Marijke Smit maakt de bezoekersruimte van de WWA klaar, waar de cliënten onder strenge voorwaarden hun dierbaren weer mogen ontvangen.

Tjerk woont in de WWA in Zuidlaren en mag eindelijk zijn ouders weer zien (al is het mondjesmaat)

Marijke Smit maakt de bezoekersruimte van de WWA klaar, waar de cliënten onder strenge voorwaarden hun dierbaren weer mogen ontvangen. Foto: Marcel Jurian de Jong

Het leven wordt weer iets gemakkelijker voor de 36 bewoners van woon- en behandelafdeling WWA in Zuidlaren. Mondjesmaat mogen ze weer bezoek ontvangen. Maar wie mag wel komen en wie niet?

Elk weekend ging Tjerk (34) naar zijn ouders in de buurt van Meppel. Eerst met de fiets naar Assen, dan met de trein naar Meppel, waar hij werd opgehaald. Eenmaal aangekomen nam hij eerst een kop koffie en dan ging hij al snel in de tuin aan de slag. Tjerk is graag buiten.

Abrupt eind

Half maart kwam daar met de lockdown abrupt een eind aan. Tjerk heeft zijn ouders sindsdien niet meer gezien, of alleen via het videobellen. Nu moet zijn vader maar zien hoe hij de tuin onder controle houdt, uitgerekend nu het volop voorjaar is zou Tjerk daar graag bij helpen.

Tjerk, zijn achternaam heeft hij liever niet in de krant, verblijft sinds drie jaar in de WWA in Zuidlaren (Wonen en Werken voor volwassenen met een autismespectrumstoornis). De leeftijd van de cliënten varieert van begin 20 tot eind 60.

Strakke afspraken nodig

Het bestuur van Jonx, het onderdeel van Lentis waarvan WWA deel uit maakt, concludeerde dat strakke afspraken nodig waren om de cliënten de noodzakelijke bescherming te bieden tegen het coronavirus en kwam met strenge regels: geen bezoek meer, alleen nog voor noodzakelijke inkopen naar de supermarkt. De dagbesteding bij de WWA ging gewoon door, maar de cliënten die elders bij Dennenoord werkten, konden daar niet meer naartoe.

De meeste mensen houden niet van verandering, wie autisme heeft, vindt dat doorgaans al helemaal moeilijk. Helemaal als niemand je kan vertellen hoe lang het gaat duren en hoe het afloopt. Gelukkig laten het RIVM en het kabinet nu de teugels wat vieren, en is de bezoekersregeling versoepeld.

Maar daarmee doemt weer een nieuw probleem op. Elke bewoner mag twee mensen aanwijzen die eens per week een half uur langskomen. „Ik heb mijn ouders aangewezen”, zegt Tjerk. Zijn jongere broer moet hij dan maar via videobellen spreken.

Maar stel: je wilt je broer of zus zien en ook je ouders, dan moet je kiezen of tussen je vader of moeder als tweede vaste bezoeker. „Voor sommige mensen hier is dat erg vervelend”, stelt Tjerk. „Helemaal omdat je moet vasthouden aan die twee vaste bezoekers”, vult teamleider Marijke Smit aan. „Je mag niet na verloop van tijd twee andere mensen aanwijzen.”

Persoonlijk plan

De medewerkers van WWA hebben voor elke cliënt een persoonlijk plan gemaakt om hen zo goed mogelijk door deze periode heen te helpen. Gelukkig is het ook voor degenen voor wie de dagbesteding is weggevallen, gelukt om weer een programma te vinden. Tjerk: „Ik was altijd al bij de WWA bezig in de tuin, dus dat kon ik gewoon blijven doen. Daarnaast doen we sport en spel, zoals volleybal en badminton.”

Tjerk heeft zijn eigen studio in de WWA, met een eigen badkamer en bescheiden kookgelegenheid. Daarnaast zijn er gemeenschappelijke ruimtes waar de bewoners ‘s avonds een activiteit kunnen doen. De groepen zijn nu gesplitst om ervoor te zorgen dat iedereen de 1,5 meter afstand in acht kan nemen. Gezellig is anders, maar „we zorgen wel dat mensen bij elkaar zitten die aansluiting met elkaar hebben”, zegt Smit.

Niet meer naar je ouders, alleen voor het hoognodige naar het dorp... Volhouden is voor iedereen lastig, zeker voor de cliënten van de WWA. „Kunnen we het niet eens over iets anders dan corona hebben”, die verzuchting valt ook onder hen geregeld te horen. Smit: „We proberen de gevaren en de gevolgen van de maatregelen zo goed mogelijk tegen elkaar af te wegen. Het blijft zaak om goed uit te leggen waarom we bepaalde maatregelen nemen en dat we zorgvuldig afwegen wat kan en wat niet kan. En tenslotte ben ik er heel trots op hoe iedereen zich hier de afgelopen maanden aan de afspraken hield.”

menu