaatselijke wolwinkel en dat ik Peters hand moest vasthouden. Heel spannend vond ik dat.”

Snijders lacht hardop als hij terugdenkt aan zijn middelbare schooltijd. De mavo in Oosterhesselen. ,,Daar heb ik veel geleerd, maar weinig cognitiefs. Al mijn vrienden gingen er naartoe en we hadden veel lol. Eén van de leraren kwam een keer bij mijn ouders op bezoek. ‘Ze doen helemaal niks, die jongens. Maar ze doen ook niks verkeerd. Het zijn goede jongens, maar ze moesten eens wat gaan leren’, zei hij.”

Thuis kon veel, hij komt uit een warm gezin. ,,Gezelligheid en gastvrijheid stonden voorop. Nadat mijn opa van moeders kant was overleden, woonde opoe bij ons in. Kwam ik ’s nachts laat en niet meer helemaal nuchter terug van discotheek Arizona in Nieuw-Amsterdam, stond zij mij in haar witte gewaad op te wachten bij de achterdeur. Oh mèèèn, dacht ik dan.”

Die vrienden, met wie hij nog altijd bevriend is, zijn in september 2019 ook bij zijn installatie in Zwolle. Grote afwezige is zijn moeder. Ze overlijdt een paar dagen daarvoor. ,,De dag na de installatie was haar uitvaart. Zwolle was heel meewerkend. Ik mocht zeggen hoe ik het hebben wilde. Als ik de hele installatie wilde uitstellen, kon dat ook.” Na overleg met zijn vader en broer besluit hij het door te laten gaan. „Ik kon het op dat moment voor mezelf een plek geven, was niet bang om overvallen te worden door emoties. Een beetje Drent loopt ook niet al te veel met zijn emoties te koop. Daar heb ik mijn eigen momenten voor. Als ik in de auto rij of even op de fiets zit.”

Hij heeft zich vooral crimefighter gevoeld

In Zwolle staat hij inmiddels te boek als crimefighter. Meteen in het eerste weekend na zijn benoeming is het mis: een liquidatiepoging in de nieuwbouwwijk Stadshagen, waarbij met een automatisch wapen wordt geschoten. ,,De volgende ochtend, toen ik met vrienden aan het mountainbiken was, belde de officier van justitie. ‘Het is beter dat je nu deze kant op komt, want dit is heel groot’, zei ze. We reden net bij Nieuw-Amsterdam. ‘Ah joh, je kunt eerst nog wel even meefietsen’, zei de rest van de groep, maar mijn gevoel zei dat het helemaal niet goed was.”

De hele dag is Snijders vervolgens in de kinderrijke wijk, waar hij met geschrokken bewoners praat. ,,Er waren verschillende huizen doorzeefd. In één huis stond de bank precies in de baan van een kogel. Echt een wonder dat daar niemand gewond is geraakt.” Nog dezelfde dag gaat hij met politie en justitie om tafel. ,,Dit geweld was onacceptabel en moest aangepakt worden. De politiechef waarschuwde dat het eerst wel erger zou worden als we harder zouden gaan optreden. Hij kreeg gelijk. Er volgden ook meer schietpartijen. Ik werd vaak ’s nachts gebeld als er weer wat was gebeurd. Op een gegeven slaap je er zelfs lichter door, omdat je weet dat elk moment de telefoon kan gaan.”

loading

De hardere aanpak wordt mogelijk gemaakt doordat Zwolle er, op aandringen van Snijders, veel politiemensen bij krijgt. Met de arrestatie van een aantal criminelen is de rust grotendeels teruggekeerd. Als hij na zijn eerste honderd dagen als burgemeester een evaluatiegesprek met een aantal raadsleden heeft, realiseert Snijders zich dat hij zich vooral crimefighter heeft gevoeld. ,,Terwijl ik was gekomen met de opdracht de stad en de regio verder te ontwikkelen. Zwolle wil groeien van 130.000 naar 160.000 inwoners. Er is veel behoefte om er te komen wonen en werken. Veiligheid was niet zo’n groot thema, dat werd het opeens.”

Net als economie is openbare orde en veiligheid wel één van zijn specialisaties. ,,Ik heb een zwaailampsyndroom. Politie en brandweer heb ik altijd interessant gevonden. Ik ben mijn loopbaan ook begonnen op het ministerie van Binnenlandse Zaken op de afdeling politie.” Tegelijkertijd is crimefighter een rol die hij niet graag heeft. ,,Het is een kwestie van de balans zoeken. Soms moet je wel ingrijpen. Sommige criminelen konden in Zwolle gewoon hun gang gaan. Daar hebben we een streep getrokken. Tot hier en niet verder.”

Hij maakt ook gebruik van zijn bevoegdheid om woningen waar drugs of wapens worden gevonden te sluiten. ,,,Vanuit Hardenberg had ik daar ervaring mee en die kwam in Zwolle goed van pas. Je doet zoiets niet als straf, maar om de situatie, de rust, te herstellen. Soms heb je te maken met gezinnen met kinderen. In zo’n situatie wordt ook jeugdzorg ingeschakeld. Ik zeg altijd: Met de ene hand moet je straffen om te laten zien dat je optreedt, maar de andere moet je uitsteken om hulp te bieden.”

‘Alles eruit halen wat erin zit’

,,In Hardenberg was veel dynamiek op economisch gebied. Althans, dat dacht ik. Totdat ik in Zwolle kwam werken. Ik ben nu ook voorzitter van de Regio Zwolle, een economisch samenwerkingsverband van 22 gemeenten, waaronder ook Hardenberg, De Wolden, Meppel, Hoogeveen en Westerveld. Alle onderwijsinstellingen en het bedrijfsleven in het gebied doen ook mee. Doel is als regio economisch sterker te worden en na Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven de vierde economische topregio van Nederland te worden.”

,,Zwolle trok me omdat de bestuurscultuur in deze regio er één is waarbij ik me heel senang voel. Net als in Drenthe is Naoberschap erg belangrijk, maar de gemeente, en ook de regio, heeft ook veel ambitie. Misschien is het wat on-Drents, maar dat vind ik heel belangrijk. Ik mis het in Drenthe soms. Daar hoor je nog wel eens: ‘Ah joh, het is toch goed zo? Waorum zuw gekker doen? ’” Tegen die houding heeft Snijders zich altijd verzet. ,,Ik wil alles eruit halen wat erin zit. Je kunt veel meer dan je denkt, heb ik in mijn militaire-dienstperiode geleerd. Mensen geven vaak maar half gas, terwijl ze veel meer kunnen.

Met de komst van de coronamaatregelen is zijn rol als burgemeester enorm veranderd. ,,Er is veel meer nadruk komen te liggen op het voorzitterschap van de Veiligheidsregio IJsselland. ,,Ik ben best trots op onze aanpak van het afgelopen jaar. Als het nodig was om in te grijpen dan deden we dat in het gezamenlijk burgemeestersoverleg, maar we hebben ook altijd gekeken of er nog ruimte was om dingen toe te laten, zoals het openhouden van theaters, met een ontheffing. Mensen moeten ook een beetje lucht hebben.”

Zelf is hij graag buiten als hij wil ontspannen. ,,Ik kom nog veel in Drenthe. Bij mijn 93-jarige vader bijvoorbeeld, maar ik fiets er ook graag. Verder ben ik graag hier in de tuin bezig. Grasmaaien op mijn zitmaaier is echt ontspanning voor me.”

Burgemeester of niet, hij blijft graag laagdrempelig. ,,Maar ik merk wel dat dat lastiger wordt in Zwolle nu er zoveel op me afkomt. Ik moet er ook aan wennen dat mensen soms tegen me opkijken. Daar houd ik helemaal niet van. In mijn eerste anderhalf jaar is er ongelooflijk veel gebeurd. ik heb veel gas moeten geven vanwege corona en de toename aan criminaliteit. Voor dit jaar hoop ik dat ik weer meer mensen fysiek kan ontmoeten en wat meer de rol van burgervader op me kan nemen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe