Een van de verhalen in ‘Impact’ gaat over Wim uit Havelte. Hij had geen tijd om lang te revalideren: ,,Anders was ik niet alleen mijn been maar ook mijn twee bedrijven kwijt geweest.”

Rauwe portretten van Inge Vuijk uit Wapserveen: het leven op de kop door een handicap

Een van de verhalen in ‘Impact’ gaat over Wim uit Havelte. Hij had geen tijd om lang te revalideren: ,,Anders was ik niet alleen mijn been maar ook mijn twee bedrijven kwijt geweest.” Foto: Inge hondebrink

Morgen is het Wereld Gehandicapten Dag. Vandaag presenteert Inge Vuijk uit Wapserveen haar boek Impact . Het is een bundel met elf, naar eigen zeggen ‘rauwe portretten’ van mensen wier leven op de kop werd gezet door een handicap.

Dag Inge. We kennen jou van je bedrijf Rehab Academy, dat gehandicapten na hun revalidatie helpt om ook weer op gang te komen in de maatschappij. Wat bracht jou ertoe nu een boek te schrijven?

,,Deze groep mensen heeft na het verlaten van de revalidatiekliniek vaak het gevoel er alleen voor te staan. Ze stuiten op zaken waar niemand tijdens hun behandeling over heeft verteld. Het is voor hen van belang dat ze hun verhaal kunnen delen met lotgenoten. Dat alleen al kan het gevoel dat ze in een zwart gat zijn gevallen voor een belangrijk deel wegnemen. Met hun verhaal kunnen ze anderen bovendien inspireren en een hart onder de riem steken. Normaliter zijn dat gesprekken aan de keukentafel, maar door de coronacrisis zijn die nu lastiger te voeren. Vandaar een boek om toch deze verhalen te verspreiden.”

Dat is dus ook de doelgroep van je boek: mensen met een beperking die uit-gerevalideerd zijn en hun leven weer willen oppakken?

,,Ja. En dat zijn heel verschillende mensen. De een heeft een dwarslaesie opgelopen, een ander kampt met hersenletsel. Maar ik heb de bundel ook gemaakt voor zorgpersoneel, ambtenaren die de WMO uitvoeren, UWV-medewerkers enzovoort: de professionals die mede bepalen hoe je leven als gehandicapte eruit komt te zien. Het gaat om uitvergrote verhalen met zwart/wit foto’s van mensen met een beperking. En iedere lezer ziet zich voor de vraag gesteld: hoe ga ík hiermee om?”

Ik neem aan dat je je boek ook naar zorgverzekeraars stuurt? Ik herinner me dat je eens vertelde dat die zich doorgaans geen raad weten met het traject ná de revalidatie.

,,Goed idee! Ik had daar zelf nog niet aan gedacht. Klopt inderdaad: hulp aan mensen met een beperking die uiteindelijk weer hun plek in de maatschappij willen innemen, past bij de verzekeraars nog niet in een bepaald vakje. Dat maakt hen wat zenuwachtig. Ik ben bang dat dit een kwestie van lange adem is.”

Daarover gesproken: je woont en werkt zelf in Westerveld, dat een paar jaar geleden als eerste gemeente in Nederland geld uittrok voor een groepscursus van Rehab Academy. Heeft dat nog navolging gekregen?

,,Ja, drie Friese gemeenten hebben het programma dit voorjaar ook aangeboden: Opsterland, Ooststellingwerf en Weststellingwerf.”

Schrijf je graag?

,,Het is al mijn tweede boek. Ik heb eerder Revalideren is leren uitgebracht. Ik schrijf wel makkelijk en dan vind je het al snel leuk. Net als het eerste boek breng ik Impact in eigen beheer uit. Het is vanaf vandaag verkrijgbaar bij de boekhandel en Bol.com en via www.rehabacademy.nl . Een officiële presentatie zit er door corona niet in, maar ik ga vandaag wel even online met een aantal betrokkenen, onder wie de mensen die in het boek hun verhaal vertellen.”

menu