Teun Baving.

Teun Baving uit Norg wordt 20 in 2020: 'Mijn passie voor landbouw is alleen maar groter geworden'

Teun Baving. Foto: Corné Sparidaens

In de rubriek 20 in 2020 vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Vandaag Teun Baving uit Norg.

Aardappels poten

,,Ik werk momenteel zo’n 70 uur per week. We zijn druk met aardappels poten. Sinds ik mijn opleiding Akkerbouw en Loonwerk aan het Terra mbo in Groningen heb afgerond, werk ik bij een akkerbouwbedrijf in Zuidvelde. Zes dagen in de week ga ik ’s ochtends rond half zeven naar het werk en ben ik ’s avonds rond acht uur weer thuis. Dan ga ik soms een rondje hardlopen, douchen en naar bed. Maar als de gewassen straks in de grond zitten, beginnen we rond acht uur, hoor. In de winterperiode is het rustiger en werk ik 35 tot 40 uur per week.”

Met opa op de trekker

,,Van kleins af aan weet ik dat ik in de agrarische sector wil werken. Mijn opa en oma hadden een boerderij en toen ik 3 jaar was, zat ik al bij opa op de trekker. Ik heb hem veel geholpen en mijn oom, die het bedrijf heeft overgenomen, ook. De passie voor de landbouw heb ik altijd gehad en is alleen maar groter geworden. Het werk is heel gevarieerd en je bent veel buiten. Daar houd ik van. Het onderhoud van trekkers en machines doen we ook. Op technisch gebied leer ik steeds meer. Wat ik voornamelijk doe, is akkers voorbewerken. Dat betekent vooral cultiveren en ploegen. Natuurlijk wil ik in de toekomst ook graag op grote machines als een aardappelrooier of maishakselaar rijden. Die ervaring wil ik ook opdoen. Maar dat komt nog wel.”

Biertje drinken

,,Ik heb tijdens mijn opleiding niet op kamers gewoond in Groningen. Ik heb wel vrienden in de stad, maar zelf wil ik er absoluut niet wonen. Veel te dicht op elkaar allemaal. Ik wil ruimte om mijn huis, maar ik ben nu totaal nog niet mee bezig met uit huis gaan. Ik woon samen met mijn oudere broer en mijn zusje bij mijn ouders en we hebben een goede band. Wat ik mis in deze coronatijd is de gezelligheid met vrienden. Op zondag mag ik graag kijken bij de plaatselijke voetbalclub Gomos en na de wedstrijd samen een biertje drinken in de kantine. Dat kan nu niet. Onze keet in Een de kroeg in Norg mis ik écht. Het is niet zo dat ik me grote zorgen maak over het coronavirus. Het scheelt dat ik gewoon naar mijn werk kan en niet de hele dag thuis zit.”

Instagram

,,Niet te veel zeuren, het leven is maar kort. Zo sta ik in het leven. Ik ben een optimistische jongen. Natuurlijk ben ik niet altijd vrolijk. Afgelopen zomer is mijn oma overleden. Daar heb ik wel een tijd last van gehad. Maar als ik ergens mee zit, gooi ik dat niet zomaar op tafel. Sinds een half jaar heb ik een vriendin, Julia. We hebben elkaar via Instagram leren kennen. Ik zag haar en dacht: dat is een leuke meid, die ga ik volgen. In november hebben we voor het eerst afgesproken in Assen. Ze studeert en woont op kamers in Leeuwarden, maar is nu vanwege de coronacrisis tijdelijk weer thuis bij haar ouders in Loon. We zien elkaar ’s zondags op mijn vrije dag.”

John Deere

,,Of ik een held of een idool heb? Haha, John Deere zegt mijn moeder. Dat is mijn favoriete trekkermerk. Ik ben ermee opgegroeid op mijn opa’s bedrijf en op het werk hebben we ook dat merk. Als je dat gewend bent, wil je nooit meer anders. Het zou best kunnen dat ik in de toekomst nog eens ergens anders ga werken trouwens, bijvoorbeeld op een bedrijf met vee. Ik heb een passie voor dieren. Mijn opa had vleesvee. Met het idee dat de veestapel in ons land gehalveerd zou moeten worden om de stikstofuitstoot te verminderen, ben ik het absoluut niet eens. Nu er tijdens de coronacrisis veel minder verkeer is, daalt de stikstofuitstoot. Boeren werken gewoon door en toch krijgen zij de schuld. Dat houdt me wel bezig.”

Word je dit jaar 20 jaar en wil je meedoen aan deze rubriek? Opgeven kan via  20in2020@ndcmediagroep.nl .

menu