Oud-wethouder Ton Dohle is dinsdag op 67-jarige leeftijd onverwacht overleden. Hij was aan het revalideren van ernstige gezondheidsproblemen vorig jaar zomer. Ton Dohle drukte zijn stempel op veel ontwikkelingen in de Meppeler en Drentse samenleving.

Hij was tussen 1991 en 1993 raadslid voor de VVD. Hij gaf zijn zetel op toen hij een eigen bedrijf in managementadviezen en public relations begon. Een rol als katalysator paste hem het beste. ‘Communiceren, enthousiasmeren, combineren en verbinden zijn sterke punten van mij’, zo presenteerde hij zich.

Daarvoor was hij vele jaren werkzaam voor de Kamer van Koophandel, destijds nog gevestigd in Meppel. Hij was speler van het eerste team van de Meppeler Hockey Vereniging en nadien voorzitter van deze club. Hij was ook een getalenteerde tennisser.

Wethouder

Ton Dohle was van 2003 tot en met 2007 lid van de Provinciale Staten in Drenthe. Hij was lange tijd fractieleider van de VVD tot een intern conflict daaraan een eind maakte. In juli 2007 volgde hij in Meppel de liberale wethouder Mark Boumans op. Als lokaal bestuurder, was zijn ervaring, stond hij dichter bij de inwoners dan als Drents bestuurder in het provinciehuis in Assen. De dossiers waren echter een stuk ingewikkelder. Ton Dohle kreeg als wethouder de zware portefeuille van onder andere volkshuisvesting en ruimtelijke ordening, milieu, bedrijventerreinen en verkeer en vervoer. Hij had grote projecten als de nieuwbouwwijk Nieuwveense Landen en ontwikkelingen in de binnenstad onder zijn hoede. Bepaalde dossiers leken contrasterende verantwoordelijkheden op te roepen, maar hij wist ze te ontwarren en helder over het voetlicht te brengen.

Als progressieve liberaal had hij oog voor de sociale kanten van het gemeentelijk beleid. Klimaat en milieu waren in zijn ogen geen linkse hobby’s, maar boden hem als wethouder inspirerende perspectieven. Hij hield van aanpakken en werkte gedreven mee aan de ontwikkeling van Nieuwveense Landen als meest duurzame wijk van ons land. De gemeente richtte tijdens zijn wethouderschap samen met de Rendo een eigen milieubedrijf op.

Debater

Na de middelbare school, de rijksscholengemeenschap Meppel, studeerde Dohle rechten in Groningen. Hij maakte zijn studie niet af, maar vond een boeiende werkomgeving bij de Kamer van Koophandel. Hij was onder andere als eindredacteur verantwoordelijk voor de krant van de Kamer van Koophandel. Hij maakte van nabij de strijd mee om het ondernemerskantoor naar elders te verplaatsen. Deze episode versterkte zijn beoordelingsvermogen over politieke spelletjes. Hij zag altijd snel hoe de verhoudingen lagen.

In de lokale en regionale politiek liet hij zich gelden als een uitstekende, maar zakelijke debater die soms emotieloos harde noten kon kraken. Zijn grote dossierkennis was op zich al een prestatie van formaat gezien zijn dyslexie.

Hij bouwde in de loop der jaren een wijd verbreid netwerk op dat zich uitstrekte tot in Assen, Zwolle en Den Haag. Ton Dohle was met zijn onderkoelde humor plezierig in de omgang en tijdens gesprekken toonde hij niet zelden een gulle lach. De aanblik van een pijp rokende bestuurder schiep ogenschijnlijk wat afstand. Een bepaalde mate van verlegenheid, hoe onwaarschijnlijk ook voor zo’n rijzige persoonlijkheid, werd wel eens aangezien voor arrogantie. Velen kennen hem vooral als een bedachtzaam formulerende analyticus.

Initiatieven

Hoewel het besturen van een gemeente teamwork is, is het nemen van individuele initiatieven onontbeerlijk voor latere successen. Dohle nam als wethouder van zijn voorganger Mark Boumans een ambitieus vergezicht over voor Het Vledder. Een jaar nadat Dohle tot het college was toegetreden, brak een harde economische crisis uit. Deze overschaduwde de bestuurlijke dagdromen voor Het Vledder. Het eindontwerp is jaren later minder hemelbestormend. Volgens Dohle het hoogst haalbare resultaat van de gezamenlijke inspanningen van gemeente, projectontwikkelaars en bouwers. Onderdeel ervan is een parkeergarage aan de Kromme Elleboog die juist deze week in gebruik werd genomen.

Meppel werd onder zijn wethouderschap de eerste gemeente in het Noorden die alle woningen liet aansluiten op het glasvezelnetwerk. Ook werd een oud tracé van de Prinsengracht open gegraven: de Gasgracht. Tegen dat decor werd het eerste memorabele Prinsengrachtconcert gehouden. Sinterklaas zet er sindsdien ieder jaar voet aan wal. Dohle vond de gedachte om deze gracht door te trekken sympathiek. Hij weersprak de conclusie dat dit blijkens een recente nota een kostbare operatie zou zijn. Het nieuwste stuk Prinsengracht kostte negen ton.

Haven

Dohle was ook pleitbezorger voor uitbreiding van de haven van Meppel. Als wethouder toonde hij zich samen met burgemeester Jan Westmaas hartstochtelijk voorstander van de oprichting van een gezamenlijk havenbedrijf met Zwolle en Kampen. Dat met de benaming Port of Zwolle de haven van Meppel niet herkenbaar was, vond hij een verwaarloosbaar detail. Het ging hem om de grote economische voordelen. Hij was er best trots op dat hij in de landelijke media de ‘Meppeler havenwethouder’ werd genoemd. Hij zag kansen voor de uitbreiding van de overslagcapaciteit voor containers. Dit werd realiteit.

Onder zijn wethouderschap werden ook de eerste plannen gemaakt voor een nieuwe bestemming van zijn oude school, de voormalige Rijks HBS. Dohle zag een prachtige toekomst van het monumentale pand voor zich. Dat had hij ook met andere locaties. Hij dacht vaak verder dan de korte termijn. In dit opzicht was hij af en toe een visionair, een kwalificatie die hem een glimlach ontlokte.

Scala

Ton Dohle had zich eind 2013 graag nog een keer als lijsttrekker voor de VVD willen profileren. Bestuur en leden kozen echter voor wat werd genoemd ‘een ander geluid’. Verjonging door te kiezen voor fractieleider Roelof Pieter Koning.

De afscheidsreceptie werd een eerbetoon. De grootste verrassing was het filmpje van zoon Caspar die vanaf de top van de Tafelberg in Zuid-Afrika, waar hij stage liep, zijn vader hartelijk groette. De doorgaans stoïcijnse ex-wethouder kon in de raadszaal niet schielijk een pijp opsteken om zijn emoties met rook te maskeren, schreef de krant.

Het Cultureel Centrum De Plataan moest in zijn periode als wethouder een breder draagvlak krijgen. Dit was volgens Dohle mogelijk door de komst van de Monseigneur Niermanschool in het gebouw. Een verhuizing die hij toejuichte en die na zijn wethouderschap daadwerkelijk plaatsvond. Kort na zijn afscheid als wethouder kreeg Dohle dagelijks te maken met De Plataan en hoofdbewoner Scala Centrum voor de Kunsten. Na een tijdelijk onderzoek om een conflictje op te lossen bij Scala droeg hij op diverse terreinen verstandige suggesties aan. Het bestuur van Scala vroeg hem die op te pakken. Na een korte interim-periode werd hij in oktober 2015 benoemd tot directeur. Hij oefende deze functie met veel plezier en zijn bekende daadkracht uit tot aan zijn pensionering.

Hij was een ware ambassadeur voor Meppel. Dat kan niet iedere gemeentebestuurder zeggen. Hij had als gepensioneerde en betrokken inwoner nog veel voor de stad kunnen betekenen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
In memoriam