Harrie Harskamp (links) met zijn gast Henk.

Rotterdamse dakloze Henk wordt massaal geholpen in Meppel, maar dreigt toch weer op straat te raken

Harrie Harskamp (links) met zijn gast Henk. Foto: Daan Prest

Het leven van de Rotterdamse dakloze Henk (64) is momenteel een achtbaan. Hij ontvluchtte een instelling in de havenstad en eindige met een slechts een tentje in Meppel. Tot Harrie en Debbie Harskamp hem onder hun hoede namen en de Meppeler samenleving massaal in actie kwam. Toch is de kans groot dat Henk weer op straat belandt.

De Rotterdammer raakte dakloos toen hij in 2018 voor anderhalf jaar afreisde naar Spanje, naar eigen zeggen om zijn evangelie te verspreiden. Zijn huurhuis werd verzegd en zijn spullen vernietigd, omdat er met hem in het buitenland al die tijd geen contact te krijgen was. Eenmaal weer in Nederland, stond hij met lege handen.

Henk, overtuigd Jehova’s Getuige en natuurfanaat, kampt met hartklachten en psychische problematiek. Hij vertrok een kleine vijf weken geleden uit de daklozenopvang. ,,Ik hield het daar nie uit”, klaagt hij in typerende Rotterdamse tongval. ,,Mijn kamergenoot kwam vaak midden in de nacht thuis en ging muziek zitten draaien. En overdag zaten we met zijn allen dicht op elkaar. Vond ik niet meer vertrouwd in deze coronatijd.”

Zoals Henk het zelf noemt ‘circuleerde’ hij al een poos door Meppel, omdat hij hier uit vroegere tijden contacten heeft. Hij sliep in een tentje in parken en bushokken, tot de politie hem telkens weer naar een nieuwe plek joeg. ,,Ik zei tegen hunnie dat ik echt niet voor mijn lol buiten ben. Het vroor toen nog ‘s nachts.”

Tot eind maart de wegen van Harskamp en Henk elkaar kruisten bij een bankje bij de Meppeler haven. ,,Toen ik op Facebook een foto voorbij zag komen van Henks situatie, kon ik niet ‘gewoon’ verder scrollen en doorgaan met mijn leven. Ik moest iets doen en ben gaan zoeken”, zegt Harskamp. De ondernemer bood hem meteen een verblijf aan in zijn Bed & Breakfast, dat door de coronacrisis nagenoeg leeg was. Maar daar bleef het niet bij.

‘Mission Impossible Henk’

Hij lanceerde een inzamelingsactie voor zijn nieuwe gast. Er werd binnen een dag al 800 euro opgehaald. En dat niet alleen. ,,Mensen doneerden telefoons, kleding en etenswaren. Bakker Bart brengt hem elke ochtend een ontbijtje en ga zo maar door. Hartverwarmend.” Toch schakelde het duo nog een tandje bij. Alles werd in het werk gesteld om te zorgen dat Henk een nieuw onderkomen in Drenthe krijgt. ,,Iemand als hij kan dit niet zelf regelen”, stelt Harskamp. ,,En ik zet geen voet meer in de gemeente Rotterdam”, sneert Henk.

Harskamp en zijn vrouw touwtrekken nu al ruim twee weken met instanties. ‘Mission Impossible Henk’, zoals Harskamp het inmiddels omschrijft. Gemeentes, zorginstellingen, GGZ-experts, huisartsen en bekenden van de Rotterdamse dakloze werden benaderd om het papierwerk rond te krijgen. Een woon- en zorglocatie in Ruinen zou hem graag opvangen, zegt Harskamp, maar die toewijzing ligt nu ter goedkeuring bij een zorgloket in Assen. De wachttijd kan oplopen tot acht weken.

Dat terwijl de plek in de B&B van Harskamp binnenkort weer opgevuld zal worden met gasten. ,,We kunnen Henk hier nog tot zondag een plekje bieden. Als er niet snel iets wordt gevonden, eindigt hij weer op straat. Alles wat is ingezameld was bedoeld voor de inrichting van zijn nieuwe ‘stekkie’, maar dreigt nu op te gaan aan die overbrugging van acht weken.”

Henk weer de straat op sturen doet pijn. En het brengt risico’s met zich mee. ,,Op straat is de kans aanwezig dat wij of instanties het contact met Henk weer verliezen.” Om dat te voorkomen heeft Debbie een gebruiksvriendelijke mobiele telefoon geregeld met een directe verbinding naar hen. Want hem helemaal loslaten? Harskamp: ,,Nooit. We blijven voor hem vechten.”

menu