Theo Verlangen.

Hoe is het nu met | Theo Verlangen, de eerste trainer van FC Emmen? 'De reclameborden kostten toen meer dan ze opbrachten'

Theo Verlangen. Foto: reyer boxem

Iemand die uit spotlights verdween, praat ons even bij. Vandaag Theo Verlangen (78) uit Groningen. Hij was tussen 1985 en 1988 de allereerste trainer van profvoetbalclub FC Emmen.

Meneer Verlangen, hoe gaat het met u?

,,Goed, ik heb niets te klagen. Mijn vrouw en ik zijn zo’n vijf jaar geleden van Kropswolde verhuisd naar een appartementencomplex in Groningen-zuid. De flat telt twintig verdiepingen en wij wonen op elf hoog. Het uitzicht en het leven zijn hier prima. ’s Ochtends lees ik eerst twee of drie kranten en daarna ga ik vaak zo’n 40, 50 kilometer fietsen. In het verleden stond ik vaak op de golfbaan, maar tegenwoordig niet meer. Ik beleef nu vooral veel plezier aan bridgen. Vliegvissen vind ik ook geweldig, samen met mijn zoon Robin en kleinzoon Dion. We zouden dit in april met zijn drietjes gaan doen in de Eifel. Maar goed, dat ging niet door vanwege de coronacrisis.’’

Geen voetballiefhebber meer?

,,Zeker wel! Voetbal vind ik ook nog steeds leuk, maar ik ga niet meer naar wedstrijden toe. Ik volg het via de televisie, heb ook een abonnement op FOX Sports. De clubs waar ik vroeger heb gewerkt, hou ik extra in de gaten. FC Groningen is hierbij toch wel mijn favoriete club. Daar beleefde ik mijn grootste successen. Toen ik in 1977 in Groningen begon, speelde de club voor 3000 man in de eerste divisie. Ik vertrok in 1983 nadat we Europees voetbal hadden gehaald. De bezoekersaantallen waren opgeschroefd naar zo’n 12.500.’’

U kon vroeger zelf toch ook redelijk voetballen?

,,Jazeker. Ik ben geboren en getogen in Den Haag en begon op 8-jarige leeftijd met voetballen bij ADO. In het seizoen 1959/1960 debuteerde ik in het eerste team. Ik was een fanatiek ventje dat op het middenveld en in de verdediging speelde. Bij ADO was Ernst Happel lange tijd mijn trainer. Van 1966 tot en met 1971 speelde ik bij Holland Sport, ook in Den Haag. In die jaren was Cor van der Hart mijn trainer. Hij maakte me enthousiast om ook voetbaltrainer te worden. Hij gaf mij in mijn nadagen als voetballer ook de ruimte om alvast wat ervaring op te doen. Dan mocht ik de trainingen leiden.’’

Bij welke clubs bent u zelf trainer geweest?

,,Ik ben begonnen bij de technische staf van Feyenoord. Daar kwam ik trainers tegen als Wiel Corver, Vujadin Boskov en wederom Ernst Happel. In 1977 kreeg ik bij FC Groningen de kans om op eigen benen te staan. Dat ging dus goed, ik bleef tot 1983. Daarna trainde ik Cambuur, FC Emmen, Eindhoven, Haarlem, Veendam, de Egyptische club Ismailia SC en ADO Den Haag. In 1996 zette ik een punt achter mijn loopbaan als voetbaltrainer.’’

U werd in 1985 de allereerste trainer van Emmen.

,,Ik zag het als een enorme uitdaging. Emmen was een gerenommeerde amateurclub en maakte de sprong naar het profvoetbal. Het leek me geweldig om daar met anderen iets op poten te zetten. Alles stond nog in de kinderschoenen. We begonnen met zeven betaalde jongens, onder wie Walter Waalderbos, Cees Spaans, Grads Fühler en Edu Nandlall. De rest voetbalde op amateurbasis. Je moest heel goed nadenken voordat je zo’n amateur liet debuteren, want dat betekende dat Emmen de voormalige club van zo’n speler een opleidingsvergoeding moest betalen.’’

Toenmalig voorzitter Dick Kreijkes, de oud-burgemeester van Odoorn, sprak in 1985 al over promotie naar de eredivisie.

,,Ja, maar dat was toen natuurlijk totaal niet aan de orde. De mogelijkheden waren heel beperkt. De reclameborden rond het veld kostten meer geld dan ze de club opleverden. We trainden alleen ’s avonds en geld voor een trainingskamp was er ook niet. Dan weken we maar uit naar een manege.’’

Bij de presentatie van het eerste team in 1985 riep u dat FC Emmen al wel het best geklede team van de eerste divisie was.

,,Is dat zo? Haha. We hadden clubkostuums van kledingzaak Schomaker in Emmen en die zagen er inderdaad keurig uit. Ik had alles zelf uitgezocht.’’

Grijze broek, wit overhemd, gele spencer en een blauw jasje. Uw assistent-trainer John Koops vond dat jullie op buschauffeurs leken.

,,Zei hij dat? Ha, die John. Ik heb drie jaar lang op een geweldige manier met hem samengewerkt. Ik zie hem nog de allereerste keer bij mij binnenkomen. Bijna 2 meter lang, volgens mij schoenmaatje 52. Uiterlijk het tegenovergestelde van mij. Het klikte meteen en we hebben samen enorm gelachen. Ik was serieus in mijn vak, vond discipline heel belangrijk. Maar zonder humor gaat het niet. Ik weet nog dat ik in de bestuurskamer van MVV een keer stiekem de afstandsbediening had gepakt en steeds de televisie op een andere zender zette. John en ik hadden de grootste lol.’’

Sinds 2018 speelt Emmen wel in de eredivisie.

,,Ja en dat vind ik geweldig. Trainer Dick Lukkien heb ik zelf nog als speler gehad. Hij zei nooit veel. Ik had toen niet gedacht dat hij later trainer zou worden. Maar hij doet het fantastisch. Zijn team speelt aantrekkelijk voetbal en is niet bang. Ik vind ook dat Lukkien zich goed presenteert. Hij is rustig, reëel en doet geen gekke dingen. FC Emmen heeft met een voor de eredivisie bescheiden budget een mooie selectie opgebouwd. En nu maar hopen dat de club de beste spelers ook weten te behouden.’’

menu