Reyhan Horasan, raadslid voor de PvdA in Emmen, moest onderduiken na een ernstige bedreiging: ,,Wat zou het fijn zijn op een dag te weten wie die mail verstuurde."

PvdA-raadslid in Emmen dook onder na bedreiging: 'In wat voor verschrikkelijke film waren wij beland?'

Reyhan Horasan, raadslid voor de PvdA in Emmen, moest onderduiken na een ernstige bedreiging: ,,Wat zou het fijn zijn op een dag te weten wie die mail verstuurde." Foto: Marcel Jurian de Jong

Opeens je huis moeten verlaten omdat je je leven volgens de politie niet zeker bent. Het overkwam het Emmer PvdA-raadslid Reyhan Horasan dit jaar. Nog altijd is onduidelijk wie haar en haar gezin bedreigde. Even griezelig als gekmakend. Voor het eerst doet ze haar verhaal.

Emmen, zaterdagavond 22 augustus. Reyhan Horasan kijkt met haar 15-jarige dochter naar een politieserie op televisie. Het is al laat, kwart over elf. Opeens gaat de bel. De Emmense en haar dochter kijken elkaar aan. Horasan vertrouwt het niet helemaal, maar doet toch open. Op de stoep staat een man die zegt dat hij van de politie is. De schrik slaat Horasan om het hart. Als er op dit tijdstip een politieman voor de deur staat, dan moet er iets ergs met de familie zijn gebeurd. Nadat de man zich heeft gelegitimeerd, laat Horasan hem binnen.

Al snel blijkt dat de familie ongedeerd is. Maar reden voor opluchting is er allerminst. Bij de meldkamer van de politie is die avond een onheilspellende mail binnengekomen. ,,Daarin stond dat er op ons adres landverraders wonen. Wij zouden worden gegijzeld en doodgeschoten. De politie hoefde er niet meer heen te gaan, want het was al te laat’’, zegt Horasan. De mail was, zo viel althans te lezen, geschreven door een Turkse nationalist. ,,De politie had daarna meteen onderzoek gedaan naar mijn achtergrond en concludeerde dat er sprake was van groot gevaar.’’

Onderduikadres

Even later zitten Horasan en haar dochter achter in een politieauto. In het pikkedonker, op weg naar een voor hen onbekend huis dat de politie heeft uitgekozen. ,,We moesten zo snel mogelijk weg, want volgens de politie kon zij onze veiligheid niet garanderen. Mijn dochter en ik keken elkaar aan. Wie zou ons wat aan willen doen en waarom? We hadden werkelijk geen idee. Burgemeester Eric van Oosterhout was ook al op de hoogte. Hij stuurde mij een appje. Als hij iets voor ons kon doen, moesten we hem meteen bellen. Terwijl ik uit het raam van die auto keek, dacht ik: ‘Holy shit, in wat voor verschrikkelijke film zijn wij beland?’’

Inmiddels is het drie maanden later. Reyhan Horasan is allang weer thuis. Na drie dagen in een onbekend huis te hebben gezeten, ging ze met haar dochter terug naar haar eigen woning. ,,De politie vond het snel, maar ik wilde hoe dan ook terug. Ik merkte dat mijn dochter daar onrustig werd en zelf had ik het gevoel dat we ook veiliger waren in een voor ons vertrouwde omgeving.’’

Haar buurt werd door de politie extra scherp in de gaten gehouden en Horasan kreeg een apparaatje om haar nek waarmee zij te allen tijde de politie kon waarschuwen. Het bleef stil, er kwamen geen bedreigingen meer binnen.

‘Enorme impact’

Maar dat betekende allerminst dat het ‘oude normaal’ snel terugkeerde in huize Horasan. ,,De impact van die bedreiging was echt enorm. Vooral omdat we niet wisten wie ons zoiets verschrikkelijks aan zou willen doen en waarom.’’

Horasan is geboren en getogen in Emmen en is van Turkse komaf. Ze werkt voor het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) in het asielzoekerscentrum in Emmen en is daarnaast sinds 2018 PvdA-raadslid. Haar man, die ten tijde van de bedreiging even in Turkije was, is lasser. ,,We hebben met niemand ruzie. En hetzelfde geldt voor onze twee dochters van 21 en 15. De oudste woont op zichzelf, maar zegt ook geen vijanden te hebben.’’

Nog altijd is niet duidelijk wie de bedreigingen uitte. ,,Er stond een naam bij die mail, maar die lijkt te zijn verzonnen. En degene die het heeft verstuurd, heeft het zo gedaan dat het IP-adres op een of andere manier niet valt te traceren.’’

Zelf denkt Horasan dat zij degene is die blijkbaar iemand kwaad heeft gemaakt. ,,Van ons gezin treed ik het meest naar buiten. In het verleden heb ik met enkele kritische ingezonden brieven over Turkije in de krant gestaan en voor mijn werk voer ik wel eens gesprekken die niet zo leuk zijn. Maar die brieven zijn van enkele jaren geleden en die gesprekken op het azc hebben niets met Turkije te maken. En degene die de mail stuurde, zette erin dat hij een Turkse nationalist was.’’

‘Het voelde als spijbelen’

Na de bedreiging werkte Horasan drie weken niet. Daar was ze simpelweg niet toe in staat. Ook het raadswerk liet ze liggen. ,,Ik wilde wel, maar kon me totaal niet concentreren. Las ik stukken, dan nam ik niet of nauwelijks informatie in me op. Het voelde naar om thuis te zitten. Vrijwel niemand wist waarom ik dat deed. Het voelde als spijbelen. Ik had ook het gevoel dat iedereen zag dat er iets met mij aan de hand was.’’

Vol lof is ze over de politie, haar werkgever en burgemeester Eric van Oosterhout, die wel van de hoed en de rand wisten. ,,Zij toonden zich op allerlei manieren zorgzaam en betrokken. Het COA regelde psychische hulp en Eric en de politie zochten heel vaak contact en kwamen ook bij mij thuis.’’

Horasan kreeg het advies om de tijd te nemen om het allemaal goed te verwerken. Ze heeft het gevoel dat ze daarmee op de goede weg is. Ze werkt halve dagen en wil binnenkort ook haar werk als raadslid weer oppakken. Met haar man en kinderen gaat het naar omstandigheden goed.

Bang is Horasan niet meer, wel super oplettend. ,,Wat er in ieder geval is geprobeerd, is om mij enorm uit balans te brengen. Dat is heel goed gelukt, ik kan niet anders zeggen. Ik geloof ook niet dat het echt een Turkse nationalist was. Maar hoe dan ook, dit laat ik mijn verdere leven niet bepalen. Dit verdien ik niet en ik wil zonder deze ballast verder. En dat gaat ook gebeuren. Maar wat zou het fijn zijn om op een dag te weten wie die mail heeft verstuurd en waarom. Dan kan het boek helemaal dicht.’’

menu