Augustien Arends verdient geld als toiletjuf bij de Hema voor haar projecten op de Molukken.

Augustien (86) uit Assen haalt als toiletjuf geld op voor de Molukken: 'Hier zijn de mensen te dik, daar gaan ze dood van de honger'

Augustien Arends verdient geld als toiletjuf bij de Hema voor haar projecten op de Molukken. Foto: Archief Jaspar Moulijn

Augustien Arends (86) uit Assen gaat, ondanks haar hoge leeftijd, stug door met haar hulp aan de Molukken. ,,Hier zijn de mensen te dik, daar gaan ze dood van de honger.”

Wat was ze graag naar de Molukken afgereisd. Maar haar kinderen wezen haar er op dat het niet verstandig is in deze coronatijd.

Bovendien er wordt mondjesmaat gevlogen en een visum wordt niet eenvoudig meer verstrekt door de autoriteiten in Indonesië. Dus blijft Augustien Arends voorlopig thuis in Assen.

Voedselhulp

Met haar zuurverdiende geld als toiletjuf van de Hema in de stad wil ze voedselhulp geven aan haar geboorteland, de Molukken. Aan de mensen die het het hardst nodig hebben. Zoals op het eiland Tenggara.

,,Vanwege de corona mogen daar geen schepen meer naar toe varen. Ik heb contact met twee dorpen, waar de mensen alleen nog maar mais eten. De oogsten zijn mislukt. Hier zijn de mensen te dik, daar gaan ze dood van de honger.”

Ze wil daarom voedsel inzamelen voor de inwoners van de dorpen. ,,Rijst, olie, supermie. Ik wilde eerst 20 kilo rijst per gezin geven, maar dat wordt 10 kilo. Ik heb niet meer geld. Het kost 1700 euro.” Een kennis van haar in West-Timor regelt daar de inkoop om te voorkomen dat er geld aan de strijkstok blijft hangen. ,,Ik heb hem vanmorgen nog gebeld.”

Spontane giften

Haar werk als toiletjuf bij de Hema lag vier maanden stil door de coronacrises. Vier maanden geen toiletbezoek betekent geen geld en geen spontane giften. ,,Maar gelukkig mag ik weer open. De mensen zijn zo lief voor mij, sommigen stoppen me zo vijf of tien euro toe.”

Hoewel ze bijna twee jaar niet meer in Indonesië is geweest, krijgt ze vaak hulpverzoeken via haar contactpersonen in het land. ,,Dan vragen ze naar die mevrouw met het rode haar. Ik verf mijn haar als ik naar Indonesië reis. Maar ik kan niet aan alle verzoeken voldoen.”

Hoe lang houdt ze het liefdadigheidswerk nog vol? ,,Zolang ik het kan doen, blijf ik het doen. Anders word ik ongelukkig.”

menu