Gezonde passagiers van de Zaandam werden overgeheveld naar de Rotterdam, onder wie de stellen uit Borger.

Bevriende stellen uit Borger voor de Amerikaanse kust gevangen op cruiseschip Rotterdam. Quarantaine in een gouden kooi

Gezonde passagiers van de Zaandam werden overgeheveld naar de Rotterdam, onder wie de stellen uit Borger. Foto: AFP

Hun hut met balkon straalt het toppunt van glamour en luxe uit, maar voelt als een gevangenis. Twee bevriende stellen uit Borger zitten al 20 dagen vast op een cruiseschip zonder dat ze aan land mogen.

Hun bewegingsvrijheid werd kleiner en kleiner. Sinds zaterdag, toen ze met nog 793 andere passagiers werden overgeheveld van het cruiseschip Zaandam op zusterschip MS Rotterdam, zitten ze gevangen in hun hut. Driemaal daags klopt de ‘cipier’ op de deur: aan de andere kant staat dan een dienblad klaar. Eten wat de pot schaft. Heel andere koek dan de buffetten waaruit het lastig kiezen was.

‘Ik ben er zat en misselijk van’

,,Soms denk je bah, dit zou ik nooit hebben gekozen”, zucht Wilma Hoedeman (58). Met haar man Peter (65) en het bevriende echtpaar Rika (71) en Lukas Weitering (73) wacht ze met smart op het bevrijdende moment dat het schip toestemming krijgt aan te meren in Florida. Zolang de autoriteiten de boot afhouden, is cruiseschip Rotterdam een drijvend Alcatraz. Gouverneur Ron DeSantis van Florida spreekt van een ‘groot, groot probleem’.

,,De lol is eraf. Ik ben er helemaal zat en misselijk van”, verzucht Wilma Hoedeman. Waar zij vooraf zo voor vreesde, werd bewaarheid. Een jaar geleden, toen beide bevriende stellen deze droomreis boekten, had niemand nog van het coronavirus gehoord. Maar naarmate corona is uitgegroeid tot een probleem dat de hele wereld lamlegt, verging Hoedeman de lust om aan deze onderneming te beginnen.

loading

Met argusogen volgde ze hoe de Westerdam, dat ook van de Holland America Line is, wekenlang ronddobberde op de Zuid-Chinese Zee. Noch in de Filippijnen, noch in Taiwan, Japan en Thailand was dat schip welkom nadat een passagier besmet bleek met het coronavirus, totdat er uiteindelijk in Cambodja een einde kwam aan de nachtmerrie. Het schrikbeeld van zo’n reis stond Hoedeman helder voor ogen.

Annuleren kon niet meer

,,Ik wilde niets liever dan annuleren. Dat heb ik ook geprobeerd, maar volgens de HAL was er geen reden toe. We besloten het er maar op te wagen, maar vanaf het begin voelde ik me niet op mijn gemak in de theaterzaal, de lift en het restaurant. Je zit met zó veel mensen zó dicht op elkaar...”

Het is 7 maart als de Zaandam de haven van Buenos Aires uit vaart. Met aan boord 1.242 passagiers. Twintig hebben een Nederlands paspoort onder wie de families Hoedeman en Weitering. Beide stellen zijn bekend in de Borgerder ondernemerswereld. Weitering was jarenlang eigenaar van de Blokker en geniet van zijn pensioen, Hoedeman is een van de initiatiefnemers die het oude gemeentehuis van Borger omtoveren in Hunebedcity, een werkplek voor tientallen mensen met een verstandelijke beperking.

loading

De eerste dagen verloopt hun droomreis nog volgens het boekje. De tussenstop op de Falklandeilanden is een hoogtepunt. ,,We hebben ontzettend veel pinguïns gezien.” De tocht gaat verder naar Punta Arenas, de meest zuidelijke stad ter wereld, ook wel ‘het einde van de wereld’ genoemd. ,,Daar viel weinig te beleven.”

De speech van Trump verandert alles

De speech van Trump op 11 maart verandert alles. De Amerikaanse president verbiedt reizen vanuit Europa naar de VS. Vanaf dat moment is de Zaandam nergens meer welkom. Zee, zee, en nog eens zee is het enige dat de families uit Borger daarna zien. Het schip is nergens welkom. Als vier patiënten door het coronavirus overlijden op het schip, gaan in alle landen alarmbellen af.

In het holst van de nacht dropt een vliegtuig testmonsters. Patiënten met griepverschijnselen worden getest. De families uit Borger voelen zich gezond en worden slechts regelmatig getemperatuurd.

Als het schip eind vorige week aankomt bij de kust van Panama, mag niemand van de opvarenden aan land. De HAL hevelt bijna achthonderd gezonde passagiers over van de Zaandam naar de Rotterdam, onder wie de beide stellen uit Borger. Wanneer zij elkaar voor het laatst hebben gezien? ,,Ik denk negen dagen geleden, bij het ontbijt”, zegt Wilma Hoedeman.

In quarantaine in hun hut

Dat blijft voorlopig zo. Beide families zitten in quarantaine in hun hut. Als we ze afzonderlijk spreken, bevinden ze zich voor de kust van Nicaragua. Terwijl de Weiterings op hun balkon in de zon zitten, liggen de Hoedemannen in bed. ,,De zee is nogal ruig hier. We zijn wat misselijk”, aldus Wilma Hoedeman. Hun dagen duren lang. Een potje kaarten, lezen op de e-reader, facetimen met de kinderen en tv-kijken, zo doden ze de tijd. ,,Om de haverklap zie je dezelfde reclames op de Amerikaanse tv voorbijkomen”, zucht Wilma Hoedeman.

loading

Gespannen kijken beide families uit naar het moment dat de impasse wordt doorbroken en het schip toestemming krijgt in de thuishaven Fort Lauderdale aan te meren. Tot het zover is, proberen ze er het beste van te maken.

Hopen op het voordeel van de twijfel

Lukas Weitering: ,,Het is niet alleen maar misère. De verzorging is goed, we krijgen op tijd ons biertje en wijntje en worden voortdurend op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen. Alle bewondering voor de kapitein die zware onderhandelingen heeft moeten voeren voor het schip op zee van brandstof en voedsel werd voorzien. Het is een heel gepuzzel.”

Hij koestert goede hoop dat er een oplossing komt. ,,Wij behoren met een handjevol Nederlanders tot de minderheid. De meeste passagiers zijn Amerikanen, Canadezen en Australiërs. Hopelijk geeft dat ons het voordeel van de twijfel bij de Amerikaanse autoriteiten. Wij zijn net gevraagd wat de eindbestemming van onze vliegreis is. Aangezien wij met maar twintig Nederlanders zijn, kan dat wel eens een complexe aangelegenheid worden.”

menu